23.09.2024, 22:38 ✶
Czuła jak ogarnia ją swego rodzaju panika spowodowana całą tą popierdoloną sytuacją. Myśli, niczym rwąca rzeka, obijały się agresywnie po ściankach jej świadomości, rozważając możliwe konsekwencje. Chociaż nie mogła doszukać się żadnych konkretnych. Próbowała poukładać sobie całe zdarzenie jakoś logicznie w głowie, gdy do jej uszu wpadły pierwsze jego słowa.
Szokujące pytanie, a za nimi słowa tak absurdalne, tak bardzo nie na miejscu, że parsknęła cichym, nieco rozbawionym śmiechem. Kim był ten człowiek?
-zeruje się, ha? - mruknęła, czując jak powoli schodzi z niej ciśnienie, a myśli z oszalałych, zaczynają zwalniać, pozwalając zawiesić na każdej kolejnej jakąkolwiek uwagę.
Jak to możliwe, że potrafił w tak krótkim czasie sprowokować tak skrajną i barwną paletę emocji?
Był trochę jak stąpająca sprzeczność, jak gdyby posiadał milion odcieni, wygrywając opuszkami po emocjach. A może tylko jej się tak zdawało? Może była to zwykła reakcja na stres?
Odruchowo się spięła. Znów to robił, chuj. To nie odruch na stres, ten człowiek w jednej chwili po prostu potrafił się stać niepokojąco pociągający. I dokładnie to pierwsze wpływało na to drugie. Dziewczyna była uzależniona od adrenaliny, a blondyn swoim zachowaniem, zupełnie nieświadomie, zapewniał jej dostęp do tego.
Nie opierała się, pozwalając swojej dłoni zsunąć się z twarzy, a Ona sama wyłapała jego spojrzenie. Czuła na powrót przyśpieszoną akcje serca, nawet by zaklęła w myślach, gdyby jej spłoszony wzrok nie utonął w jego jasnych oczach. Uczucie tak zbliżone do tego, gdy stała z rozłożonymi rękami na skraju klifu i jedynie centymetry dzieliły ją od przepaści. Piękne uczucie.
Niemniej jednak uświadomiła sobie w końcu, że wygląda niczym wystraszona łania. A nie miała w nawyku wyglądać w żaden tego typu sposób, wręcz nawet trochę sobą pogardziła.
Chwilę minęła, nim rozchyliła wargi. Musiała pierw dojść do siebie, aby przypadkiem nie zgubić gdzieś słów po drodze, lub nie zająkać się jak idiotka.
Na jej usta wpłynął szelmowski uśmiech, a ślepia połowicznie skryły się za kotarami z rzęs, nadając spojrzeniu kociego wyrazu
-Scarlett, min kjære* - opuszkiem palca delikatnie trąciła czubek jego nosa - A Pan, Panie Malfoy? Zechce się pan nade mną ulitować i wyjawić jakie imię nosi mój narzeczony? - zapytała z nutą zaczepności w głosie. Tak jak i wcześniej mógł wyczuć, że mimo iż dziewczyna potrafiła kwieciście się wypowiadać to coś zdawało się obce w jej mowie. Teraz, gdy mówiła pełnymi zdaniami, nie siląc się na odgrywanie angielskiej damy o wiele wyraźniej mógł wyczuć, że jej akcent pozostawiał nieco do życzenia, mając obce zabarwienie.
min kjære* - mój drogi
Szokujące pytanie, a za nimi słowa tak absurdalne, tak bardzo nie na miejscu, że parsknęła cichym, nieco rozbawionym śmiechem. Kim był ten człowiek?
-zeruje się, ha? - mruknęła, czując jak powoli schodzi z niej ciśnienie, a myśli z oszalałych, zaczynają zwalniać, pozwalając zawiesić na każdej kolejnej jakąkolwiek uwagę.
Jak to możliwe, że potrafił w tak krótkim czasie sprowokować tak skrajną i barwną paletę emocji?
Był trochę jak stąpająca sprzeczność, jak gdyby posiadał milion odcieni, wygrywając opuszkami po emocjach. A może tylko jej się tak zdawało? Może była to zwykła reakcja na stres?
Odruchowo się spięła. Znów to robił, chuj. To nie odruch na stres, ten człowiek w jednej chwili po prostu potrafił się stać niepokojąco pociągający. I dokładnie to pierwsze wpływało na to drugie. Dziewczyna była uzależniona od adrenaliny, a blondyn swoim zachowaniem, zupełnie nieświadomie, zapewniał jej dostęp do tego.
Nie opierała się, pozwalając swojej dłoni zsunąć się z twarzy, a Ona sama wyłapała jego spojrzenie. Czuła na powrót przyśpieszoną akcje serca, nawet by zaklęła w myślach, gdyby jej spłoszony wzrok nie utonął w jego jasnych oczach. Uczucie tak zbliżone do tego, gdy stała z rozłożonymi rękami na skraju klifu i jedynie centymetry dzieliły ją od przepaści. Piękne uczucie.
Niemniej jednak uświadomiła sobie w końcu, że wygląda niczym wystraszona łania. A nie miała w nawyku wyglądać w żaden tego typu sposób, wręcz nawet trochę sobą pogardziła.
Chwilę minęła, nim rozchyliła wargi. Musiała pierw dojść do siebie, aby przypadkiem nie zgubić gdzieś słów po drodze, lub nie zająkać się jak idiotka.
Na jej usta wpłynął szelmowski uśmiech, a ślepia połowicznie skryły się za kotarami z rzęs, nadając spojrzeniu kociego wyrazu
-Scarlett, min kjære* - opuszkiem palca delikatnie trąciła czubek jego nosa - A Pan, Panie Malfoy? Zechce się pan nade mną ulitować i wyjawić jakie imię nosi mój narzeczony? - zapytała z nutą zaczepności w głosie. Tak jak i wcześniej mógł wyczuć, że mimo iż dziewczyna potrafiła kwieciście się wypowiadać to coś zdawało się obce w jej mowie. Teraz, gdy mówiła pełnymi zdaniami, nie siląc się na odgrywanie angielskiej damy o wiele wyraźniej mógł wyczuć, że jej akcent pozostawiał nieco do życzenia, mając obce zabarwienie.
min kjære* - mój drogi