Norka wcale nie była taka surowa jaka mogłaby się wydawać. Po prostu ktoś w całym tym gronie musiał być dorosły i niestety padło na nią zważając na to, jakich miała przyjaciół. Miała świadomość, że większość z nich pozwoliłaby dziewczynce na wszystko, a jednak nie było to do końca odpowiednią metodą wychowawczą.
Z ust Mabel padało bardzo dużo pytań, na całe szczęście to nie ona będzie musiała na nie odpowiadać, a sprawcy tego zamieszania, trochę jej z tego powodu ulżyło, bo sama nie była specjalistką od magicznych zwierząt, znała się tylko i wyłącznie na roślinach, więc nie chciała wprowadzać swojej latorośli w błąd.
- Zapewne tak będzie, Sam ma wprawę. - Dodała jeszcze uśmiechając się do niego. Zdarzyło jej się już przemierzać Knieję na jego grzbiecie, nie miała jednak pojęcia, czy jego brat niedźwiedź miał podobne doświadczenie. Może ona miała być jego królikiem doświadczalnym, kto to właściwie wiedział. - Postaram się, ale wiesz, że nie mogę ci tego obiecać. - Wolała nie rzucać słów na wiatr, a wszyscy wiedzieli, jak bardzo czasem była niezdarna. Należała do tych osób, które potykały się o własne nogi, więc mogło to wcale nie być takie łatwe zadanie.
Przeniosła spojrzenie na Karla, który zrezygnował z przejażdżki na niedźwiedziu, nie żeby ją to jakoś specjalnie zdziwiło. Słuchała uważnie tego, co ten kot miał do powiedzenia. Czasem, gdy się odzywał, wydawało jej się, że jest najmądrzejszą istotą w ich rodzinie.
Podeszła więc do Niko, skoro to on miał być dzisiaj jej rumakiem. Miała nadzieję, że jakoś dotrą razem do mety, nie to, że w niego nie wierzyła, ale jednak do Sama miała trochę większe zaufanie. - To na pewno nie był przypadek, że spotkaliście się tutaj. - Rzuciła jeszcze z uśmiechem, na pewno to była miła odmiana spotkać kogoś o podobnych umiejętnościach, co dwa niedźwiedzie to nie jeden, czy coś.
Mrugnęła dwa razy, gdy Sam wspomniał o mocarnych udach, mimowolnie przeniosła spojrzenie na swoje nogi, czy naprawdę były, aż takie mocarne? To źle, czy dobrze? Czy powinna zrobić z nimi coś, żeby były delikatniejsze? Dużo myśli przebiegało jej przez głowę, nie do końca wiedziała jak odebrać te słowa.
- Tak, to prawda, mam doświadczenie, nie powinieneś mieć problemu z tym, żeby mnie przetransportować. - Przewieźć? Nigdy nie umiała tego do końca nazwać, najważniejsze, że wiedzieli o co jej chodzi.