- Czyli nie ma w tym jednej wersji. - Ciekawe, bardzo ciekawe. Mimo wszystko miała wrażenie, że to zasługa Thomasa, że jego kocur był właśnie taki. Na pewno wychował go po swojemu, co teraz przynosiło pewne skutki. Nie, żeby jej ten kot szczególnie przeszkadzał, był całkiem uroczy jak na zwierzę no i miał bardzo miłą w dotyku sierść, widać było, że ktoś o niego dba.
- To trochę zmienia postać rzeczy, jak się ma dla kogo zostać. - W sumie ten argument do niej przemówił. Sama raczej miała najbliższych tyko i wyłącznie w swojej trupie cyrkowej, więc nigdy nic nie było w stanie jej zatrzymać gdziekolwiek na dłużej. Mimo, że nie miała podobnego doświadczenia, to wydawało jej się, że rozumie pobudki swojego towarzysza.
- Czyli tutaj też się coś dzieje, w sumie niezłe rozwiązanie, znaleźć sobie wykopaliska na miejscu. - Rozsądne. Nie musiał zupełnie rezygnować ze swoich pasji, to miało sens. Mógł pomagać siostrze, wspierać ją, a przy okazji robić to, co faktycznie lubił.
Fiery zapewne chętnie by posłuchała o wykopaliskach, bo dla niej był to zupełnie obcy temat, a lubiła dowiadywać się nowych rzeczy. Nie była szczególnie zamknięta na wiedzę, zresztą członkowie jej rodziny zajmowali się naprawdę różnymi rzeczami, więc pewnie znalazłby się tam i ktoś o podobnych zainteresowaniach do Thomasa.
- Tak, przyzwyczajenie na pewno robi swoje, ale no nie każdy jest w stanie się do czegoś takiego dostosować. Sama kiedyś dużo podróżowałam, moi bracia żyli w ten sposób, jednak to nie do końca było dla mnie. - Na pewno nie odwiedziła tak wielu miejsc, jak Figg, ale miała podobne przygody za sobą. Trafić do danego miejsca, oswoić zwierzę, oddać je zainteresowanemu i zniknąć. Nie chciałaby do tego wrócić. Znaczy na pewno brakowało jej różnorodności jeśli chodzi o stworzenia, z którymi przyszło jej pracować, ale nic poza tym.
Uśmiechnęła się jeszcze do niego, gdy usłyszała śmiech mężczyzny. Cóż, dobrze było wiedzieć, że też się dobrze bawi, bo chyba nie udawał? Miała taką nadzieję, bo ona dzięki temu spotkaniu miała wyśmienity humor.