19.06.2024, 12:12 ✶
Naprawdę nie chciała, żeby widział, że płacze. Ale skoro jednak już to zauważył, to musiałaby być głupia, żeby nie przyjąć chusteczki. Wzięła jedną, by wytrzeć ostrożnie oczy. Miała na sobie makijaż i nie chciała trzeć oczu, żeby się przypadkiem nie rozmazać. Nie miała ochoty przypominać pandy. Była w Chinach z Laurentem i widziała zdjęcia pand - szkoda, że nie mieli czasu, żeby zobaczyć te urocze misie na żywo. Podobno były zagrożone, bo były tak leniwe, że jadły tylko bambusy: tak im mówił tłumacz. A potrzebowały do przeżycia naprawdę dużo bambusów.
- Zachowujesz się, jakbyś mnie nie znał - burknęła, chociaż już mniej agresywnie, niż przed chwilą. Uspokoiła się trochę, papieros również jej w tym pomógł. Ale to, co sprawiło, że złość ulatniała się z niej z prędkością światła, to były przeprosiny. Wydawały się szczere, a przecież każdy błądził, prawda? Co prawda miała Isaaca za lotnego czarodzieja, ale każdemu mogła się powinąć noga. - Dziękuję.
Uśmiechnęła się, chowając chusteczkę do kieszeni. Kto wie, może jeszcze jej się przyda podczas tej rozmowy? Gdy Bagshot wyciągnął piersiówkę, chwilę się zastanawiała. Było ciepło i wcześnie, ale... W sumie nie zaszkodzi. Kiwnęła więc głową i upiła łyk, naprawdę malutki, ognistej.
- Co prawda czekam na koleżankę, ale najpewniej jeszcze śpi. Nie obrazi się, jak zacznę bez niej - powiedziała w końcu, a ostatnie mrugnięcia odgoniły resztki łez. O tym, że płakała, świadczyły tylko lekko zaczerwienione oczy i nos. - Bez przesady. Od kiedy masz problem, żeby siadać na ziemi?
Uśmiechnęła się lekko, oddając mu piersiówkę. Głową wskazała na drzewka, które wskazywał jej wcześniej.
- Nie wiem, czy jest co opowiadać. Pracuję razem z mamą w Pękatej Fiolce, ale myślę czy nie otworzyć czegoś swojego. Poza tym trochę wydoroślałam, tak myślę. Wiesz, jak się chce otworzyć własny sklep, to ma się mało czasu na szlajanie po pubach. Dawno nie na przykład nie było w Kotle, pewnie już zapomnieli, jak wyglądam - wzruszyła ramionami, gładko zmieniając temat, który poruszała wcześniej. - Myślę, że twoje zagraniczne podboje są dużo ciekawsze. Co tu robisz? Wróciłeś na stałe?
- Zachowujesz się, jakbyś mnie nie znał - burknęła, chociaż już mniej agresywnie, niż przed chwilą. Uspokoiła się trochę, papieros również jej w tym pomógł. Ale to, co sprawiło, że złość ulatniała się z niej z prędkością światła, to były przeprosiny. Wydawały się szczere, a przecież każdy błądził, prawda? Co prawda miała Isaaca za lotnego czarodzieja, ale każdemu mogła się powinąć noga. - Dziękuję.
Uśmiechnęła się, chowając chusteczkę do kieszeni. Kto wie, może jeszcze jej się przyda podczas tej rozmowy? Gdy Bagshot wyciągnął piersiówkę, chwilę się zastanawiała. Było ciepło i wcześnie, ale... W sumie nie zaszkodzi. Kiwnęła więc głową i upiła łyk, naprawdę malutki, ognistej.
- Co prawda czekam na koleżankę, ale najpewniej jeszcze śpi. Nie obrazi się, jak zacznę bez niej - powiedziała w końcu, a ostatnie mrugnięcia odgoniły resztki łez. O tym, że płakała, świadczyły tylko lekko zaczerwienione oczy i nos. - Bez przesady. Od kiedy masz problem, żeby siadać na ziemi?
Uśmiechnęła się lekko, oddając mu piersiówkę. Głową wskazała na drzewka, które wskazywał jej wcześniej.
- Nie wiem, czy jest co opowiadać. Pracuję razem z mamą w Pękatej Fiolce, ale myślę czy nie otworzyć czegoś swojego. Poza tym trochę wydoroślałam, tak myślę. Wiesz, jak się chce otworzyć własny sklep, to ma się mało czasu na szlajanie po pubach. Dawno nie na przykład nie było w Kotle, pewnie już zapomnieli, jak wyglądam - wzruszyła ramionami, gładko zmieniając temat, który poruszała wcześniej. - Myślę, że twoje zagraniczne podboje są dużo ciekawsze. Co tu robisz? Wróciłeś na stałe?