26.06.2024, 22:00 ✶
(Ten post był ostatnio modyfikowany: 28.06.2024, 03:41 przez Neil Enfer.)
Zastanowił się nad jego słowami. Czyli mają zupełnie inne podejście do pewnych spraw, które jakby nie patrzeć są mocno podstawowe?
- Chyba... Moja mama przeprowadziła się do Francji dla taty. No, a później razem zamieszkali w Anglii. Miejsce zamieszkania to tylko miejsce zamieszkania, do każdego da się przyzwyczaić. -każde ma masę wad i masę zalet. Mogą mieszkać na wsi, a do pracy mieć kilka minut kominkiem. Tak, czarodzieje mają w życiu łatwo, dopóki ich teleportacja nie rozerwie na kawałki i mąż powita w kominku nie żonę, a czerwoną kałużę.- Jeśli ludzie bardzo chcą i im zależy, to znajdą sposób i będą gotowi na poświęcenia. - byle sobie później tylko nie wypominali tych poświęceń latami.
Odebrał grabie niewiele myśląc o tym, że się nie dopytywał, w końcu praca fizyczna dla Samuela nie była niczym dziwnym, prawda? Sam w drewnie robi własnymi rękoma. Bo... Bo robi własnymi rękoma? Czy to też tylko magia?
Samuel objawił swoje nowe zainteresowanie. Rozmawianie to jego nowa pasja? Ciekawe... Czy zmiana była taka łatwa? Może była, tylko on się zaciął na jakimś etapie? Utknął w tym co znane i bał się sięgnąć po więcej, przez co coraz bardziej sroki mu z dłoni uciekały. Nadział się kilka razy w życiu i to nic nie ułatwiało, ale to dawne dzieje, to było kiedyś, może czas porzucić wspomnienia, skoro teraz sytuacja, ludzie i otoczenie są inne? Zagrabiając ścieżkę, uniósł jedną brew i zerknął na niego gdy wspomniał nową technikę. Zacisnął szczęki i wbił wzrok w ziemię, oczyszczając przejście dalej.
- Możliwe, ale czasami trzeba na kogoś nakrzyczeć czy być na kogoś złym. Przytulanie i rozmawianie nie zawsze zadziała. Czasami nie można być miękkim. - gdyby tylko jeszcze sam się stosował do swoich mądrości. - Nie mówię, że robisz źle przytulając i rozmawiając, ale wiedz, że znajdzie się ktoś kto będzie chciał cię przez to wykorzystać. - tak, to było nieuniknione, prędzej czy później znajdzie się taka osoba, która wyłapie schemat i z chęcią użyje dla własnego zysku.
Zagrabianie ścieżki nie zajęło dużo czasu i w końcu narzędzia skończyły w szopce. Otrzepał dłonie, ułożył włosy.
Spojrzał na niego słuchając cierpliwie propozycji. Uśmiechnął się nawet na wspomnienie notatnika, jednak nie pomogło to w podjęciu decyzji. Może pójść i co się dalej stanie? Ma zostać? Czy powinien już iść? Spojrzał w górę, chcąc ocenić jak dużo czasu zostało do zachodu.
- Nie wiem. Nie mam pojęcia czy chcę tam iść, czy wolę zostać tutaj. - opuścił spojrzenie. Alkoholu może się napić, noc się zbliża, a nie bardzo miał ochotę budzić rodziców w środku spania żeby otworzyli mu drzwi. - Nie chce być sam, więc jeśli chcesz iść to pójdę za tobą, a jak zostaniesz, to też zostanę. - tak, nie czuł się na siłach podejmując decyzję. - Swoją drogą nie masz wobec mnie długu. Przy naszym ostatnim spotkaniu wszystko spłaciłeś. - uśmiechnął się do niego słabo. - A i jak uznasz, że zostajemy tutaj, to mam wino w samochodzie. Nie jest pierwszej klasy, ale procenty to procenty. - samochód zaparkował nie tak znów daleko, kilka minut spacerem w jedną, później to samo w drugą, akurat żeby jeszcze trochę się zmęczyć.
