20.09.2024, 12:29 ✶
Dedalus skinął głową na słowa Mony, ale gdy został wreszcie sam na sam z synem, nie odezwał się od razu, najpierw obrzucając Icarusa poważnym spojrzeniem, nie będąc do końca zadowolony z tego jak młodszy Prewett reagował na tę całą sytuację. Można byłoby pomyśleć, że ktoś w jego wieku będzie już lepiej panował nad emocjami, a jednak...
– Weź głęboki oddech Icarusie. Nic się przecież nie dzieje – powiedział spokojnie, nie chcąc by syn zareagował jeszcze gwałtowniej na to co miał zamiar powiedzieć po tym. Był młody, a zachowywał się tak, jakby miał jeszcze mniej lat, to nie był dobry wiek na romanse i wielkie miłości, nie kiedy nie potrafił zrozumieć, że były priorytety, które zawsze powinien postawić na pierwszym miejscu, a rozmawianie o bujdach z tą bezczelną dziewczyną do nich nie należało. Nie był głupi, wiedział, że siłą rzeczy skoro Icarus musiał się zakochać już raz, zakocha się i drugi, a może I nawet trzeci, a próby zabraniania mu jakichkolwiek związków, mogą zakończyć się jedynie konfliktem pomiędzy nimi. Oczywiście nie zabraniał ulubionemu dziecku miłości, to by było podłe, wolał jednak by ta miłość zyskała najpierw jego aprobatę. Może kiedy przyjdzie czas przedstawi go jakiejś poukładanej córce przyjaciela, która będzie rozumiała znaczenie pracy historyków i że nie powinna w niej przeszkadzać. To jednak zdecydowanie nie był ten etap życia dla Icarusa. Musiał się jeszcze zdecydowanie za dużo nauczyć. Musiał się skupić na pracy, zanim nie odciągną go od niej takie niedogodności jak rodzina w tak wczesnym wieku.
– Jesteś dorosły Icarusie, a twoje życie jest twoim – zaczął wbijając w niego spojrzenie ciemnych oczu, tak by upewnić się, że syn na pewno rozumiał co się do niego mówiło. – Gdybyś jednak chciał zasięgnąć mojej opinii, to wiedz, że o ile cieszę się twoim szczęściem, to nie jestem przekonany, co do twojej nowej przyjaciółki i czuję pewne zaniepokojenie tym, że jej pomysły odciągną cię od tego na czym powinieneś się obecnie skupić. Jesteś młody Icarusie, nigdy nie będzie ci tak łatwo przekuć pasji w zawód, jak teraz, a naprawdę nie chciałabym synu, abyś stracił tę okazję. Tak samo jak okazję na znalezienie kogoś, kto traktuje twoje zainteresowania poważne, a uwierz mi, wiem jak wygląda i związek bez szanowania zawodu partnera, jak i ten kiedy obie osoby są czymś zainteresowane.