[25.08 późne popołudnie] Bez pracy nie ma kołaczy

Pokiwał głową na pytanie. CO TO ZA DOPYTYWANIE! Wszystko było dobrze. Nie umierał, miał plany, był zmęczony, ale kto nie jest, złamane serce, w które sam się wpakował, jak głupek, walka z zazdrością sprawiającą, że chce ukręcić łeb takiej jednej, co siedzi w nim od prawie miesiąca. Czy wygląda jakby coś mu dolegało? Nie. A problemy życiowe zawsze są. Samuel nie mógł mu z nimi pomóc, więc po co mu opowiadać wszystko i go jeszcze martwić i mieszać mu w głowie.
Padło pytanie, a za nim kolejna sterta monologu. Ehh, Samuel...
-Rozumiem. Londyn bywa męczący, ciągle hałas i ludzie dookoła. W Dolinie jest lepiej, ogólnie na wsi jest lepiej. Ale czasami trzeba pojechać do miasta, wiele jest tam przydatnych rzeczy i rzadkich składników. Może nawet będziesz w stanie zamówić jakieś specjalne drewno zza granicy.- zastanowił się na głos, faktycznie myśląc gdzie mógłby złożyć takie zamówienie. Nie interesował się za bardzo drewnem i stolarstwem, ale na pewno są takie sklepy w Londynie zarówno magicznym jak i niemagicznym. Na sekundę obleciał go żal, że nie zobaczy się z nim w Londynie skoro chce się z niego wyprowadzić, ale z drugiej strony może częściej będzie wpadać do Doliny. Coś za coś.
Bułka w jego dłoni dalej siedziała i nie wiedział co z nią zrobić. W tym natłoku rozmowy nie miał jak jej zjeść, więc siedziała tak sypiąc okruszkami na bandaże. Nie będzie ich zmieniać drugi raz, po prostu wytrzepie zaraz ręce.
Rzucił jednak pytanie, aby Samuel dalej mówił, skoro się tak nakręcił to najwidoczniej tego potrzebował. Bee... Zmrużył lekko oczy na sekundę, szukając w głowie o kim mówi, ale żadna lampka mu się nie zapaliła. Dolina jednak mimo wszystko nie była aż taka mała jakby się wydawać mogło.
Słuchał więc o fundamentach i kiwał głową nawet sensownie rozumiejąc o co chodzi. No tak, Samuel był dość prostym człowiekiem, więc i mówił prosto i zrozumiale, to się ceni.
-Ja też nie.- wtrącił na wzmiankę o pieczęciach. Dlatego nocował w ministerstwie gdy była pełnia, a nie w domu w piwnicy. Czy powinien w ogóle słuchać się tych wytycznych? A jakby tak sfingować własną śmierć, żeby go wykreślili z rejestru? Pokiwał znów głową na magiczne meble.
-A w takim pubie, no i robię sam w domu kadzidła i świece... Swoją drogą wiesz, że nie musisz sprzedawać mebli tylko czarodziejom, prawda?- zerknął na niego. -Mugolom też możesz i wtedy nie będą musiały być zaczarowane. Im większa grupa docelowa twojego produktu tym lepiej. Ty pewnie za pieniędzmi nie gonisz, ale wiesz... Lepiej mieć ich więcej niż mniej. Ja sam sprzedaję i ludziom z Londynu i spoza, no i też mugoli obsługuję.- rzucił swoją małą radę, a jakiej Samuel zdawał sobie raczej sprawę, bo może bezpośredni i z lasu, ale jednak nie był głupi.
-Swoją drogą może ci w czymś pomóc, jak tu już jestem? Powinienem niby jechać do rodziców, ale oni nie wiedzą, że się nie spodziewać mają, więc obojętnie jak się spóźnię.- zapytał, patrząc na niego średnio przekonany, chociaż może to bardziej wynikało ze zmęczenia.