30.05.2024, 23:31 ✶
Zastanawiał się nad jego słowami. W sumie mioty były może i ładne, ale niewygodne, chyba, że się kupi specjalne. Nie rozumiał, jak ludzie lubią na nich latać i jeszcze uprawiać sport, to to już była kompletna abstrakcja.
A taki hipogryf, zwierzę które wymaga szacunku. Ciekawe czy jest równie wierne, co wymagające. Miło by było gdyby to szło ze sobą w parze.
-Musisz naprawdę lubić te zwierzęta.- zauważył oczywistą rzecz, co wbrew pozorom działało mocno na plus chłopaka. Lubił ludzi, co lubią zwierzęta, albo nie tyle lubił, co czuł, że może się lepiej z nimi dogadać. Doświadczenie pokazywało co prawda coś zupełnie innego, ale o tym nie mówmy.
Kolejne rady i tłumaczenia padały, a Neil prawie cofnął się o krok widząc, jak Nikolai pociąga hipogryfa, aby ten zrobił krok. Co on robi? Ah, tak, miał się nauczyć podchodzić do tych stworzeń, szkoda tylko, że nie był gotów, że będą to robić teraz. Z drugiej strony miało to sens. Jeśli mieli iść razem do domu, najlepiej od razu pewne rzeczy ustalić, żeby pierzasty nie zaatakował go nagle na trasie.
Czuł, jak serce bije mu coraz szybciej, jak stres zaczyna wychodzić na wierzch. No w takich emocjach na pewno zapamięta każdy szczegół. Hipogryf lubi szacunek i pierwszy robi krok, trzeba się mu ukłonić, a jak mu się ukłon nie spodoba, to lepiej uciekaj.
Zmarszczył lekko brwi na ostatnie zapewnienie.
-Czuję, że gdyby chciał, to by cię przeciągnął po ziemi.- dodał, ciszej, choć znając życie hipogryf wszystko słyszał, kwestia tego czy rozumie i czy się o to obrazi. Nie powinien, w końcu zauważa jego łaskę i siłę, prawda? Co nie?
Konieczność pokłonienia się nie przyszła do jego zrozumienia łatwo, to było dziwne, takie ukłony, ale wiedział, że były konieczne. Nikt od niego tego nie wymagał, ale w sumie, jak ma się pokłonić zwierzęciu, to czemu nie. Ułożył dłoń na mostku i zaczął się powoli pochylać do ukłonu.
-Jak, żeby mu się podobało?- kolejny szept i zerknięcie na łapy stwora, bo wyżej wzroku bał się podnieść, a i pozycja na to nie do końca pozwalała. Oberwie zaraz pazurami w głowę? Nie chciał go zezłościć, nie miał wprawy w ukłonach. Trochę niżej? Bardziej fantazyjnie? Co dalej?
A taki hipogryf, zwierzę które wymaga szacunku. Ciekawe czy jest równie wierne, co wymagające. Miło by było gdyby to szło ze sobą w parze.
-Musisz naprawdę lubić te zwierzęta.- zauważył oczywistą rzecz, co wbrew pozorom działało mocno na plus chłopaka. Lubił ludzi, co lubią zwierzęta, albo nie tyle lubił, co czuł, że może się lepiej z nimi dogadać. Doświadczenie pokazywało co prawda coś zupełnie innego, ale o tym nie mówmy.
Kolejne rady i tłumaczenia padały, a Neil prawie cofnął się o krok widząc, jak Nikolai pociąga hipogryfa, aby ten zrobił krok. Co on robi? Ah, tak, miał się nauczyć podchodzić do tych stworzeń, szkoda tylko, że nie był gotów, że będą to robić teraz. Z drugiej strony miało to sens. Jeśli mieli iść razem do domu, najlepiej od razu pewne rzeczy ustalić, żeby pierzasty nie zaatakował go nagle na trasie.
Czuł, jak serce bije mu coraz szybciej, jak stres zaczyna wychodzić na wierzch. No w takich emocjach na pewno zapamięta każdy szczegół. Hipogryf lubi szacunek i pierwszy robi krok, trzeba się mu ukłonić, a jak mu się ukłon nie spodoba, to lepiej uciekaj.
Zmarszczył lekko brwi na ostatnie zapewnienie.
-Czuję, że gdyby chciał, to by cię przeciągnął po ziemi.- dodał, ciszej, choć znając życie hipogryf wszystko słyszał, kwestia tego czy rozumie i czy się o to obrazi. Nie powinien, w końcu zauważa jego łaskę i siłę, prawda? Co nie?
Konieczność pokłonienia się nie przyszła do jego zrozumienia łatwo, to było dziwne, takie ukłony, ale wiedział, że były konieczne. Nikt od niego tego nie wymagał, ale w sumie, jak ma się pokłonić zwierzęciu, to czemu nie. Ułożył dłoń na mostku i zaczął się powoli pochylać do ukłonu.
-Jak, żeby mu się podobało?- kolejny szept i zerknięcie na łapy stwora, bo wyżej wzroku bał się podnieść, a i pozycja na to nie do końca pozwalała. Oberwie zaraz pazurami w głowę? Nie chciał go zezłościć, nie miał wprawy w ukłonach. Trochę niżej? Bardziej fantazyjnie? Co dalej?