28.12.2022, 04:03 ✶
Był w stanie się zgodzić ze stwierdzeniem, że pewne wydarzenia powinny zostać udokumentowane. Jednak zrobienie jak najlepszego reportażu powinno tracić na znaczeniu w obliczu zagrożenia zdrowia i życia. Zwłaszcza, jeśli dana osoba nie była w stanie sama się obronić. Może nie każdy był szkolony do walki od najmłodszych lat, jak on, jednak podstawy samoobrony z użyciem magii powinno wynieść się ze szkoły magii. Wyciągnięcie różdżki w sytuacji tego typu to przejaw zdrowego rozsądku. Zwłaszcza, jeśli komuś było życie miłe.
Zaczynał dochodzić do wniosku, że ta nierozważna dziewczyna o wiele bardziej dba o swoją karierę, niż ceni swoje zdrowie i życie. A to mieli tylko jedno. Nawet nie zamierzała uciekać. Albo nie była w stanie z powodu odczuwanego przerażenia, ale powinna to zrobić dla własnego dobra. Nie będzie jej przecież ciągnąć za rękę, zmuszając ją do tego aby parła przed siebie. Nie tędy droga. Musiała wykazać się choć minimum współpracy. A z tego, co widział, ona nie była do niej zdolna.
— Ruszże się, dziewczyno! — Warknął coraz bardziej zirytowany. Upewnienie się, czy wszystko z nią w porządku to jedno, ale przecież nie ratował ją po to aby teraz stać niczym słup soli zamiast uciekać, ile sił w nogach. Samemu też był w niebezpieczeństwie, tyle że miał różdżkę w dłoni i potrafił zrobić z niej odpowiedni użytek. A tym była konieczna samoobrona i ochronna bezbronnych niezależnie od ich pochodzenia. Pomimo wzbierającej w nim irytacji zachowywał zimną krew.
— Mam taki zamiar. Trzymaj się blisko mnie. Wyciągnij różdżkę... chyba, że jesteś charłaczką — Gdy tylko dobiegła ku niemu, postanowił zapewnić ją co do swoich intencji. Nie będzie to łatwe zadanie, patrząc na zaistniałą sytuację. Uciekający w popłochu przerażony tłum, kakofonia krzyków, pierwsze ofiary, być może pokonani nieliczni napastnicy, jeśli ktoś z cywilów zdecydował się walczyć z tymi czarodziejami. Musiał mieć oczy dookoła głowy, tak aby nie dostać jakimś zaklęciem albo chociażby nie zostać stratowanym przez motłoch. — Nie obchodzi mnie to kim jesteś z zawodu — Burknął w stronę dziewczyny. Nie było to miłe zachowanie z jego strony. Nie musiało być. Miał spróbować zapewnić jej bezpieczeństwo, ale żaden z niego rycerz w lśniącej zbroi na rączym rumaku.
— Ty chyba jaja sobie robisz. To naprawdę nie jest dobry moment na robienie zdjęć temu nędznemu bękartowi. Sięgnij jeszcze raz po ten aparat i będziesz musiała się z nim pożegnać albo zostawię cię na łasce przerażonego motłochu i tych jebanych szczurów — Zagrzmiał już bardziej wkurwiony, niż zirytowany. W końcu spostrzegł, że dziewczyna sięga po swój aparat i robi ogłuszonemu napastnikowi zdjęcie. Jeśli zobaczy, że kolejny raz to robi odbierze jej ten sprzęt i tyle go będzie widzieć. Już raczej go nie odzyska, bo to dla niego zbędny balast. Przy odrobinie szczęścia zniechęci ją do podjęcia próby sfotografowania go. Zapewne się dostosuje do tego ultimatum. Niewątpliwie nie chciała aby uznał, że niepotrzebnie ją ratował. Nie musiała wiedzieć, że to akurat nie leżało w jego naturze. Ale swoje pomyślał. Pieprzeni dziennikarze. Dla kariery daliby się zabić.
