06.09.2024, 23:06 ✶
Atreus zawsze uważał modlitwę za rodzaj pokarmu dla tych, którym ciężko było poradzić sobie momentami z rzeczywistością. W którymś momencie załapał, jak skonstruowane były te dukane na każdej mszy teksty. Jak wżerały się w głowę i jak wyuczone się stawały. Człowiek powtarzał je w neutralnej, znużonej wręcz atmosferze, które wypełniało miejsce gdzie odbywało się nabożeństwo i to jakoś doczepiało się do tych słów. To były mantry, które szeptało się bez zastanowienia, żeby skupić się na czymkolwiek co nie wymagało zbyt wiele od człowieka, a co niosło ze sobą znajomy rytm, wprowadzający kolejnymi słowami w takie samo znużenie jak przy modlitwie w kościele.
A takie z kolei podejście nie było czymś, co leżało w jego charakterze, głównie dlatego że w jakiś sposób wiązało się dla niego z biernością, podczas gdy on bardzo często musiał biec do przodu, nie ważne czego się podejmował.
Znużenie widoczne na jego twarzy zmieniło się lekko, ustępując nieco miejsca zaciekawieniu, kiedy jedna ze zjaw zakręciła się nieco wyraźniej przy Sebastianie, pochylając nad nim i składając na jego policzku... pocałunek? Bulstrode zmarszczył brwi, najpierw jakby nieco wycofując się od tej myśli, a potem z lekkim uśmiechem szukając spojrzenia w sumie kogokolwiek innego. Oni też to widzieli? Patrick. Patrick widział, co w głowie Atreusa potwierdził fakt, że sam rozejrzał się po nich kontrolnie. A kiedy Bulstrode na moment podchwycił jego spojrzenie, uśmiechnął się nieco szerzej. Steward nie chciał przerywać podniosłej chwili w jakiej się znajdowali i skupienia jakim wykazywali się egzorcysta i wywoływacz ale on? On nie miał takich skrupułów.
- Wychodzi na to, że Macmillan znalazł sobie dziewczynę - parsknął rozbawiony, absolutnie nie przejmując się, że brzmiał jak pierwszoklasista który zauważył że ktoś się mizia na szkolnym korytarzu. W parze z rozbawionym tonem szedł jednak o wiele poważniejszy zamiar, który w sumie wywołały słowa Brenny. Jej pytanie i odpowiedź Sebastiana, nawet jeśli nie skierowane do niego, sprawiły że postanowił zareagować. Machnął więc różdżką, próbując wyczarować bańkę ciepłego powietrza, które rozeszłoby się po pomieszczeniu. Dokładnie to samo, co zdarzyło mu się robić w Stonehenge.
kształtowanie żeby było ciepło i stopić szron
A takie z kolei podejście nie było czymś, co leżało w jego charakterze, głównie dlatego że w jakiś sposób wiązało się dla niego z biernością, podczas gdy on bardzo często musiał biec do przodu, nie ważne czego się podejmował.
Znużenie widoczne na jego twarzy zmieniło się lekko, ustępując nieco miejsca zaciekawieniu, kiedy jedna ze zjaw zakręciła się nieco wyraźniej przy Sebastianie, pochylając nad nim i składając na jego policzku... pocałunek? Bulstrode zmarszczył brwi, najpierw jakby nieco wycofując się od tej myśli, a potem z lekkim uśmiechem szukając spojrzenia w sumie kogokolwiek innego. Oni też to widzieli? Patrick. Patrick widział, co w głowie Atreusa potwierdził fakt, że sam rozejrzał się po nich kontrolnie. A kiedy Bulstrode na moment podchwycił jego spojrzenie, uśmiechnął się nieco szerzej. Steward nie chciał przerywać podniosłej chwili w jakiej się znajdowali i skupienia jakim wykazywali się egzorcysta i wywoływacz ale on? On nie miał takich skrupułów.
- Wychodzi na to, że Macmillan znalazł sobie dziewczynę - parsknął rozbawiony, absolutnie nie przejmując się, że brzmiał jak pierwszoklasista który zauważył że ktoś się mizia na szkolnym korytarzu. W parze z rozbawionym tonem szedł jednak o wiele poważniejszy zamiar, który w sumie wywołały słowa Brenny. Jej pytanie i odpowiedź Sebastiana, nawet jeśli nie skierowane do niego, sprawiły że postanowił zareagować. Machnął więc różdżką, próbując wyczarować bańkę ciepłego powietrza, które rozeszłoby się po pomieszczeniu. Dokładnie to samo, co zdarzyło mu się robić w Stonehenge.
kształtowanie żeby było ciepło i stopić szron
Rzut PO 1d100 - 15
Akcja nieudana
Akcja nieudana
Rzut PO 1d100 - 68
Sukces!
Sukces!