Sam wystrój sklepu sprawiał, że to miejsce od wejścia było sympatyczniejsze od Nokturnu zostawianego za plecami. Od tych ponurych uliczek. To bardzo proste - świece i kadzidła zawsze kojarzyły się człowiekowi z rozluźnieniem. Z delikatnym płomieniem kołyszącym zmysły, z zapachami, które pieściły umysł. Elementy składowe tego sklepu u podstaw czyniły go już lepszym. Mogliby nawet być w piwnicy, która niekoniecznie cieszyłaby jakimkolwiek klimatem, ale ustawione wszędzie świece, kadzidła i wszelakie gadżety do nich sprawiały, że można było tu zostać chwile dłużej. Tylko trzeba było się przyzwyczaić do tutejszego zapachu - przyjemnego, owszem, ale jednocześnie intensywnego. W końcu niemal każdy kąt tu pachniał i co wrażliwsze nosy mogły tego nie wytrzymać. Akurat Laurent czuł się całkiem swobodnie, ale jego nos nie był przesadnie wrażliwy - tylko na brzydkie zapachy. Te zaś brzydkie nie były.
- Za komplementy nie trzeba prosić o wybaczenie. - Uśmiechnął się subtelnie, albo wręcz filuternie, w jego zmęczonych oczach pojawił się blask rozbawienia. "Imponujące". "Wygląda pan młodo". Jak na hodowcę, jasne. Niektórzy mogliby to odebrać jako potwarz - ci, którzy sami nie wiedzieli, ile byli warci, przynajmniej zdaniem Laurenta. On nie po to całą swoją młodość poświęcił nauce, żeby teraz być jakimś paziem odprowadzającym abraksany do stajni. Z drugiej strony chyba rok swojego życia, mógłby powiedzieć, że przetracił. Słodkie to było ze strony mężczyzny, wydawał się przy tym niewinny, wręcz zawstydzony? Może tym, że mógł go urazić w jakimś stopniu? Chociaż to mogło być też związane z tym, że spoufalał się z klientem i właśnie mówił coś, co ryzykowało, że Laurent mógł wstać i wyjść. Albo zareagować jakkolwiek gwałtowniej na "urazę". Na coś, co mogłoby być urazą. Dla niego, jak powiedział, było komplementem. - Coś jeszcze... jarczuki, jeśli pana to interesuje, to ledwo... hobby. - Wypowiedział to ostatnie słowo lekko, prawie jakby miało być żartem. Było tragiczne. Ale z tym wcale nie zamierzał się obnosić ani tego uzewnętrzniać. - Zajmuję się hodowlą abraksanów w New Forest. Zapraszam do rezerwatu, jeśli będzie miał pan ochotę odpocząć od miejskiego zgiełku. - Sięgnął po filiżankę herbaty ze skinieniem głowy w ramach podziękowania za poczęstunek.
- Nie ma problemu. - Odparł gładko na kolejne przeprosiny - czy Charles miał to we krwi? Czy może to jakiś stres, albo jeszcze coś innego przez niego przemawiały? Odetchnął cicho, bardzo chętnie chwilowo zatapiając zmysły skupieniem na herbacie. - Z wzajemnością w takim razie. - Sam miał na końcu języka, żeby poprosić go o zejście z formalnego "pan" - przecież nie dzieliła ich taka duża różnica wieku, a przynajmniej nie wydawało mu się. Mielił powoli zamkniętą konkluzję połączeń dyskrecji i palarni Changów - dwa bardzo banalne zagajenia. Laurent miał zaufanie do Roberta. Więc postanowił też położyć zaufanie na osobie, którą tu zatrudnił.
- Owszem, jestem zainteresowany opium. - Nie zadał pytania wprost, bo mógł się wyłgać czymkolwiek, wszystko było w kwestii domysłów, chociaż plotki i tak mogły zostać stworzone. Tworzyło to strefę komfortu dla niego samego, chociaż niektóre rzeczy przecież stawały się oczywiste. Ale skoro zrobił sobie odpowiednie podłoże - tym razem wprost się wypowiedział. - Bardzo dobra herbata. - Pochwalił, jakby opium i angielska herbata doskonale do siebie pasowały tematycznie. Na Nokturnie... chyba tak.