Bladość policzków się nie pogłębiła, dłonie nie drżały wcale mocniej. Otaczała ich zdradziecka woda, ale chroniło ich szkło, i to chroniło Jessiego przed atakiem paniki.
-Jak my wszyscy - skitował, ale nie droczył się już z mamą na temat, czy była osobą szaloną, czy może jednak była tym "wyjątkiem od reguły".
Na pływaka nie chciał już nawet patrzeć, przystanął się z drugiej strony szklanego korytarza i zawiesił wzrok na roślince, kołyszącej się w mule, między kamieniami, i na glonojada, przyssanego do szyby.
A potem Charlotte zaczęła mówić o żeglarzach, którzy podarowali swoje serca istotom wody i nierzadko nie potrafili już wrócić na ląd. Było to dość smutne, bo nawet jeśli mogli żyć pod wodą, w przeciwieństwie do innych ludzi, to przecież na świat przyszli właśnie na lądzie i na nim spędzili zapewne większość swojej młodości. Porzucając ląd dla syren, trytonów i selkie, czy nie porzucali jakichś swoich bliskich? Przyjaciół, kompanów? Czy nie łamali czyichś serc, wybierając morze?
-Nie było podobnych historyjek dla dzieci? - spytał, bo nie był pewien, czy przypadkiem za dziecka nie słyszał takich historii i żeglarzach, których piękne syreny wciągały w wodne otchłanie.
I niech ktoś mu powie, że otwarte wody nie są niebezpieczne.
-Hm... Kojarzę tego specjalistę? - nawet go zaciekawiło, kto taki miał współpracować z jego mamą podczas badań nad tym wyjątkowym okazem. -Za te kilkaset lat mogliby przeprowadzać badania na tobie. Stałabyś się niezwykłym źródłem informacji dla przyszłych naukowców.
"Po co komu nieśmiertelność"? W sumie było to dobre pytanie. A jednak byli tacy, którzy do tej nieśmiertelności dążyli.
A może właśnie powinno się im pozwolić ją osiągnąć? Zacisnąć zęby, odsunąć się najdalej, jak tylko można, i tylko zostawić wiadomość swoim prapraprawnukom, że istniał taki czarodziei, co go znaleźć mogą pewnie gdzieś tam i żeby postarali się go odnaleźć. I wtedy zastaliby ledwo oddychający szkielet, na który ktoś naciągnął skórę i włosy, który ledwo mówił, nic nie widział, nic już nie słyszał, nie jadł, ale ciągle żył.
-Można powiedzieć, że chyba go już masz, bo specyfiki Potterów działają nie najgorzej.