Sypialnia była miejscem, gdzie nikt nie powinien wchodzić bez wyraźnego pozwolenia właściciela, tym bardziej pod jego nieobecność. Nawet jeśli byłby to pusty pokój, wciąż obowiązywały pewne zasady, których nie należało łamać pod żadnym pozorem, bez względu nawet na tradycje i przyzwyczajenia. Była to prosta zasada, która nie wymagała dodawania do niej żadnych historyjek czy teorii spiskowych. Dlatego na twarzy Nikolaia pojawił się grymas, jakby zniesmaczenie, kiedy padły słowa "dziwne rzeczy tam bywają". "Dziwne rzeczy" i "sypialnia" w jednym zdaniu brzmiały BARDZO ŹLE. Kim Neil myślał, że jego stryj był?
Wiele osób lubiło książki, małe pomieszczenia, w których można było się zaszyć, zająć czymś głowę i po prostu odciąć się od świata, albo estetykę, z jaką takie pomieszczenia było urządzone lub zorganizowany jakiś jego skrawek, jak na przykład książki na regałach. Dlatego nie zdziwił się, gdy Neil bez skrępowania rozglądał się po biblioteczce i przyglądał się książkom, które poukładane były w ten sposób, że nawet w takiej ilości nie tworzyły na regale bałaganu.
Łazienka była miejscem, w którym obaj, Nikolai i Vlad, dbali o nienaganny porządek, więc czyszczona była dość często, o czym świadczyć mogły brak kurzu, niemal lśniące lustro nad umywalką, równo poustawiane kosmetyki i szczoteczki do zębów, które niedawno musiały być wymieniane. I nawet, gdyby w pozostałych pomieszczeniach panował bałagan i harmider, tak łazienka musiała być idealnie wysprzątana. W końcu każdy lubił, po ciężkim dniu pracy, wejść do czystej łazienki, odprężyć się podczas kąpieli i nie czuć po niej, że cały brud z pomieszczenia lepi się do dopiero umytej skóry.
Tak, kuchnia zdecydowanie miała w sobie to coś i chociaż nie pachniało w niej świeżo upieczonymi ciasteczkami i wyciśniętym sokiem z pomarańczy, to jednak była całkiem przytulnym miejscem. No i ten idealny widok na hipogryfy. Obaj z Vladem zdecydowanie woleli rozmawiać w kuchni, gdzie mogli też na szybko przygotować sobie jakąś przekąskę albo coś do picia, niż chociażby w salonie.
Nie miał nic przeciwko towarzystwu Neila, bo czemu miałby mieć? Chłopak był miły, przyjemnie się z nim rozmawiało. Nie było powodu, dla którego miałby narzekać na obecność francuskiego chłopaka.
-Pewnie - klasnął w dłonie, zwyczajnie ucieszony, że takie pytanie padło. -Poczekaj tu chwile, wezmę tylko z piwnicy, co potrzebne.
Nie miał zamiaru długo zostawiać Neil samego sobie, więc szybko zszedł do piwnicy, wziął, co będzie im potrzebne, i wrócił, wołając Neila, by wyszedł za nim.
-Staramy się z Vladem regularnie je czyścić, więc dużo roboty nie będzie, ale to chyba nawet lepiej, jak na pierwszy raz - no i nie było szansy, żeby Neil się wystraszył, co mógłby zobaczyć pod skrzydłami, albo pod kopytami.
Ich obecność w zagrodzie zaskoczyła hipogryfy, bo nie była to jeszcze pora ani karmienia, ani mycia, no i rzadko kiedy Nikolai i Vlad pozwalali obcym, poza Samuelem, wchodzić do zagrody.
Nikolai odstawił wszystko na skrzyni, w której trzymali zabawki, odwrócił się do hipogryfów i zgiął się w ukłonie, podpowiadając Neilowi, by zrobił to samo. Wyprostował się, gdy hipogryfy odpowiedziały na ukłony. Tego dnia zaskakująco szybko.
-Myślę, że możemy zająć się Arno. Jest najspokojniejszy - skinął głową na hipogryfa o czarnym upierzeniu i przywołał go.
Hipogryf zbliżył się do nich powoli, potrząsając łbem i spoglądając na Neila częściej, niż na Nikolaia. Nikolai uśmiechnął się delikatnie, poklepał hipogryfa po karku i zanurzył szczotkę w wodzie, zmieszanej z eliksirem czyszczącym dla zwierząt, który miał delikatny, sosnowy zapach.
-Według mnie najlepiej jest zaczynać od skrzydeł - powiedział, powoli przesuwając szczotkę po piórach, pokrywających skrzydło hipogryfa. -Jesteś wtedy na tyle blisko, by hipogryf mógł cię obserwować, ale na tyle daleko, by nie poczuł się osaczony. Jeśli hipogryf się położy i nie boisz się ochlapać, możesz sobie nawet położyć skrzydło na kolanach, o ile ci pozwoli - zaczął od rzeczy, które według niego były najważniejsze na samym początku.
Czyścił skrzydło powoli, starając się nie ominąć żadnego z piór, by usunąć bród, którego dużo nie było. Cały czas mówił do Neila, tłumacząc mu wszystko i odpowiadał na pytania, jeżeli jakieś padły.
-Teraz ty spróbuj - powiedział, kiedy mogli zająć się drugim skrzydłem.
Zamoczył szczotkę i podał ją Neilowi. Proces czyszczenia wcale nie był trudny - pewne wyglądał podobnie, jak w przypadku koni, chociaż u hipogryfów trzeba było zwracać większą uwagę, bo przecież pod piórami i między nimi bród również się zbierał i trzeba było się go pozbyć.
-Tylko uważaj, żeby mu nie powyrywać piór. Nie lubią tego.