[7.08 | Warownia Longbottomów] Złote popołudnie

Nagromadzone na stoliku ciasta znalazły swój słodko-tragiczny koniec na twarzach i odzieży zebranych. Tylko rodzeństwo Longbottomów wyszło z tego bez szwanku, oraz Ci z gości, którzy akurat wtedy taktycznie pozostali w kuchni. Magiczne usuwanie lukru i kremu nie przydało się na zbyt wiele – Bertie przeczuwając psotę sprawił, że wszyscy Ci którzy przyjęli na siebie pocisk, mieli białe, skrzące się jak śnieg plamy, nie ważne czy na skórze czy na ubraniu. Najpiękniej mieniła się twarz Alastora, najśmieszniej odciśnięta ręka Mildred na tyłku Isaaca, który oberwał u samego schyłku konfliktu ciastowego za klepanie Thomasa bez consentu.

Teraz jednak towarzystwo wyciszyło się nieco, ukontentowane słodkościami i przypływem endorfin. Jeże były już poskromione, flamingi odłożone w kąt. Thomasowa Alicja siedziała na różowym kocu i oparty o drzewo, przygrywał na swojej gitarze senne rockowe ballady, po tym jak gramofon nie przetrwał gonitwy między drzewami. Obok niego przysiadła na kocu jubilatka z wielkim kawałem nadgryzionego czekoladowego tortu obok siebie na talerzu, z nowym szkicownikiem zapamiętale nanosiła szkic za szkicem, przelewając wspomnienia na papier, zupełnie jak chwilę wcześniej Brenna biegała z aparatem fotograficznym. Wciąż było jasno i ciepło, choć puch zbliżającego się wieczoru niespiesznie opadał im na barki.



Następne i ostatnie w tej sesji podsumowanie: 07.06 godzina 21:00