- Chyba... Moja mama przeprowadziła się do Francji dla taty. No, a później razem zamieszkali w Anglii. Miejsce zamieszkania to tylko miejsce zamieszkania, do każdego da się przyzwyczaić. -każde ma masę wad i masę zalet. Mogą mieszkać na wsi, a do pracy mieć kilka minut kominkiem. Tak, czarodzieje mają w życiu łatwo, dopóki ich teleportacja nie rozerwie na kawałki i mąż powita w kominku nie żonę, a czerwoną kałużę.- Jeśli ludzie bardzo chcą i im zależy, to znajdą sposób i będą gotowi na poświęcenia. - byle sobie później tylko nie wypominali tych poświęceń latami.
Odebrał grabie niewiele myśląc o tym, że się nie dopytywał, w końcu praca fizyczna dla Samuela nie była niczym dziwnym, prawda? Sam w drewnie robi własnymi rękoma. Bo... Bo robi własnymi rękoma? Czy to też tylko magia?
Samuel objawił swoje nowe zainteresowanie. Rozmawianie to jego nowa pasja? Ciekawe... Czy zmiana była taka łatwa? Może była, tylko on się zaciął na jakimś etapie? Utknął w tym co znane i bał się sięgnąć po więcej, przez co coraz bardziej sroki mu z dłoni uciekały. Nadział się kilka razy w życiu i to nic nie ułatwiało, ale to dawne dzieje, to było kiedyś, może czas porzucić wspomnienia, skoro teraz sytuacja, ludzie i otoczenie są inne? Zagrabiając ścieżkę, uniósł jedną brew i zerknął na niego gdy wspomniał nową technikę. Zacisnął szczęki i wbił wzrok w ziemię, oczyszczając przejście dalej.
- Możliwe, ale czasami trzeba na kogoś nakrzyczeć czy być na kogoś złym. Przytulanie i rozmawianie nie zawsze zadziała. Czasami nie można być miękkim. - gdyby tylko jeszcze sam się stosował do swoich mądrości. - Nie mówię, że robisz źle przytulając i rozmawiając, ale wiedz, że znajdzie się ktoś kto będzie chciał cię przez to wykorzystać. - tak, to było nieuniknione, prędzej czy później znajdzie się taka osoba, która wyłapie schemat i z chęcią użyje dla własnego zysku.
Zagrabianie ścieżki nie zajęło dużo czasu i w końcu narzędzia skończyły w szopce. Otrzepał dłonie, ułożył włosy.
Spojrzał na niego słuchając cierpliwie propozycji. Uśmiechnął się nawet na wspomnienie notatnika, jednak nie pomogło to w podjęciu decyzji. Może pójść i co się dalej stanie? Ma zostać? Czy powinien już iść? Spojrzał w górę, chcąc ocenić jak dużo czasu zostało do zachodu.
- Nie wiem. Nie mam pojęcia czy chcę tam iść, czy wolę zostać tutaj. - opuścił spojrzenie. Alkoholu może się napić, noc się zbliża, a nie bardzo miał ochotę budzić rodziców w środku spania żeby otworzyli mu drzwi. - Nie chce być sam, więc jeśli chcesz iść to pójdę za tobą, a jak zostaniesz, to też zostanę. - tak, nie czuł się na siłach podejmując decyzję. - Swoją drogą nie masz wobec mnie długu. Przy naszym ostatnim spotkaniu wszystko spłaciłeś. - uśmiechnął się do niego słabo. - A i jak uznasz, że zostajemy tutaj, to mam wino w samochodzie. Nie jest pierwszej klasy, ale procenty to procenty. - samochód zaparkował nie tak znów daleko, kilka minut spacerem w jedną, później to samo w drugą, akurat żeby jeszcze trochę się zmęczyć.