15.09.2024, 18:04 ✶
Rozgość się - miałem ochotę prychnąć na te słowa nieprzyjaźnie, ale właściwie to... może jednak powinienem wyluzować? Przy ludziach się stresowałem, że ich ugryzę. W towarzystwie wampira wcale nie musiałem się obawiać, że zrobię coś złego, nieodwracalnego. Coś złego i nieodwracalnego już nam się przydarzyło, więc nie mogło być gorzej, czyż nie?
Na razie nie usiadłem. Nie byłem w stanie. Nie chciałem też patrzeć na Sauriela, bo jego obycie działało mi na nerwy, ale on ewidentnie tak po prostu miał. Tak jak ja w innych lepszych czasach, w których nie musiałem się niczym przejmować. I może właśnie mnie to denerwowało w nim, że jechaliśmy na jednym wózku, ale on sobie tu po prostu siedział leniwie, a ja spinałem się przy każdym kroku, mając na rękach krew sprzed kilku dni. Zmyłem ją dokładnie... Albo też wylizałem, ale jednak...
Zamierzałem zająć głowę czymś przyjemniejszym niż własne myśli i morda Sauriela, więc zainteresowałem się gramofonem i płytami. Nie byłem pewien, czy picie whisky przeze mnie w towarzystwie Sauriela nie będzie marnostrastwem, więc chwilowo nie zamierzałem ruszać swojej działki, przynajmniej na jakiś czas, póki nie wybadam, co on miał w głowie. Nie byłem aby pewien, czy było to możliwe.
- To może jednak jestem odporny na trucizny - podsumowałem z przekrzywioną głową. Wertowałem winyle spojrzeniem, zastanawiając się, czy znajdę może boginię mojego muzycznego serca, ale w końcu jednak wyprostowałem się i wbiłem spojrzenie w Sauriela, nie Czarnego Kota. - Mieszasz eliksiry z alkoholem? To nie zmienia ich działania...? - zapytałem, bo to zdawało się być mało rozważnym rozwiązaniem, a mieszanie alkoholu z krwią... Wolałem unikać krwi jak ognia, a może nawet bardziej?
- Mam problem z kontrolą, a ty mi proponujesz mieszanie krwi z alkoholem, żebym mógł się upić? - zapytałem, patrząc już z litością na Sauriela, bo nie mogłem się już powstrzymywać. Ewidentnie nie kłamał, kiedy mówił, że jest fatalnym nauczycielem i mentorem. Wróć, użył słowa chujowy, ale to było coś jeszcze gorszego od bycia chujowym.
- Powiedz mi lepiej, czy masz coś Joplin? Janis Joplin? Albo coś rockowego, pozytywnie rockowego? - przerwałem mu ewentualne odpowiedzi do wcześniejszego pytania. Nie mogłem się upić whisky, to mogłem chociaż upić się głosem ukochanej kobiety... Która, tak nawiasem myśląc, zmarła wcześniej niż ja. To ona powinna wrócić do żywych jako wampirzyca, a nie ja. Z chęcią oddałbym jej całą swoją ówczesną krew, byleby tworzyła dalej.
- Czy sam osobiście piłeś taki eliksir z alkoholem...? I jaki to był eliksir? Jaki alkohol? - dopytałem, bo jednak może lepiej by było popaść w alkoholizm przy takim układzie zdarzeń? Może ostatecznie wróciłbym do żywych jako martwy, nierozważny wampir, ale przynajmniej zadowolony ze swojego nieżycia?
Tsaa...
Na razie nie usiadłem. Nie byłem w stanie. Nie chciałem też patrzeć na Sauriela, bo jego obycie działało mi na nerwy, ale on ewidentnie tak po prostu miał. Tak jak ja w innych lepszych czasach, w których nie musiałem się niczym przejmować. I może właśnie mnie to denerwowało w nim, że jechaliśmy na jednym wózku, ale on sobie tu po prostu siedział leniwie, a ja spinałem się przy każdym kroku, mając na rękach krew sprzed kilku dni. Zmyłem ją dokładnie... Albo też wylizałem, ale jednak...
Zamierzałem zająć głowę czymś przyjemniejszym niż własne myśli i morda Sauriela, więc zainteresowałem się gramofonem i płytami. Nie byłem pewien, czy picie whisky przeze mnie w towarzystwie Sauriela nie będzie marnostrastwem, więc chwilowo nie zamierzałem ruszać swojej działki, przynajmniej na jakiś czas, póki nie wybadam, co on miał w głowie. Nie byłem aby pewien, czy było to możliwe.
- To może jednak jestem odporny na trucizny - podsumowałem z przekrzywioną głową. Wertowałem winyle spojrzeniem, zastanawiając się, czy znajdę może boginię mojego muzycznego serca, ale w końcu jednak wyprostowałem się i wbiłem spojrzenie w Sauriela, nie Czarnego Kota. - Mieszasz eliksiry z alkoholem? To nie zmienia ich działania...? - zapytałem, bo to zdawało się być mało rozważnym rozwiązaniem, a mieszanie alkoholu z krwią... Wolałem unikać krwi jak ognia, a może nawet bardziej?
- Mam problem z kontrolą, a ty mi proponujesz mieszanie krwi z alkoholem, żebym mógł się upić? - zapytałem, patrząc już z litością na Sauriela, bo nie mogłem się już powstrzymywać. Ewidentnie nie kłamał, kiedy mówił, że jest fatalnym nauczycielem i mentorem. Wróć, użył słowa chujowy, ale to było coś jeszcze gorszego od bycia chujowym.
- Powiedz mi lepiej, czy masz coś Joplin? Janis Joplin? Albo coś rockowego, pozytywnie rockowego? - przerwałem mu ewentualne odpowiedzi do wcześniejszego pytania. Nie mogłem się upić whisky, to mogłem chociaż upić się głosem ukochanej kobiety... Która, tak nawiasem myśląc, zmarła wcześniej niż ja. To ona powinna wrócić do żywych jako wampirzyca, a nie ja. Z chęcią oddałbym jej całą swoją ówczesną krew, byleby tworzyła dalej.
- Czy sam osobiście piłeś taki eliksir z alkoholem...? I jaki to był eliksir? Jaki alkohol? - dopytałem, bo jednak może lepiej by było popaść w alkoholizm przy takim układzie zdarzeń? Może ostatecznie wróciłbym do żywych jako martwy, nierozważny wampir, ale przynajmniej zadowolony ze swojego nieżycia?
Tsaa...