24.08.2024, 22:58 ✶
Kiwnął tylko głową na jej słowa, nawet jeśli chciał dopytać co właściwie jej się stało, jeśli nie duchy. Ale może skoro i u niego aurowidzenie zadziałało z większą siłą, łamiąc dotychczasowe granice, to i może i u niej trzecie oko otworzyło się szerze. Puścił ją z pewną niechęcią, jak to z resztą miał w zwyczaju, ale też nie aż tak opieszale jak robił to zwykle, szybko przenosząc swoją uwagę na wymianę zdań z Sebastianem i samego egzorcystę.
- Sprzedaje się opętane czy nawiedzone przedmioty, chociażby te zaklęte z duchami lustra na Pokątnej, więc czemu by nie móc ich zakląć w kamieniach? - rzucił, trochę się nad tym zastanawiając, ale zasugerowana przez nią wizja na dłuższą metę mu się nie podobała. Wtedy duchy musiałyby tu spędzić naprawdę mnóstwo czasu i to tak, żeby nikt się w tym nie połapał.
Ale fakt, wywoływacza mogli zostawić sobie na później, szczególnie kiedy leżał związany przez jej zaklęcie. Nie potrwało to jednak długo, bo ten zaczął się miotać i wreszcie udało mu się oswobodzić, a wtedy wystartował. Podobnie jak Evelyn, początkowo sądził że to w stronę ołtarza się rzuci, ale zamiast tego postanowił wybrać na cel Longbottom. Bulstrode zmarszczył brwi, kiedy ta uskoczyła i popchnęła go na ziemię, tak żeby się wywalił. Machnął różdżką, bo nawet jeśli chciał bardzo w tym momencie obić mordę niewymownemu, to nie mieli na to aż tyle czasu i lepiej było żeby pilnowali Macmillana kiedy ten robił swoje. Spróbował rzucić zaklęcie usypiające, żeby przynajmniej na chwilę był z nim spokój.
zauroczenie na uśpienie typa
- Macmillan ja wiem, że nie rozmiar się liczy, ale to chyba przesada. To jebnie - rzucił, kiedy ten wyciągnął pudełeczko wielkości zapałek i zanim ten zbliżył się do ołtarza. Pewnie normalnie ubrałby to w jakiś rozbawiony ton, ale w tym momencie nie było mu aż tak do śmiechu. To jebnie. To musiało jebnąć, nie ważne jak egzorcysta się tutaj będzie starał.
Atreus spojrzał czujnie na niewymowną, żeby skontrolował co właściwie robi. Wciąż miał dziwne odczucia z nią związane, ale póki zachowywała się normalnie to chyba nie powinien się aż tak bardzo martwić.
- Houcourt, jest twoj - wskazał na jej kolegę. - My w razie czego... kurwa nie wiem, chciał rozpraszać to będziemy w razie czego rozpraszać. Dobrze? - zerknął jeszcze na Brennę czy się zgadza, samemu przesuwając nie bliżej Sebastiana.
- Sprzedaje się opętane czy nawiedzone przedmioty, chociażby te zaklęte z duchami lustra na Pokątnej, więc czemu by nie móc ich zakląć w kamieniach? - rzucił, trochę się nad tym zastanawiając, ale zasugerowana przez nią wizja na dłuższą metę mu się nie podobała. Wtedy duchy musiałyby tu spędzić naprawdę mnóstwo czasu i to tak, żeby nikt się w tym nie połapał.
Ale fakt, wywoływacza mogli zostawić sobie na później, szczególnie kiedy leżał związany przez jej zaklęcie. Nie potrwało to jednak długo, bo ten zaczął się miotać i wreszcie udało mu się oswobodzić, a wtedy wystartował. Podobnie jak Evelyn, początkowo sądził że to w stronę ołtarza się rzuci, ale zamiast tego postanowił wybrać na cel Longbottom. Bulstrode zmarszczył brwi, kiedy ta uskoczyła i popchnęła go na ziemię, tak żeby się wywalił. Machnął różdżką, bo nawet jeśli chciał bardzo w tym momencie obić mordę niewymownemu, to nie mieli na to aż tyle czasu i lepiej było żeby pilnowali Macmillana kiedy ten robił swoje. Spróbował rzucić zaklęcie usypiające, żeby przynajmniej na chwilę był z nim spokój.
zauroczenie na uśpienie typa
Rzut N 1d100 - 21
Akcja nieudana
Akcja nieudana
Rzut N 1d100 - 84
Sukces!
Sukces!
Rzut 1d2 - 1
- Macmillan ja wiem, że nie rozmiar się liczy, ale to chyba przesada. To jebnie - rzucił, kiedy ten wyciągnął pudełeczko wielkości zapałek i zanim ten zbliżył się do ołtarza. Pewnie normalnie ubrałby to w jakiś rozbawiony ton, ale w tym momencie nie było mu aż tak do śmiechu. To jebnie. To musiało jebnąć, nie ważne jak egzorcysta się tutaj będzie starał.
Atreus spojrzał czujnie na niewymowną, żeby skontrolował co właściwie robi. Wciąż miał dziwne odczucia z nią związane, ale póki zachowywała się normalnie to chyba nie powinien się aż tak bardzo martwić.
- Houcourt, jest twoj - wskazał na jej kolegę. - My w razie czego... kurwa nie wiem, chciał rozpraszać to będziemy w razie czego rozpraszać. Dobrze? - zerknął jeszcze na Brennę czy się zgadza, samemu przesuwając nie bliżej Sebastiana.