30.06.2024, 21:28 ✶
Pokiwał mu głową. Magia ułatwiała sporo rzeczy jeśli człowiek miał wprawę w jej używaniu, tak samo ułatwiają życie samochody, samoloty i stale rozwijająca się poczta. Świat idzie do przodu i nic się z tym nie zrobi. Już jedną nogą w grobie stoją i z tym też nic nie zrobią. Umieranie od urodzenia i takie tam, ale owszem, teleportacja sprawia, że mogą i za granicą mieszkać, a pracować w Londynie. Żałował, że sam teleportacji użyć nie mógł, bo choć się boi, to może w tym jednym wypadku by się poświęcił. Sprawy rodzinne jednak skutecznie ułatwiały mu wywinięcie się.
Uniósł brew słysząc o przekleństwie. A więc tak to działa. Zastanowił się nad jego słowami. Złość na innych była potrzebna czasami, ale jeśli samemu się przy tym obrywało w ten sposób, bo kłótnia oczywiście, że szargała zdrowie obydwu stron, to jednak tylko nerwy, tylko psychika, ciało bardziej boli, chociaż, sam już nie wiedział. Do bólu w głowie da się przyzwyczaić, nauczyć się z nim funkcjonować, nie wzbudza się stale żałosnej litości innych, nie to co ze złamaną ręką, czy bandażami. Zerknął na swoje dłonie, zadowolony, że grabienie nie zniszczyło mu opatrunków. W takim razie będzie w stanie w domu sprzątać i rąbać drewno na zimę.
- Hm… Tak czy inaczej uważaj. - skoro musi już rozmawiać i przytulać, to niech tak będzie, ale ostrożności nigdy za dużo, nawet jeśli wpada w paranoję. Po to jest strach, by zapewnić przetrwanie.
Decyzja zapadła, czyli raczej zostają? Chyba? Idą po wino, więc raczej zostają. No proszę, kolejna osoba tego dnia co samochodu nie oglądała. Świat czarodziejów był zdecydowanie dziwny pod pewnymi względami. Nie widzieli samochodu, to ciekawe co by powiedzieli na traktor, a kombajn. Przechylił lekko głowę.
- Nigdy nie myślałem, że można przeżyć tyle lat bez spotkania się z samochodem. - zamruczał, patrząc na niego. - Jak chcesz, to cię nim nawet przewiozę. Stanąłem kawałek stąd, przeparkuję go tutaj. - bo i po co tyle łazić. - I też nie lubię pociągów. Hałasują, zawsze jest w nich tłum i nie możesz zabrać ze sobą tyle rzeczy ile chcesz. Samochód mogę wypakować po brzegi i zabrać je gdziekolwiek chcę. - co prawda paliwo kosztuje, ale to detal. Wsparł się dłońmi o biodra i spojrzał na ich robotę, zaraz przenosząc wzrok na Samuela. - Idziemy? - czerwony samochód czeka tam samotnie na ich przyjście, niecierpliwił się, drżał ze strachu, biedna metalowa puszeczka.
Uniósł brew słysząc o przekleństwie. A więc tak to działa. Zastanowił się nad jego słowami. Złość na innych była potrzebna czasami, ale jeśli samemu się przy tym obrywało w ten sposób, bo kłótnia oczywiście, że szargała zdrowie obydwu stron, to jednak tylko nerwy, tylko psychika, ciało bardziej boli, chociaż, sam już nie wiedział. Do bólu w głowie da się przyzwyczaić, nauczyć się z nim funkcjonować, nie wzbudza się stale żałosnej litości innych, nie to co ze złamaną ręką, czy bandażami. Zerknął na swoje dłonie, zadowolony, że grabienie nie zniszczyło mu opatrunków. W takim razie będzie w stanie w domu sprzątać i rąbać drewno na zimę.
- Hm… Tak czy inaczej uważaj. - skoro musi już rozmawiać i przytulać, to niech tak będzie, ale ostrożności nigdy za dużo, nawet jeśli wpada w paranoję. Po to jest strach, by zapewnić przetrwanie.
Decyzja zapadła, czyli raczej zostają? Chyba? Idą po wino, więc raczej zostają. No proszę, kolejna osoba tego dnia co samochodu nie oglądała. Świat czarodziejów był zdecydowanie dziwny pod pewnymi względami. Nie widzieli samochodu, to ciekawe co by powiedzieli na traktor, a kombajn. Przechylił lekko głowę.
- Nigdy nie myślałem, że można przeżyć tyle lat bez spotkania się z samochodem. - zamruczał, patrząc na niego. - Jak chcesz, to cię nim nawet przewiozę. Stanąłem kawałek stąd, przeparkuję go tutaj. - bo i po co tyle łazić. - I też nie lubię pociągów. Hałasują, zawsze jest w nich tłum i nie możesz zabrać ze sobą tyle rzeczy ile chcesz. Samochód mogę wypakować po brzegi i zabrać je gdziekolwiek chcę. - co prawda paliwo kosztuje, ale to detal. Wsparł się dłońmi o biodra i spojrzał na ich robotę, zaraz przenosząc wzrok na Samuela. - Idziemy? - czerwony samochód czeka tam samotnie na ich przyjście, niecierpliwił się, drżał ze strachu, biedna metalowa puszeczka.