08.01.2023, 18:44 ✶
Był szczęśliwy widząc kogokolwiek. To, czy był to ktoś gadatliwy czy milczący, pełen ciekawych historii czy nudny jak historia magii w wykonaniu profesora Binnsa, otwarty i optymistyczny czy zamknięty w sobie, nie miało dla niego większego znaczenia. Gotów był wypełnić towarzyskie braki swojego rozmówcy niezależnie od tego jak duże by nie byłyby, tak bardzo zależało mu, by mieć się do kogo odezwać.
- Rozumiem to. Mój tata też nie dał rady. Ma dużo pracy – odbił piłeczkę, wciąż promieniując szczęściem, choć sam fakt rozdzielenia z ojcem na święta i utkwienia w martwym Hogwarcie budziły w nim uczucia przeciwne do zachwytu. Radość z tego, że miał towarzystwo, pozwoliła mu przebrnąć przez ten temat z uśmiechem na twarzy. Był niczym szczeniak, który po spędzeniu poranka samotnie w pustym mieszkaniu, ujrzał pana wchodzącego przez drzwi wejściowe.
W tym przypadku postanowił nie ciągnąć jej za bardzo za język. Z własnego doświadczania wiedział, że dla niektórych rodzina mogła być trudnym zagadnieniem do rozmowy. Sam bardzo niechętnie wspominał o swojej mamie, choć, teoretycznie, wila w rodzinie powinna być powodem do pochwał i źródłem kilku ciekawych historii. Nie do końca tak było.
Nie dołączył się do zabawy w dekorowanie drzewka według własnej wizji. Nie dlatego, że nie chciał. Chętnie by uatrakcyjnił kilka bombek, problem leżał jednak w tym, że transmutacja szła mu fatalnie. Nie chciał przez przypadek zmienić ozdoby w żywego szczura zawieszonego na choince za ogon, więc różdżkę miał schowaną i ograniczył się do podziwiania wyobraźni Mackenzie, która to okazała się być ukierunkowana w ściśle sportową stronę.
- Ktoś tu chyba nie może się doczekać wznowienia rozgrywek – zauważył wyciągając dłoń w stronę złotego znicza, który w przeciwieństwie do pierwowzoru nigdzie nie próbował uciekać i ułożył się pomiędzy jego palcami. Od czasu, kiedy pogoda wymusiła przerwę w treningach, niewiele myślał o Quidditchu. W walce na miotłach lubił przede wszystkim drużynowy aspekt tego sportu. Podobało mu się, że by zwyciężyć, wszyscy zawodnicy musieli ze sobą idealnie współgrać (z tego samego powodu pomysł z szukającym, który może samodzielnie wygrać mecz, nie miał jego aprobaty). Nie był jednak szalenie zafiksowany na grze.
- Brzmi jak idealna alternatywa dla miotły! Mam doskonały pomysł. Może jutro wybierzemy się nad jezioro razem i pościgamy się na lodzie? - zaproponował bardzo optymistycznym tonem i posłał w jej stronę kolejny szeroki uśmiech, a swój entuzjazm potwierdził przyjacielsko klepiąc ją w ramię. Jego taktyka polegała na otoczeniu Greengrass pozytywną energią, by trudniej było jej odmówić. Nawet gdyby pokazała się z szachami pod pachą, to z równie wielkim entuzjazmem chciałby dołączyć do zabawy, byle tylko mieć z kimś coś do roboty, ale jednak musiał przyznać, że rywalizacja na łyżwach byłaby bardzo ciekawym pomysłem nawet gdyby Hogwart oferował jakiekolwiek alternatywy. Od jakiegoś czasu nie próbował tej aktywności, więc rywalizacja mogła być wyrównana.
- Wiesz... Pierwszy raz zostaję na przerwę zimową w szkole. To bardzo dziwne Yule. Mam mandragory, którymi muszę się zaopiekować, mam staruszka, z którym mogę wymieniać listy, mam kilka łajnobomb do rozlokowania, ale szczerze mówiąc to nie bardzo wiem, co ze sobą zrobić.
@Mackenzie Greengrass
- Rozumiem to. Mój tata też nie dał rady. Ma dużo pracy – odbił piłeczkę, wciąż promieniując szczęściem, choć sam fakt rozdzielenia z ojcem na święta i utkwienia w martwym Hogwarcie budziły w nim uczucia przeciwne do zachwytu. Radość z tego, że miał towarzystwo, pozwoliła mu przebrnąć przez ten temat z uśmiechem na twarzy. Był niczym szczeniak, który po spędzeniu poranka samotnie w pustym mieszkaniu, ujrzał pana wchodzącego przez drzwi wejściowe.
W tym przypadku postanowił nie ciągnąć jej za bardzo za język. Z własnego doświadczania wiedział, że dla niektórych rodzina mogła być trudnym zagadnieniem do rozmowy. Sam bardzo niechętnie wspominał o swojej mamie, choć, teoretycznie, wila w rodzinie powinna być powodem do pochwał i źródłem kilku ciekawych historii. Nie do końca tak było.
Nie dołączył się do zabawy w dekorowanie drzewka według własnej wizji. Nie dlatego, że nie chciał. Chętnie by uatrakcyjnił kilka bombek, problem leżał jednak w tym, że transmutacja szła mu fatalnie. Nie chciał przez przypadek zmienić ozdoby w żywego szczura zawieszonego na choince za ogon, więc różdżkę miał schowaną i ograniczył się do podziwiania wyobraźni Mackenzie, która to okazała się być ukierunkowana w ściśle sportową stronę.
- Ktoś tu chyba nie może się doczekać wznowienia rozgrywek – zauważył wyciągając dłoń w stronę złotego znicza, który w przeciwieństwie do pierwowzoru nigdzie nie próbował uciekać i ułożył się pomiędzy jego palcami. Od czasu, kiedy pogoda wymusiła przerwę w treningach, niewiele myślał o Quidditchu. W walce na miotłach lubił przede wszystkim drużynowy aspekt tego sportu. Podobało mu się, że by zwyciężyć, wszyscy zawodnicy musieli ze sobą idealnie współgrać (z tego samego powodu pomysł z szukającym, który może samodzielnie wygrać mecz, nie miał jego aprobaty). Nie był jednak szalenie zafiksowany na grze.
- Brzmi jak idealna alternatywa dla miotły! Mam doskonały pomysł. Może jutro wybierzemy się nad jezioro razem i pościgamy się na lodzie? - zaproponował bardzo optymistycznym tonem i posłał w jej stronę kolejny szeroki uśmiech, a swój entuzjazm potwierdził przyjacielsko klepiąc ją w ramię. Jego taktyka polegała na otoczeniu Greengrass pozytywną energią, by trudniej było jej odmówić. Nawet gdyby pokazała się z szachami pod pachą, to z równie wielkim entuzjazmem chciałby dołączyć do zabawy, byle tylko mieć z kimś coś do roboty, ale jednak musiał przyznać, że rywalizacja na łyżwach byłaby bardzo ciekawym pomysłem nawet gdyby Hogwart oferował jakiekolwiek alternatywy. Od jakiegoś czasu nie próbował tej aktywności, więc rywalizacja mogła być wyrównana.
- Wiesz... Pierwszy raz zostaję na przerwę zimową w szkole. To bardzo dziwne Yule. Mam mandragory, którymi muszę się zaopiekować, mam staruszka, z którym mogę wymieniać listy, mam kilka łajnobomb do rozlokowania, ale szczerze mówiąc to nie bardzo wiem, co ze sobą zrobić.
@Mackenzie Greengrass