[26.08.1972 (popołudnie)] Guess Who's Coming to Dinner

Kiedy Thomas przy okazji Lammas oświadczył, że powie Norze, że Brenna wpadnie wkrótce na obiad, nie za bardzo dając jej szansę na odmowę, ta… po prostu przyjęła to z westchnieniem i sprawdziła kalendarz, szukając jakiejś soboty, podczas której nie ma dyżuru. Nigdy nie umiała za bardzo odmawiać przyjaciołom, a i prawda była taka, że czuła, że poświęca im za mało czasu. W tę konkretną wprawdzie miała go mieć, ale dopiero od wieczora, mogła więc wpaść na obiad do Figgów.
Zresztą biorąc pod uwagę zniknięcie Sama oraz Nory i Thomasa z plaży z poprzedniego dnia, okazało się, że pewnie i tak by na chwilę wpadła, ot tak sprawdzić, czy wszystko jest w porządku. Oj, po tej zabawie Brenna miała o czym myśleć i miała dziwne wrażenie, że to co miało być odskocznią i dobrą zabawą, z jednej strony taką było, z drugiej – pozostawiło zamęt w głowie niejednego uczestnika.
Brenna teleportowała się wraz z Erikiem na Pokątnej w pobliżu klubokawiarni, a potem przeszła z bratem pod lokal, po drodze plecąc – jak to ona – trzy po trzy o wszystkim i o niczym. A potem wpakowała się do mieszkania na tyłach, zajmowanego przez Figgów, z bezczelnością kogoś, kto już przywykł, że znajomi mówią mu, by „czuł się tu jak u siebie”. Wyglądała jak zwykle, gdy wybierała się do magicznych dzielnic – ot typowa szata czarodziejska, mało wymyślna i w wersji letniej, bo choć nadciągała powoli jesień, dni wciąż pozostawały ciepłe. Przebrać się w mundur zamierzała już w pracy, wychodząc po prostu na dyżur wcześniej (co tez nie było żadną nowością). Dźwigała też całkiem spore pudło.
– Cześć, Tommy, zaprosiliście na obiad cały oddział Brygady, czy jak? Ja wiem, że dużo umiem zjeść, ale nie przecenianie mnie odrobinkę? – spytała, od razu kierując się do kuchni, zwabiona zapachami. Uśmiechnęła się lekko, kiedy dostrzegła pudełka z pizzą i chińczyzną. Nie miała zamiaru narzekać na jedzenie na wynos, zwłaszcza że akurat ona lubiła mugolskie przysmaki z Chinatown i knajp w pobliżu Kotła, ale od razu wiedziała, że to nie Nora zdecydowała o dzisiejszym menu.– Widzę, że ty gotowałeś? Pomóc coś poprzekładać albo coś? Nora już wstała?
Sama na nogach była od rana, bo w Warowni wypadało w końcu zająć się gośćmi, a potem przygotować parę rzeczy.
– To dla Lady, to dla Kapitana Pazura, to dla Karla, to dla Mabel, to dla Nory, a to dla ciebie, a to zostało z wczoraj – oświadczyła, ustawiając na skraju stołu pudełko i wydobywając z niego po kolei najpierw kolorowe, zaczarowane zabawki dla kotów, potem książeczkę Przygody Magicznego Kota Tomka dla Mabel, potem różową apaszkę, kolejną książkę Pamiętnik klątwołamacza i wreszcie opakowanie pełne kiełbasek. – Wystarczy je odgrzać, chociaż tak patrząc, ile tutaj tego przyniosłeś, to chyba dostaną je koty… Czego szukasz?