Na ponowioną prośbę o zabranie jej stąd nic już nie odpowiedział, tylko pociągnął dziewczynę do przodu chcąc mieć ją na oku. Jednocześnie rozglądał się wokół, wypatrując kolejnego zagrożenia i wiązki zaklęcia lecącego w ich stronę.
Słowa: 518
Zaczynał dochodzić do wniosku, że ta nierozważna dziewczyna o wiele bardziej dba o swoją karierę, niż ceni swoje zdrowie i życie. A to mieli tylko jedno. Nawet nie zamierzała uciekać. Albo nie była w stanie z powodu odczuwanego przerażenia, ale powinna to zrobić dla własnego dobra. Nie będzie jej przecież ciągnąć za rękę, zmuszając ją do tego aby parła przed siebie. Nie tędy droga. Musiała wykazać się choć minimum współpracy. A z tego, co widział, ona nie była do niej zdolna.
— Ruszże się, dziewczyno! — Warknął coraz bardziej zirytowany. Upewnienie się, czy wszystko z nią w porządku to jedno, ale przecież nie ratował ją po to aby teraz stać niczym słup soli zamiast uciekać, ile sił w nogach. Samemu też był w niebezpieczeństwie, tyle że miał różdżkę w dłoni i potrafił zrobić z niej odpowiedni użytek. A tym była konieczna samoobrona i ochronna bezbronnych niezależnie od ich pochodzenia. Pomimo wzbierającej w nim irytacji zachowywał zimną krew.
— Mam taki zamiar. Trzymaj się blisko mnie. Wyciągnij różdżkę... chyba, że jesteś charłaczką — Gdy tylko dobiegła ku niemu, postanowił zapewnić ją co do swoich intencji. Nie będzie to łatwe zadanie, patrząc na zaistniałą sytuację. Uciekający w popłochu przerażony tłum, kakofonia krzyków, pierwsze ofiary, być może pokonani nieliczni napastnicy, jeśli ktoś z cywilów zdecydował się walczyć z tymi czarodziejami. Musiał mieć oczy dookoła głowy, tak aby nie dostać jakimś zaklęciem albo chociażby nie zostać stratowanym przez motłoch. — Nie obchodzi mnie to kim jesteś z zawodu — Burknął w stronę dziewczyny. Nie było to miłe zachowanie z jego strony. Nie musiało być. Miał spróbować zapewnić jej bezpieczeństwo, ale żaden z niego rycerz w lśniącej zbroi na rączym rumaku.
— Ty chyba jaja sobie robisz. To naprawdę nie jest dobry moment na robienie zdjęć temu nędznemu bękartowi. Sięgnij jeszcze raz po ten aparat i będziesz musiała się z nim pożegnać albo zostawię cię na łasce przerażonego motłochu i tych jebanych szczurów — Zagrzmiał już bardziej wkurwiony, niż zirytowany. W końcu spostrzegł, że dziewczyna sięga po swój aparat i robi ogłuszonemu napastnikowi zdjęcie. Jeśli zobaczy, że kolejny raz to robi odbierze jej ten sprzęt i tyle go będzie widzieć. Już raczej go nie odzyska, bo to dla niego zbędny balast. Przy odrobinie szczęścia zniechęci ją do podjęcia próby sfotografowania go. Zapewne się dostosuje do tego ultimatum. Niewątpliwie nie chciała aby uznał, że niepotrzebnie ją ratował. Nie musiała wiedzieć, że to akurat nie leżało w jego naturze. Ale swoje pomyślał. Pieprzeni dziennikarze. Dla kariery daliby się zabić.
Na ponowioną prośbę o zabranie jej stąd nic już nie odpowiedział, tylko pociągnął dziewczynę do przodu chcąc mieć ją na oku. Jednocześnie rozglądał się wokół, wypatrując kolejnego zagrożenia i wiązki zaklęcia lecącego w ich stronę.
Słowa: 518