Minął już ponad miesiąc od otwarcia przez Eleonorę klubokawiarni. Powoli zaczynała odnajdywać się w pełni w zarządzaniu tym przybytkiem. Na początku musiała wszystko poukładać, żeby jakoś działało. Udało jej się nawet zatrudnić kilka osób, co uważała za spory sukces. Nie musiała już wszystkiego robić sama, nie zmieniło to jednak zbyt wiele, w końcu i tak była tu codziennie. Nie ma się co dziwić, przecież też tutaj mieszkała. Zresztą nikt nie był w stanie stworzyć wypieków na jej poziomie, nie sądziła nawet, że uda jej się znaleźć osobę, która miałaby o pieczeniu choć ułamek pojęcia z jej wiedzy. Przyszło jej się pogodzić z tym, że to ona zawsze pierwsza musiała pojawiać się rano. Rano to pojęcie względne, niektórzy mogli uznać to za środek nocy...
Ku zadowoleniu panny Figg wieczorami w klubokawiarni zaczęło się pojawiać coraz więcej osób. Miała wrażenie, że ma to związek z tym, że udało jej się namówić Sauriela, aby od czasu zagrał coś na swojej gitarze. Był on zdecydowanie dobrym wyborem, w przeciwieństwie do Jacka, któremu dała szansę się tu pokazać, niestety coś nie wyszło, publika nie do końca czuła jego wibracje, więc musiała zakończyć z nim współpracę.
Coraz więcej osób zaczęło pojawiać się w klubokawiarni, zbliżała się godzina występu. Norka stała za ladą, gotowa sprzedać dzisiaj sporo alkoholu. Ostatnio lały się go tutaj hektolitry. Sama pozwoliła sobie nalać trochę ognistej do szklanki, na lekkie rozluźnienie. Siedziała na stołku, który był dosyć wysoki, inaczej pewnie nie było by jej widać zza baru. Przyglądała się uważnie mężczyźnie, który stał na podwyższeniu, które miało służyć za scenę z gitarą w ręku. Nie spodziewała się, że Czarny Kot aż tak odnajdzie się w tym miejscu. W końcu zupełnie do niego nie pasował, jednak jak widać, czasem przeciwieństwa się przyciągają. Norka była uśmiechnięta, ślepy by zauważył, że miała wyśmienity humor. Lubiła, kiedy Sauriel tutaj grał, miała wrażenie, że idealnie dopełnia to miejsce.
Norka starała się uszczęśliwić wszystkich klientów, zgrabnie więc nalewała co chwila alkohol do szklanek. Była tak zajęta praca, że nie zauważyła kiedy przy ladzie pojawił się Fergus. Stały bywalec tego miejsca, przyjaciel, który odwiedzał ją niemal codziennie. Wpadał choć na chwilę, sączył drinka, pytał co słychać i znikał. Cieszyło ją to, że miała go teraz blisko siebie. Ich relacja kwitła, miała wrażenie, że nie byli że sobą nigdy aż tak blisko. - Dobrze Cię widzieć. Nie mam pojęcia, jakim cudem się mieszczą, na szczęście jeszcze jakoś im to wychodzi. Jak tak dalej pójdzie będę musiała pomyśleć nad tym, jak rozbudować to miejsce, albo chociaż wymyślić jakieś przemeblowanie.- Postawiła przed Ollivanderem szklankę z ognistą, w końcu nie będzie tak tu siedział o suchym pysku. - Jesteś głodny? - Wolała się upewnić, przecież od tego była, żeby o niego dbać, jak prawdziwa przyjaciółka.
Wgramoliła się ponownie na krzesło, co wcale nie należało do takich prostych rzeczy w przypadku panny Figg, z jej wzrostem było to nie lada wyzwanie. Ściągnęła jeszcze odruchowo na dół fioletową sukienkę, w drobne złote gwiazdki, jak zawsze była trochę zbyt krótka, a wolałaby, żeby nikt nie oglądał jej zadka. Sięgnęła po szklankę z alkoholem, upiła niewielki łyk, kiedy Fergus zadał pytanie. Trunek, zatrzymał się jej w gardle, przełknęła go trochę zbyt głośno i przeniosła spojrzenie na Fergusa, pytanie które zadał zabrzmiało, jakby miał do niej jakieś pretensje, może się zdenerwował, tylko dlaczego, z tego co pamiętała całkiem nieźle dogadywali się w Hogwarcie. - Jak to co robi? No gra, czyli to, co wychodzi mu najlepiej. Myślisz, że Ci ludzie zaczęli tutaj bywać przypadkowo? - Przyglądała się uważnie Ollivanderowi, powinien wiedzieć, że nie było to dziełem przypadku. Teraz ją olśniło, że zapomniała mu o tym wspomnieć, a jakimś dziwnym trafem mężczyźni zawsze się mijali. - Nie wspomniałam Ci o tym, prawda? - Widać było, że jest jej trochę głupio, że zapomniała wspomnieć o tej dość istotnej informacji.