02.09.2024, 14:17 ✶
(Ten post był ostatnio modyfikowany: 06.09.2024, 08:05 przez Florence Bulstrode.)
– Klątwa ognia, klątwa lodu. Próbka na pewno czysta, testowa. W kwestii ostatniej: nie wiem, ponieważ nie przepadałam jeszcze tej krwi. Syn dawcy jest obciążony klątwą. Jedno z jego rodziców było obciążone klątwą. On sam nigdy nie miał objawów. Co to oznacza? Że klątwa jest uśpiona? Że stała się u niego cechą recesywną, która zareagowała z cechą recesywną u drugiego rodzica? W ogóle jej nie ma? Jest, ale z jakiegoś powodu się nie uaktywniła? Aby uaktywnić się musi współwystąpić z czymś jeszcze? Nie mogę robić założeń, dopóki jej nie przebadamy.
Badania genetyczne u mugoli dopiero raczkowały, a w świecie czarodziejów… cóż, to nie działało w ten sposób, bo ich medycyna opierała się na eliksirach oraz czarach. Wiedzieli jednak, że niektóre choroby i klątwy są dziedziczne, i może nawet w przypadku klątwy żywiołów to dziedziczenie badało… Florence żywiła jednak nadzieję, że dzięki nowym zdobyczom wytwórstwa i magimedycy uda się ustalić coś więcej.
Kiwnęła jedynie głową na jego podsumowanie. Aury, magiterapia, nie mogły zdjąć klątwy: pracowały z katalizatorem, jakim były emocje… a przynajmniej Bulstrode przyjmowała takie założenie. Kto wie, czy się nie myliła?
– W przypadku ojca jedynie informacje ogólne. W przypadku syna, prawdopodobnie uda się uzyskać od niego próbkę. Mogę zresztą postarać się też o taką od osoby związanej z ziemią, ale zanim zacznę podróżować do kraju i prosić większą liczbę obcych ludzi o to, żeby dali mi swoją krew, wolałabym zacząć od tych – powiedziała, znów stukając lekko w stojak, spowity zaklęciem, tak żeby krew nie skrzepła, poruszającym nią i utrzymującym w odpowiedniej temperaturze. Każda była też oznaczona przez Florence, ale celowo na razie nie wyjaśniała znaczenia tych próbek: ona już mogła się zasugerować, wiedząc, która jest która, na pierwszym etapie nie chciała więc, aby podobnie się to stało u Lupina. – Jeśli zidentyfikujemy różnice między próbkami bez aktywnej klątwy i z klątwą aktywną, dopiero można będzie iść z badaniami dalej. Jeżeli natomiast udałoby się ustalić coś więcej z próbką, którą możemy nazwać pasywną… Wtedy warto będzie przebadywać nie tylko osoby z klątwą żywiołów, ale też ich krewnych. Może odkrycie, dlaczego u niektórych się ujawnia, a u innych, choć są nosicielami, nie, pomogłoby zdjąć klątwę? Albo przynajmniej utrzymać ją w uśpionej postaci?
Rozważała przez chwilę kolejne pytanie Lupina, z pewnym zastanowieniem. Nie sądziła, by było to szczególnie istotne, nie należało jednak odrzucać pomysłu z miejsca.
– Nie wydaje mi się to kluczowe, w końcu to oni tracą panowanie nad własną magią, nie sądzę, by zareagowała na cudzą. Mam jednak zapasowe próbki, można na wszelki wypadek to sprawdzić, ale zaczęłabym od porównania tych próbek między sobą. Myślałam też o pobraniu krwi od tych samych osób w różnych sytuacjach, gdy są spokojne i zestresowane… ale tym nie tak prosto manipulować.
Nie wiedziała jeszcze, jak daleko chce się posunąć. Była człowiekiem metodycznym i szła na razie krok po kroku, kolejne mając zamiar wykonać dopiero, gdy upewni się, że te pierwsze prowadziły ją w dobrym kierunku.
Badania genetyczne u mugoli dopiero raczkowały, a w świecie czarodziejów… cóż, to nie działało w ten sposób, bo ich medycyna opierała się na eliksirach oraz czarach. Wiedzieli jednak, że niektóre choroby i klątwy są dziedziczne, i może nawet w przypadku klątwy żywiołów to dziedziczenie badało… Florence żywiła jednak nadzieję, że dzięki nowym zdobyczom wytwórstwa i magimedycy uda się ustalić coś więcej.
Kiwnęła jedynie głową na jego podsumowanie. Aury, magiterapia, nie mogły zdjąć klątwy: pracowały z katalizatorem, jakim były emocje… a przynajmniej Bulstrode przyjmowała takie założenie. Kto wie, czy się nie myliła?
– W przypadku ojca jedynie informacje ogólne. W przypadku syna, prawdopodobnie uda się uzyskać od niego próbkę. Mogę zresztą postarać się też o taką od osoby związanej z ziemią, ale zanim zacznę podróżować do kraju i prosić większą liczbę obcych ludzi o to, żeby dali mi swoją krew, wolałabym zacząć od tych – powiedziała, znów stukając lekko w stojak, spowity zaklęciem, tak żeby krew nie skrzepła, poruszającym nią i utrzymującym w odpowiedniej temperaturze. Każda była też oznaczona przez Florence, ale celowo na razie nie wyjaśniała znaczenia tych próbek: ona już mogła się zasugerować, wiedząc, która jest która, na pierwszym etapie nie chciała więc, aby podobnie się to stało u Lupina. – Jeśli zidentyfikujemy różnice między próbkami bez aktywnej klątwy i z klątwą aktywną, dopiero można będzie iść z badaniami dalej. Jeżeli natomiast udałoby się ustalić coś więcej z próbką, którą możemy nazwać pasywną… Wtedy warto będzie przebadywać nie tylko osoby z klątwą żywiołów, ale też ich krewnych. Może odkrycie, dlaczego u niektórych się ujawnia, a u innych, choć są nosicielami, nie, pomogłoby zdjąć klątwę? Albo przynajmniej utrzymać ją w uśpionej postaci?
Rozważała przez chwilę kolejne pytanie Lupina, z pewnym zastanowieniem. Nie sądziła, by było to szczególnie istotne, nie należało jednak odrzucać pomysłu z miejsca.
– Nie wydaje mi się to kluczowe, w końcu to oni tracą panowanie nad własną magią, nie sądzę, by zareagowała na cudzą. Mam jednak zapasowe próbki, można na wszelki wypadek to sprawdzić, ale zaczęłabym od porównania tych próbek między sobą. Myślałam też o pobraniu krwi od tych samych osób w różnych sytuacjach, gdy są spokojne i zestresowane… ale tym nie tak prosto manipulować.
Nie wiedziała jeszcze, jak daleko chce się posunąć. Była człowiekiem metodycznym i szła na razie krok po kroku, kolejne mając zamiar wykonać dopiero, gdy upewni się, że te pierwsze prowadziły ją w dobrym kierunku.