[03.08.72] Ochrona przed wścibskimi braćmi

adnotacja moderatora

Rozliczono - Geraldine Yaxley - osiągnięcie Badacz Tajemnic

Tym razem Florence zapowiedziała się wcześniej z wizytą, prosząc, aby Geraldine zarezerwowała dla niej godzinę. Nie wyjaśniła wprawdzie, o co dokładnie chodzi, ale (jak zwykle zresztą) stawiła się pod drzwiami kamienicy punktualnie. Również jak zwykle, miała na sobie bardzo schludne ubranie, każdy element stylizacji był dobrze dobrany do innych, i chociaż nic nie było strojne czy zwracające uwagę, to ktoś ubierający się w lepszych sklepach mógł łatwo zauważyć, że Bulstrode stawiała może nie na stroje bardzo drogie, ale na pewno dobrej jakości.

Jedyna różnica polegała na tym, że tym razem Florence nie miała ze sobą ani jednej ze swoich eleganckich, dobranych do butów torebki, ani dużej, skórzanej torby, zabieranej na interwencje medyczne, w której nosiła pełny zestaw eliksirów i przyrządów uzdrowiciela. Zamiast tego w rękach trzymała drewnianą skrzynkę. W środku znajdowały się elementy niezbędne do złożenia mechanizmu.

Nie mogła pomóc Geraldine w próbach zrozumienia, co spotkało Thorana Yaxleya i jakie grozi jej niebezpieczeństwo. Nie była śledczą, nie była łowczynią potworów, nie była nawet dobrym pojedynkowiczem. Spojrzała w przyszłość Thorana i wiedziała, że coś jest nie tak, spojrzała w przyszłość Geraldine – i ostrzegła przed niebezpieczeństwem. Nie miała jednak jak zaangażować się w to wszystko osobiście. Za to mogła zadbać o to, aby utrudnić nieco mrocznym istotom przedostanie się do sypialni Yaxleyówny nocą i uniemożliwić wyrwanie jej serca podczas snu.

Rodzina Florence lubowała się w tajemnicach. Te rodu matki bywały mroczne, te od strony ojca z kolei były pieczołowicie kultywowane z nieco innych względów. I Florence zamierzała to teraz wykorzystać.

– Witaj, Geraldine – przywitała się, gdy drzwi się otworzyły, a potem weszła do środka i ruszyła po prostu w stronę sypialni Yaxleyówny, na razie bez większych wyjaśnień. Głównie dlatego, że skrzyneczka była dość ciężka. – Wybierz jakiś kod. Czterocyfrowy. Który zapamiętasz, ale na który będzie trudno wpaść komuś postronnemu - powiedziała, wyciągając różdżkę i zawieszając zaklęciem skrzyneczkę w powietrzu. Nie weszła do sypialni, zatrzymując się zamiast tego przed drzwiami.