[2.07.1972, Szkocja, Conic Hill] Obsydianowy Krąg

Coś mu dzisiaj nie szło, ale nawet jeśli w pewien sposób irytował się tymi niepowodzeniami, to z dziwną beztroskością był w stanie powtarzać z uporem maniaka tę samą taktykę. W jakiś sposób założył już wcześniej, że stawianie tarcz może zostawić Nicholasowi lub Rodolphusowi, bez jakiegoś słownego przypisania im tej roli, a on będzie mógł skoncentrować się na machaniu zaklęciami z nieco bardziej ofensywnym zacięciem. Ale przecież od tego tutaj był - żeby robić za bojówkę, bo jakby nie patrzeć miał ze sobą dwóch niewymownych, którzy cały dniami siedzieli sobie w tych swoich komnatach i przy najlepszych wiatrach to walili konia.

Atreus prychnął, kiedy nekromanta krzyknął, nagle oburzony tym co porabiał Travers. Jego reakcja nie była w sumie niczym zaskakującym, biorąc pod uwagę że tu w ogóle się znajdowała trumna, a też nie potrzeba było być wielkim matematykiem żeby dodać dwa do dwóch, razem z całym wystrojem wnętrza i schwytanymi aurorami.

Auror machnął różdżką ponownie i trochę pośpiesznie, kiedy kolejne zaklęcie napastnika powędrowało właśnie w Nicholasa. Nie wątpił, że któryś z niewymownych znowu postawi tarczę, ale jednocześnie nie chciał, żeby nekromanta dalej robił to co robił, czyli panoszył się i niepotrzebnie utrudniał cały proces. Bulstrode spróbował związać zaklęcie, które utworzyłoby przed mężczyzną falę uderzeniową, która odrzuciłaby go na ścianę.

bum w nekromantę, kształtowanie

Rzut PO 1d100 - 59
Sukces!

Rzut PO 1d100 - 53
Sukces!