[01.08.1972] Girls against god

Zdecydowałaś się zajrzeć do wspomnień zachowanych w lusterku dwukrotnie. Przy pierwszej próbie udało ci się to niemal bez problemu - co prawda poczułaś dziwne ukłucie w żołądku, ale pomyślnie zagłębiłaś się w strzępki rozmów z naprawdę odległych dni. Alanna nie mogła być kobietą, która zapraszała do swojego mieszkania zbyt wiele osób - mimo swobody w poruszaniu się w przeszłości zapamiętanej przez ten mały przedmiot, słyszałaś niewiele słów, właściwie to wszystkie stanowiły zapychacze, ślepe tropy (jakiś sąsiad przyniósł jej pocztę, dostarczono jej paczkę...), ale... słyszałaś krzyk. Krzyk słyszany przez lustro tak głośno i wyraźnie, jakby osoba trzymająca je zaniosła się nim, a później wpadła w paniczny szloch. Musiała trzymać lusterko w dłoni i pocierać w przerażeniu nadgarstek, zrywając przy tym bransoletkę będącą sznurem pereł, które spadły na podłogę i rozsypały się po niej.

Przy drugim podejściu obraz przed twoimi oczyma rozmył się i nie widziałaś nic. Upuściłaś lusterko na podłogę, rozbijając je. Czyżby czekało cię siedem lat nieszczęścia?