25.07.2024, 17:03 ✶
Chcąc nie chcąc, Leonard rzucił ojcu nieco nieprzychylne spojrzenie, kiedy ten odpalił przy nim papierosa. Chociaż starał się nie komentować złego nawyku, nigdy też mnie próbował udawać, że mu to nie przeszkadza. Uważał to za niezdrowy i niepotrzebny sposób tracenia pieniędzy.
Leonard powoli zamrugał. Czyżby coś tu jednak było na rzeczy? Wątpił, żeby temat padł po raz drugi bez dobrego powodu. Mimo to, starał się jeszcze nie wpadać w niepotrzebną nikomu paranoję. Wciąż przecież wychodził z jednej.
- To bystra i ogarnięta dziewczyna. Zresztą wydaje mi się, że przez ciągłe bycie otoczaną nadmierną opieką mężczyzna dookoła, nieco za bardzo się ją rozpieściło.
Odparł tym, dobrze ojcu zresztą znanym, sztucznie weselszym tonem, który sugerował, że coś w tej sprawie powinno zostać już dawno zrobione. I choć broniłby siostry z uwagi na bycie częścią rodziny, sam nigdy nie był z nią tak blisko, jak z Charlsem. W gruncie rzeczy wielokrotnie zdarzało się, że nawet jej unikał.
Być może chodziło więc właśnie o nią? Cóż, cokolwiek młoda odwalała pod ich nieobecność, nie zamierzał być tym, który będzie specjalnie podróżował, żeby to skontrolować. Mowy nie ma.
Tymczasem jednak temat okazał się wcale nie zbiec na domniemany przez niego tor i już chwilę później Leonard musiał ciężko przełknąć ślinkę, kiedy padło znajome mu nazwisko. Aż nadto dobrze znajome.
Zacisnął na moment usta z siłą, która sprawiła, że te nieco straciły na kolorze. Podobnie zresztą, jak i reszta jego twarzy, kiedy wzrok padł na podany przez ojca list.
Biorąc głębszy wdech, sięgnął po pergamin i rozłożył, aby przeczytać treść. Wraz z kolejnymi, widniejącymi na nim słowami, jego brwi wędrowały coraz wyżej.
- Poważnie...? - mruknął sam do siebie, zanim ponownie spojrzał na ojca, choć tym razem z wyraźnie zmieszanym wyrazem twarzy. - To... Uh. Nieco skomplikowane... - zaczął nieoczekiwanie jak na siebie powoli i nerwowo. - Ale mogę cię zapewnić, że żadnych pieniędzy nigdy nie wziąłem ani nie ukradłem. Gdyby tak było, mieszkałbym teraz przecież we własnej willi.
Leonard powoli zamrugał. Czyżby coś tu jednak było na rzeczy? Wątpił, żeby temat padł po raz drugi bez dobrego powodu. Mimo to, starał się jeszcze nie wpadać w niepotrzebną nikomu paranoję. Wciąż przecież wychodził z jednej.
- To bystra i ogarnięta dziewczyna. Zresztą wydaje mi się, że przez ciągłe bycie otoczaną nadmierną opieką mężczyzna dookoła, nieco za bardzo się ją rozpieściło.
Odparł tym, dobrze ojcu zresztą znanym, sztucznie weselszym tonem, który sugerował, że coś w tej sprawie powinno zostać już dawno zrobione. I choć broniłby siostry z uwagi na bycie częścią rodziny, sam nigdy nie był z nią tak blisko, jak z Charlsem. W gruncie rzeczy wielokrotnie zdarzało się, że nawet jej unikał.
Być może chodziło więc właśnie o nią? Cóż, cokolwiek młoda odwalała pod ich nieobecność, nie zamierzał być tym, który będzie specjalnie podróżował, żeby to skontrolować. Mowy nie ma.
Tymczasem jednak temat okazał się wcale nie zbiec na domniemany przez niego tor i już chwilę później Leonard musiał ciężko przełknąć ślinkę, kiedy padło znajome mu nazwisko. Aż nadto dobrze znajome.
Zacisnął na moment usta z siłą, która sprawiła, że te nieco straciły na kolorze. Podobnie zresztą, jak i reszta jego twarzy, kiedy wzrok padł na podany przez ojca list.
Biorąc głębszy wdech, sięgnął po pergamin i rozłożył, aby przeczytać treść. Wraz z kolejnymi, widniejącymi na nim słowami, jego brwi wędrowały coraz wyżej.
- Poważnie...? - mruknął sam do siebie, zanim ponownie spojrzał na ojca, choć tym razem z wyraźnie zmieszanym wyrazem twarzy. - To... Uh. Nieco skomplikowane... - zaczął nieoczekiwanie jak na siebie powoli i nerwowo. - Ale mogę cię zapewnić, że żadnych pieniędzy nigdy nie wziąłem ani nie ukradłem. Gdyby tak było, mieszkałbym teraz przecież we własnej willi.