04.09.2024, 03:47 ✶
- Oczywiście, moim nadrzędnym celem od zeszłego miesiąca stało się pobicie tego, jak mu tam było? Typa od Błędnego Rycerza - wzruszył ramionami, bo w sumie może i facet był pierwszy w całym zestawieniu, ale to absolutnie nie przeszkadzało Atreusowi w zapominaniu jego imienia. - Założę się, że wykorzystują tym samym słabnącą falę zainteresowania po Beltane. Wiesz, te całe głupoty z rytuałem, który połowie Anglii odbija się czkawkom. Jak kogoś nie stać na klątwołamacza, to najłatwiej wepchnąć mu miejscówkę na randkę, skoro z więzi i tak się nie wywinie - rozłożył ręce, bo może to i był trochę stary temat, ale nie każdy był w stanie sobie kupić kogoś kto mu wymruczał parę zaklęć nad uchem i dzięki temu mógł się o to nie martwić. Ludzie wciąż rzygali płatkami albo zwijali się od bólu brzuszka. Albo nie chcieli iść, żeby się nikt o tym ich rytuale nie dowiedział.
- Zastosuję na niej tę samą gadkę, która kupiła mi trzecie miejsce w rankingu, który z taką lubością rozpamiętujesz, to zaraz wróci do normalności - parsknął, uśmiechając się przy tym cwaniacko. Po prawdzie jednak odrobinę się stresował, głównie przez znajdującą się w kieszeni kopertę z listem od Macmillana. Bulstrode zaklinał go w myślach, żeby to faktycznie było coś dobrego, a nie skreślona na kolanie klątwa, przez którą miał Isobell trafić już całkowicie szlag.
Uśmiechnął się jeszcze raz do mężczyzny, a potem nacisnął klamkę do izolatki i zniknął w środku. Zrobił parę kroków w stronę kobiety i jej posyłając uśmiech, o wiele bardziej jednak łagodny, niż ten którym obdarzał jeszcze przed chwilą BUMowca.
- Dzień dobry. Może mnie pani pamięta, a może nie, ale żeby formalności stało się zadość, Atreus Bulstrode - rzucił w jej stronę, bardziej żeby wybadać jej odruchy i jak bardzo były przyćmione. Znała go, albo raczej musiała, bo takich przygód jak jego chyba się nie zapominało nawet jeśli było się szalonym. Rozejrzał się za krzesłem, jednocześnie sięgając do kieszeni marynarki - Chciałem porozmawiać o tym, co wydarzyło się podczas Beltane. A pani mąż wierzy, że tylko pani jest mi w stanie udzielić jakichkolwiek odpowiedzi - w czasie gdy to mówił, zajął miejsce siedzące, a następnie wysunął w stronę Arcykapłanki dłoń z kopertą. - Chociaż muszę powiedzieć, że jak na Arcykapłana, wydawał się okropnie wręcz niechętny do powiedzenia w tym temacie czegokolwiek. Więc w pani jedyna nadzieja.
- Zastosuję na niej tę samą gadkę, która kupiła mi trzecie miejsce w rankingu, który z taką lubością rozpamiętujesz, to zaraz wróci do normalności - parsknął, uśmiechając się przy tym cwaniacko. Po prawdzie jednak odrobinę się stresował, głównie przez znajdującą się w kieszeni kopertę z listem od Macmillana. Bulstrode zaklinał go w myślach, żeby to faktycznie było coś dobrego, a nie skreślona na kolanie klątwa, przez którą miał Isobell trafić już całkowicie szlag.
Uśmiechnął się jeszcze raz do mężczyzny, a potem nacisnął klamkę do izolatki i zniknął w środku. Zrobił parę kroków w stronę kobiety i jej posyłając uśmiech, o wiele bardziej jednak łagodny, niż ten którym obdarzał jeszcze przed chwilą BUMowca.
- Dzień dobry. Może mnie pani pamięta, a może nie, ale żeby formalności stało się zadość, Atreus Bulstrode - rzucił w jej stronę, bardziej żeby wybadać jej odruchy i jak bardzo były przyćmione. Znała go, albo raczej musiała, bo takich przygód jak jego chyba się nie zapominało nawet jeśli było się szalonym. Rozejrzał się za krzesłem, jednocześnie sięgając do kieszeni marynarki - Chciałem porozmawiać o tym, co wydarzyło się podczas Beltane. A pani mąż wierzy, że tylko pani jest mi w stanie udzielić jakichkolwiek odpowiedzi - w czasie gdy to mówił, zajął miejsce siedzące, a następnie wysunął w stronę Arcykapłanki dłoń z kopertą. - Chociaż muszę powiedzieć, że jak na Arcykapłana, wydawał się okropnie wręcz niechętny do powiedzenia w tym temacie czegokolwiek. Więc w pani jedyna nadzieja.