13.08.2024, 23:55 ✶
- Słuchaj, czego ty nie wiesz. Nie jakąś elegancką, a od Rosierów - uświadomił kuzyna, z jakimś głupim, odrobinkę kpiącym uśmiechem. Może gdyby Chris się na niej prawie nie podpisał, to nie zwróciłby na to większej uwagi, nawet jeśli zdarzało mu się kupować nie raz damskie kreacje dla Lorraine albo jakiejkolwiek innej dziewczyny z którą właśnie się prowadził. - Robiła za wieszak dla takiego jednego od nich. Wyglądała jak nie ona i pewnie większość gdyby zobaczyła ją potem na ulicy to żyłaby w błogiej nieświadomości kto to był - zabawne to było, jak wielką metamorfozę Moody przeszła na potrzeby tego wesela. Również niezwykle śmieszne mu się wydawało jak bardzo mimo tego zdawała się wydawać nie na miejscu. Olśniewała, owszem, musiał to przyznać z niechęcią, ale tylko przed samym sobą, niemniej jednak wydawało mu się że w jej aurze dostrzegał smugi niezręczności czy pewnego zagubienia.
- Owszem, pojebało ich tam chyba do reszty, taka jest moja skromna opinia w tym temacie - tym bardziej wyrazista, że to nie pierwsze jego przygody z tego typu eliksirami. To była zaledwie kropla. Jeszcze mniej niż na sabacie, gdzie stracił głowę do reszty i proponował Brennie spędzenia reszty życia razem, jednak nie zmieniało to w jego zdaniu wiele. Ktoś bawił i to bardzo brzydko kosztem gości. Blacka pewnie też, bo Aterus nawet jeśli zły to podejrzewał że biedny Perseus sam w tym palców nie maczał. Nie był na tyle głupi.
Atreus utkwił spojrzenie jasnych, błękitnych oczu w Basiliusie, przez moment świdrując go na wylot, kiedy zatrzymali się przy wodzie, a on wspomniał w Longbottom. Uśmiechał się przy tym złośliwie, ale był to wyraz przyklejony do twarzy raczej naprędce i z braku innych alternatyw.
- Robiłem przysługę Erikowi, bo z jakiegoś dziwnego powodu próbuje mnie ze swoją siostrą zeswatać już od czerwca. Wyobrażasz sobie? - zapytał na koniec, na moment rozciągając ten uśmiech. - Aczkolwiek jestem prawie przekonany, że w tym drinkach też musiało być coś podejrzanego. A może to ta muszla? - wzruszył ramionami, niby to zbywając trochę temat, jakby to nie było nic poważnego i nigdy takim być nie miało. Ostatecznie jednak, sam odwrócił spojrzenie od Prewetta, samemu też przyglądając się wodzie.
!magicznawoda
- Owszem, pojebało ich tam chyba do reszty, taka jest moja skromna opinia w tym temacie - tym bardziej wyrazista, że to nie pierwsze jego przygody z tego typu eliksirami. To była zaledwie kropla. Jeszcze mniej niż na sabacie, gdzie stracił głowę do reszty i proponował Brennie spędzenia reszty życia razem, jednak nie zmieniało to w jego zdaniu wiele. Ktoś bawił i to bardzo brzydko kosztem gości. Blacka pewnie też, bo Aterus nawet jeśli zły to podejrzewał że biedny Perseus sam w tym palców nie maczał. Nie był na tyle głupi.
Atreus utkwił spojrzenie jasnych, błękitnych oczu w Basiliusie, przez moment świdrując go na wylot, kiedy zatrzymali się przy wodzie, a on wspomniał w Longbottom. Uśmiechał się przy tym złośliwie, ale był to wyraz przyklejony do twarzy raczej naprędce i z braku innych alternatyw.
- Robiłem przysługę Erikowi, bo z jakiegoś dziwnego powodu próbuje mnie ze swoją siostrą zeswatać już od czerwca. Wyobrażasz sobie? - zapytał na koniec, na moment rozciągając ten uśmiech. - Aczkolwiek jestem prawie przekonany, że w tym drinkach też musiało być coś podejrzanego. A może to ta muszla? - wzruszył ramionami, niby to zbywając trochę temat, jakby to nie było nic poważnego i nigdy takim być nie miało. Ostatecznie jednak, sam odwrócił spojrzenie od Prewetta, samemu też przyglądając się wodzie.
!magicznawoda