10.09.2024, 05:34 ✶
Zniknęła na zapleczu tylko na chwilkę. No dosłownie sekundę jej nie było, bo musiała przegrzebać ten wielki kocioł do grzańca, który przez ostatnie parę dni zdążył stać się przechowalnią wszelkich chwilowo niepotrzebnych, ale wciąż ważnych rzeczy. Ale czegokolwiek w nim szukała, szybko straciła tym całe zainteresowanie, kiedy do jej uszu doszedł dźwięk tłuczonego szkła. Znieruchomiała na chwilę, a potem wygrzebała się z kotła, czym prędzej chcąc wyjść na salę i grzecznie zapytać kto jej kurwa tłukł kufle.
List od Scylli, który przyszedł wcześniej tego dnia, może nie napawał jej niepokojem, ale sprawiał że przez większość dnia spodziewała się wszystkiego. Młodsza siostra miała to do siebie, że była zwyczajnie dziwna - Sena nigdy jej nie rozumiała, nawet kiedy tamta miała zaledwie sześć lat, chcąc żeby podzieliła się z nią tym lizakiem, co jej Maddox przyniósł z okazji urodzin. Ale może powinna spodziewać się tej małej tragedii, która siedziała teraz przy jednym z jej stolików, kiedy do listu została dołączona całkiem pokaźna sakiewka, przynajmniej jak na standardy Nokturnu.
Miała teraz swoją odpowiedź - do czego jej były te galeony. A to że akurat Maddox siedział na krześle... cóż, to były jej urodziny. Tego też mogła się spodziewać.
Na moment zatrzymała się po wyjściu z zaplecza, jeszcze za kontuarem, lustrując go uważnym spojrzeniem, nagle raczej zwierzęcia niż tej przyjemnej w obyciu kobiety, która zwykle rozmawiała z klientami, okazjonalnie pokazując im gdzie są drzwi. Ale potem ruszyła przez salę szybkim, trochę nerwowym krokiem, zatrzymując się przy stoliku brata nagle, swoje przybycie oznajmiając mocnym położeniem dłoni na blacie. Nie patrzyła na to co sobie tam skrobał, a na niego. Prosto w oczy.
- Co ty tu robisz? Ojciec spuścił cię ze smyczy i postanowiłeś poszukać dla rozrywki zaczepki? - ale mimo tego że ton jej głosu był twardy, to nie wrogi. Nie ważne ile lat mijało, ani co sobie nawzajem nie robili, nie była w stanie w pełni mieć tego wszystkiego za złe swojemu rodzeństwu. Za wszystkim zawsze stał jej ojciec. Ktoś, kto z rozmysłem przez lata bawił się nimi, nadwyrężał ich zaufanie, a mimo tego większość jej braci i sióstr albo do niego lgnęła, albo nie mogła się od niego uwolnić. I mieli do niej żal, że nie męczyła się razem z nimi.
List od Scylli, który przyszedł wcześniej tego dnia, może nie napawał jej niepokojem, ale sprawiał że przez większość dnia spodziewała się wszystkiego. Młodsza siostra miała to do siebie, że była zwyczajnie dziwna - Sena nigdy jej nie rozumiała, nawet kiedy tamta miała zaledwie sześć lat, chcąc żeby podzieliła się z nią tym lizakiem, co jej Maddox przyniósł z okazji urodzin. Ale może powinna spodziewać się tej małej tragedii, która siedziała teraz przy jednym z jej stolików, kiedy do listu została dołączona całkiem pokaźna sakiewka, przynajmniej jak na standardy Nokturnu.
Miała teraz swoją odpowiedź - do czego jej były te galeony. A to że akurat Maddox siedział na krześle... cóż, to były jej urodziny. Tego też mogła się spodziewać.
Na moment zatrzymała się po wyjściu z zaplecza, jeszcze za kontuarem, lustrując go uważnym spojrzeniem, nagle raczej zwierzęcia niż tej przyjemnej w obyciu kobiety, która zwykle rozmawiała z klientami, okazjonalnie pokazując im gdzie są drzwi. Ale potem ruszyła przez salę szybkim, trochę nerwowym krokiem, zatrzymując się przy stoliku brata nagle, swoje przybycie oznajmiając mocnym położeniem dłoni na blacie. Nie patrzyła na to co sobie tam skrobał, a na niego. Prosto w oczy.
- Co ty tu robisz? Ojciec spuścił cię ze smyczy i postanowiłeś poszukać dla rozrywki zaczepki? - ale mimo tego że ton jej głosu był twardy, to nie wrogi. Nie ważne ile lat mijało, ani co sobie nawzajem nie robili, nie była w stanie w pełni mieć tego wszystkiego za złe swojemu rodzeństwu. Za wszystkim zawsze stał jej ojciec. Ktoś, kto z rozmysłem przez lata bawił się nimi, nadwyrężał ich zaufanie, a mimo tego większość jej braci i sióstr albo do niego lgnęła, albo nie mogła się od niego uwolnić. I mieli do niej żal, że nie męczyła się razem z nimi.