Lato 1972, 5 sierpnia // najczarniejsze dusze czarnego wesela

Cholera, znaleźli się tak blisko tego tematu... Powinien jej o tym powiedzieć? W pierwszej chwili pomyślał nie - no bo zawsze kiedy miał o sobie opowiadać, pierwszą jego reakcją było właśnie nie, nie i nie. Jak się nad tym zastanowił nieco dłużej niż sekundę, to do niego dotarło, że zatajenie tego może w późniejszym czasie odbić się w niego czymś nieprzyjemnym. To nie mógł być aż taki big deal, skoro wystąpiła na scenie bez żadnej maski, prawda?

- Właściwie to wiem, jak masz na imię. Widziałem cię na Lammas. - Zapamiętał wszystko. Imię, nazwisko, stanowisko, wykonywane przez nią ruchy. Nie spodziewał się po kimś tak drobnym zajmowania pozycji w Brygadzie Uderzeniowej. Prawdę mówiąc, to po tym pokazie samoobrony był praktycznie pewien, że nie miała z nim żadnych szans w bezpośrednim starciu. Na szczęście nie żył już na Ścieżkach i szczerze wątpił, aby miał kiedykolwiek znaleźć powód do zasadzenia się na jej życie.

Uśmiechnął się do niej na wzmiankę o tej koszulce. Podkradał innym takie ubrania ciągle, nie tylko Alexandrowi. Właściwie, to chociaż sam nigdy nie stworzyłby dla siebie takiej sceny, to kojarzył Bletchleya z tym, że po każdym seksie dostawał od niego czyste ubrania pachnące proszkiem do prania i musiał przyznać - robiło to coś z jego mózgiem. Nie był tylko pewny co. Ten uśmiech po chwili pobladł. Nie było cię wtedy. Fajnie, że jesteś teraz. Zalało go poczucie winy. Porzucanie innych było proste do momentu, w którym wasze ścieżki krzyżowały się ponownie.

Usiadł wygodniej, sięgając po pomadkę wciśniętą do schowka, po czym malując nią usta, rzucał zaklęcia zamykające wszystkie drzwi i niedomknięty bagażnik. Translokacyjnie poprawił też ułożenie lusterek i pociągnął nosem.

- To nie jest lepsze. Jest inne - przyznał spokojnie, odpalając silnik. - Bo inaczej czuje się prędkość. Jak lubisz latać na miotle, to możesz spróbować jazdy na motocyklu. Łatwiej się z nim zakamuflować pośród mugoli. - Może nawet przydałoby jej się to w pracy. - Jesteś bardziej w nastroju do jechania aż nie zaśniesz, czy do dojechania do celu, w którym będziesz mogła się wykrzyczeć? - Wycofywał niepoprawnie - odwrócił się i zaglądał przez tylną szybę, wyjeżdżając spomiędzy drzew. Powinien patrzeć w lusterko, ale w lusterku gówno widział, bo było ciemno, a on miał rozjebane oczy. Kiedy wyjechali na jezdnię, wrzucił do schowka tę paczkę papierosów i otworzył szeroko okno od strony pasażera, żeby mogła wyjrzeć i wystawić przez nie rękę. Skinął też głową, że mogła częstować się zawartością tego schowka - i faktycznie, obok woreczka z brownem znajdowało się tam po prostu sporo szmelcu, przedmiotów idealnych do zajęcia rąk przez znudzonego pasażera. Stos kaset, które Flynn nagrywał sam i podpisywał głupimi nazwami. Papierosy, bo ta zdążyła wypalić tego, którym ją poczęstował. Kilka drobnych kosmetyków. Prezerwatywy. Niedojedzone słodycze. Obrazek ze świętym Krzysztofem, patronem kierowców...