[Styczeń 1971] Gdy opada kurtyna

Już miała cisnąć accio na cudzą różdżkę, kiedy okazało się, że takiego wała, bo dziadek ją wyprzedził w działaniach. Może rzeczywiście ten jego pełen walorów tyłek na coś się zakonnikom przyda.

Nie miała tego w zamiarze, ale posłuchała polecenia. Tak było w takcie akcji, że polegała na decydowaniu tych, którzy mieli więcej oleju w głowie. Wygodnie było nie być detektywem, który musiał dźwigać ciężar odpowiedzialności. Wygodnie, choć oczywiście cały czas w duchu przeklinała się za to, że wciąż nie wystartowała do awansu, pozostając szarym nikim na końcu układu pokarmowego.

Zamiast tego pognała za Clarą z zamiarem rzucenia na nią ochronnej tarczy, gdy tylko będzie w zasięgu różdżki.
– Czekaj, jesteśmy z Tobą! – krzyknęła, nie myśląc o tym czy to ma sens, próbując ją dogonić.

Rozproszenie III na tarczę dla Clary

Rzut Z 1d100 - 74
Sukces!

Rzut Z 1d100 - 63
Sukces!