05.07.2024, 01:38 ✶
- Karl na litość, nie teraz - zwrócił się jeszcze do kociego towarzysza swojej siostrzenicy.
Czuł się właśnie jakby przywaliła go jakiś wielki głaz. Nawał informacji jaki na niego spłynął sprawił, ze był otumaniony, prawdopodobnie lepiej by się czuł gdyby ktoś go zdzielił obuchem w głowę niż dostarczył tak dużo informacji w tak krótkim czasie.
Nie wiedział już czy jest zaskoczony rewelacjami Nory, czy też wzburzony po tym jak Leo ujawnił, że to nikt inny tylko Thoran był narzeczonym jego siostry.
- Chwila, muszę usiąść- mruknął tylko cicho i opuszczając bezwładnie dłoń z różdżką i opadł na pobliskie krzesło tępo wpatrując się w przestrzeń przed sobą. Miał wrażenie, że w uszach biega mu stado słoni, ale to tylko serce waliło mu jak oszalałe. Na ziemię sprowadził go dopiero krzyk Mabel.
- Chwila, co? - zerknął na najmłodszą z tego grona i spróbował sobie przypomnieć kiedy mu mówiła o jakimś Samie... Jakby go piorun strzelił, przecież podczas kiermaszu na Lammas opowiadała mu o niejakim Samie. Zaraz zaraz, gdzie go poznała? U Longbottomów. Czy to znaczyło, że ich też oszukał udając sama? A może to Thoran wyglądał jak Sam? Złapał się za włosy, jakby chciał je sobie wyrwać z głowy, to było bardziej zagmatwane niż ułożenie schodów w Hogwarcie.
- Tak kochanie, pamiętam, jak mi o nim opowiadałaś - odpowiedział z delikatnym uśmiechem, wciąż otumaniony przez wieści o Thoranie-Samie. Zerknął na zaaferowanego Leo, który był bardzo skory do pogoni za ptakiem... Chwila, czy Mabel nie wspominała, że ten cały sam zmieniał się w niedźwiedzia? To jakim czortem zmienił się tego w ptaka, nie istniało przecież coś takiego jak anima z dwoma formami zwierzęcymi.
- Leo, spokojnie, zbierzmy wszystkie fakty do kupy - odezwał się w końcu, jeśli to faktycznie okaże się Thoran to sam pomoże młodzieńcowi go dorwać i wsadzi mu te obiecane dwieście pączków tam gdzie słońce nie dochodzi. Ale jednak wolałby uniknąć wyrównywania rachunków z kimś niewinnym. Dopiero teraz przeniósł spojrzenie na swoją siostrę. - Chyba mamy do pogadania, co nie? - zapytał mając wrażenie, że gdyby ten dom stał w płomieniach to wydawałoby się to bardziej normalny stan niż to co się działo teraz.
Czuł się właśnie jakby przywaliła go jakiś wielki głaz. Nawał informacji jaki na niego spłynął sprawił, ze był otumaniony, prawdopodobnie lepiej by się czuł gdyby ktoś go zdzielił obuchem w głowę niż dostarczył tak dużo informacji w tak krótkim czasie.
Nie wiedział już czy jest zaskoczony rewelacjami Nory, czy też wzburzony po tym jak Leo ujawnił, że to nikt inny tylko Thoran był narzeczonym jego siostry.
- Chwila, muszę usiąść- mruknął tylko cicho i opuszczając bezwładnie dłoń z różdżką i opadł na pobliskie krzesło tępo wpatrując się w przestrzeń przed sobą. Miał wrażenie, że w uszach biega mu stado słoni, ale to tylko serce waliło mu jak oszalałe. Na ziemię sprowadził go dopiero krzyk Mabel.
- Chwila, co? - zerknął na najmłodszą z tego grona i spróbował sobie przypomnieć kiedy mu mówiła o jakimś Samie... Jakby go piorun strzelił, przecież podczas kiermaszu na Lammas opowiadała mu o niejakim Samie. Zaraz zaraz, gdzie go poznała? U Longbottomów. Czy to znaczyło, że ich też oszukał udając sama? A może to Thoran wyglądał jak Sam? Złapał się za włosy, jakby chciał je sobie wyrwać z głowy, to było bardziej zagmatwane niż ułożenie schodów w Hogwarcie.
- Tak kochanie, pamiętam, jak mi o nim opowiadałaś - odpowiedział z delikatnym uśmiechem, wciąż otumaniony przez wieści o Thoranie-Samie. Zerknął na zaaferowanego Leo, który był bardzo skory do pogoni za ptakiem... Chwila, czy Mabel nie wspominała, że ten cały sam zmieniał się w niedźwiedzia? To jakim czortem zmienił się tego w ptaka, nie istniało przecież coś takiego jak anima z dwoma formami zwierzęcymi.
- Leo, spokojnie, zbierzmy wszystkie fakty do kupy - odezwał się w końcu, jeśli to faktycznie okaże się Thoran to sam pomoże młodzieńcowi go dorwać i wsadzi mu te obiecane dwieście pączków tam gdzie słońce nie dochodzi. Ale jednak wolałby uniknąć wyrównywania rachunków z kimś niewinnym. Dopiero teraz przeniósł spojrzenie na swoją siostrę. - Chyba mamy do pogadania, co nie? - zapytał mając wrażenie, że gdyby ten dom stał w płomieniach to wydawałoby się to bardziej normalny stan niż to co się działo teraz.