05.09.2024, 20:30 ✶
Jeśli pieniądze Mulciberów istniały, Charlie nie miał o nich pojęcia. To, co miał Alexander, był ewidentne, lecz nie należało do nich. Zresztą, nie interesował go majątek, bo nie był przecież najstarszy. Jeśli coś zostanie, wszystko przejmie Leonard. Tak działało prawo dziedziczenia, o ile ojciec nie zostawi testamentu.
- Jest dobry w robieniu świeczek i kadzideł, ale nie w ich sprzedaży. - Naburmuszył się Charlie. - Mam tyle pomysłów... miałem. Ale teraz wszystko przepadło, o ile sam czegoś nie zacznę. Mam zarejestrowaną firmę. - Pochwalił się, chociaż oparł na powrót potylicę o zagłówek kanapy i wpatrzył się w sufit. - Takich, jak na Lammas. - Nie podzielił rozbawienia. - Dużo osób je zamawia. Dużo pisze listy, z pochwałami. - Zdradził bez większych emocji, pozytywnych czy negatywnych. To było stwierdzenie faktu. - I Innych. Mam tyle pomysłów...
Młody Charlie był zdeterminowany, pracowity i kreatywny, ale to, czego mu brakowało, to pieniądze i czas. Bez funduszy nie był w stanie rozpocząć konkretnego biznesu, sponsorów niełatwo było pozyskać, a i musiałby nawiązać współpracę z jakimiś sklepami, żeby nie ogarniać całej sprzedaży samemu. Miał za małe zasięgi.
Spojrzał na Rolpha ledwie kątem oka.
- Co jest w Departamencie Tajemnic, oprócz tajemnic? - Zapytał, bo naprawdę nie wiedział. - Dziwaczna nazwa. To coś jak Statens Sikkerhetskontor? - Dopytał, znów śpiewnie przechodząc do norweskiego, gdy było tego potrzeba. - Jestem pewien, że wuja wykopali za zadzieranie nosa, nieważne, co mówią.
Chłodne szkło na powrót znalazło się w jego dłoni, ale nie pił dalej, przynajmniej na razie. Nie było mu wygodnie, a kark już zaczynał boleć, ale chwilowo nie zmieniał pozycji. Tak było dobrze.
- Chociaż osiągnął więcej, niż ja kiedykolwiek osiągnę. - Ciągnął dalej. - On był urzędnikiem od sekretów, ja jestem głupkiem od fallicznych świeczek. Ja jestem słaby, Rolph. - Nie zgodził się, a czując dotyk na ramieniu, ze wstydem odwrócił spojrzenie w kierunku przeciwnym Lestrange'owi. - Zawaliłem szkołę. Nie umiałem pomóc rodzinie. Nie mam pracy, nie mam domu, nie mam szacunku, nie mam perspektyw na przyszłość. To nie takie łatwe, znaleźć nowy cel. Nie chcę, żeby moim celem było lepienie kutasów. To nawet nie był mój odlew, wiesz?
- Jest dobry w robieniu świeczek i kadzideł, ale nie w ich sprzedaży. - Naburmuszył się Charlie. - Mam tyle pomysłów... miałem. Ale teraz wszystko przepadło, o ile sam czegoś nie zacznę. Mam zarejestrowaną firmę. - Pochwalił się, chociaż oparł na powrót potylicę o zagłówek kanapy i wpatrzył się w sufit. - Takich, jak na Lammas. - Nie podzielił rozbawienia. - Dużo osób je zamawia. Dużo pisze listy, z pochwałami. - Zdradził bez większych emocji, pozytywnych czy negatywnych. To było stwierdzenie faktu. - I Innych. Mam tyle pomysłów...
Młody Charlie był zdeterminowany, pracowity i kreatywny, ale to, czego mu brakowało, to pieniądze i czas. Bez funduszy nie był w stanie rozpocząć konkretnego biznesu, sponsorów niełatwo było pozyskać, a i musiałby nawiązać współpracę z jakimiś sklepami, żeby nie ogarniać całej sprzedaży samemu. Miał za małe zasięgi.
Spojrzał na Rolpha ledwie kątem oka.
- Co jest w Departamencie Tajemnic, oprócz tajemnic? - Zapytał, bo naprawdę nie wiedział. - Dziwaczna nazwa. To coś jak Statens Sikkerhetskontor? - Dopytał, znów śpiewnie przechodząc do norweskiego, gdy było tego potrzeba. - Jestem pewien, że wuja wykopali za zadzieranie nosa, nieważne, co mówią.
Chłodne szkło na powrót znalazło się w jego dłoni, ale nie pił dalej, przynajmniej na razie. Nie było mu wygodnie, a kark już zaczynał boleć, ale chwilowo nie zmieniał pozycji. Tak było dobrze.
- Chociaż osiągnął więcej, niż ja kiedykolwiek osiągnę. - Ciągnął dalej. - On był urzędnikiem od sekretów, ja jestem głupkiem od fallicznych świeczek. Ja jestem słaby, Rolph. - Nie zgodził się, a czując dotyk na ramieniu, ze wstydem odwrócił spojrzenie w kierunku przeciwnym Lestrange'owi. - Zawaliłem szkołę. Nie umiałem pomóc rodzinie. Nie mam pracy, nie mam domu, nie mam szacunku, nie mam perspektyw na przyszłość. To nie takie łatwe, znaleźć nowy cel. Nie chcę, żeby moim celem było lepienie kutasów. To nawet nie był mój odlew, wiesz?