06.07.2024, 20:56 ✶
Chociaż ich powóz nie posiadał jeszcze żadnego wartościowego towaru, to był on i tak całkiem bogaty w dwóch przystojnych (Chociaż nie tak samo na skali dobrego wyglądu) czarodziejów, a raczej byłby bogaty, gdyby nie to że po pierwsze mieli zmienione twarze, więc nawet Selwyn nie wyglądał, tak zniewalająco, jak zwykle, a po drugie Woody, jak zwykle, postanowił spaczyć swoją aparycję szkaradną czapką. Tym razem na rosyjskiego imigranta. Oczywiście, nie pomagał również fakt, że oboje ubrani byli w nietwarzowe, bezkształtne płaszcze, ale czego się nie robiło dla sprawy?
Prawdę mówiąc, to pomijając te drobne niedogodności, jak i to że Bob niemal nie splunął mu tytoniem w twarz, to Selwyn bawił się znakomicie. Była akcją! Była adrenalina! Była przygoda i to jeszcze taka, gdzie zaraz wcieli się w nową rolę, a przecież aktor na zawsze pozostawał aktorem, nawet jeśli od dawna już nie pracował w zawodzie.
Miał jednak na tyle dużo urzędniczego zaprawienia, by doskonale wiedzieć co powiedzieć w celu przejęcia skrzynki.
‐ No dobrze – rzucił do Woody'ego, gdy ten już wygłosił swoją kwestię, a oba powozy zaczęły się obniżać, prowadząc ich tym samym do początku drugiego aktu sztuki. – Wolisz mnie w roli zmęczonego urzędnika, któremu się nie chce, zmęczonego urzędnika, który ma wszystkiego dosyć, więc jest opryskliwy, czy urzędnika, który z jakiś powodów kocha swoją pracę, wydaje się być pozytywnie nastawiony, ale jednak zna swoje powinniści, jego serce tak naprawdę jest pełne mroku, więc nie zawaha się zrekwirować towar?
Śnieg wydawał się wirować z tą samą zaciekłością co adrenalina w żyłach Selwyna. W końcu Gryfon pozostawał na zawsze Gryfonem i nawet nadchodząca konfrontacja nie wydawała mu się być czymś z czym nie daliby sobie rady.
Prawdę mówiąc, to pomijając te drobne niedogodności, jak i to że Bob niemal nie splunął mu tytoniem w twarz, to Selwyn bawił się znakomicie. Była akcją! Była adrenalina! Była przygoda i to jeszcze taka, gdzie zaraz wcieli się w nową rolę, a przecież aktor na zawsze pozostawał aktorem, nawet jeśli od dawna już nie pracował w zawodzie.
Miał jednak na tyle dużo urzędniczego zaprawienia, by doskonale wiedzieć co powiedzieć w celu przejęcia skrzynki.
‐ No dobrze – rzucił do Woody'ego, gdy ten już wygłosił swoją kwestię, a oba powozy zaczęły się obniżać, prowadząc ich tym samym do początku drugiego aktu sztuki. – Wolisz mnie w roli zmęczonego urzędnika, któremu się nie chce, zmęczonego urzędnika, który ma wszystkiego dosyć, więc jest opryskliwy, czy urzędnika, który z jakiś powodów kocha swoją pracę, wydaje się być pozytywnie nastawiony, ale jednak zna swoje powinniści, jego serce tak naprawdę jest pełne mroku, więc nie zawaha się zrekwirować towar?
Śnieg wydawał się wirować z tą samą zaciekłością co adrenalina w żyłach Selwyna. W końcu Gryfon pozostawał na zawsze Gryfonem i nawet nadchodząca konfrontacja nie wydawała mu się być czymś z czym nie daliby sobie rady.