Ptasia poczta Lorien

Londyn, 05.08.1972 r.

Lorien,

Chodzi o sprawy rodzinne, a jako że ustaliliśmy, że możemy nominalnie nazywać się rodziną, zwracam się do Ciebie. Być może będę potrzebował porady prawnej.

Tak, zgadłaś, “mia cara”, przeczytałem artykuł w Czarownicy. Zepsuł mi kompletnie radość z rozwiązywania krzyżówki.

Lorien, ja naprawdę się, kurwa, staram, ale ta rodzina – ta pierdolona rodzina.

Praca w Ministerstwie jest poniżej ich godności – co z tego, że Nobby Leach dawno już zdechł, zachowują się tak, jakby jego pierdolone truchło dalej zasmradzało gabinet Ministra – ale już handel bimbrem i świeczkami o kształcie chuja traktują jako rewolucyjną strategię biznesową. No kurwa świetny interes.

Mój ojciec przewraca się w grobie.

Nie wierzę, kurwa, że to mówię, ale Wszyscy musimy porozmawiać. Ale najpierw ją utnę sobie męską rozmowę z Chesterem, skoro jego ojciec nie potrafi utrzymać go, kurwa, w ryzach.

W karcie zgonu napiszę temu gówniarzowi, że z chuja spadł.

Wywietrz, kurwa, salon, zanim wrócę z nim do waszej kamienicy, bo już wystarczająco jebie tam trupem.

Alexander