- Byłoby wspaniale, gdybyś tylko była taka miła... - Odetchnął, bo właściwie chciał kontynuować, że przecież sam może się tym zająć, ale... nie kontynuował tego, co powiedzieć chciał. Nie było, że może jednak SAM to zrobi - pani Zosia-samosia, która z jednej strony potrafiła poprosić o wsparcie, a potem znowu zaczynał robić wszystko własnymi rękoma. Świat się nie kończył tam, gdzie ktoś mógł cię wyręczyć, prawda? Zresztą - był w gościach. Nawet nie wypadało. - Nie ma za co, naprawdę! To młody psiak? - Te zazwyczaj były najbardziej energiczne i po prostu nie było na to rady. Jak mógłby się gniewać na taki kłębek energii, który chciał tylko odrobiny miłości? Nawet jeśli był już starszy to nadal... byłby zły tylko wtedy, kiedy ten pies stanowiłby zagrożenie dla siebie i dla innych, gdyby był agresywny i mimo to puszczany wolno. Duma był wyszkolony, a zawsze i tak dbał o to, żeby mieć na niego oko przy gościach, albo w ogóle go wyprowadzał. Z pewnymi gatunkami się po prostu nie ryzykowało. Dobrze, że Ministerstwo miało nad tymi niebezpieczniejszymi kontrolę, ale nad zwykłymi psami? To była inna para kaloszy - a potrafiły być równie niebezpieczne. Wystarczyło nie mieć przy sobie różdżki i tragedia gotowa. - Perfekcyjnie. - Uśmiechnął się z wdzięcznością na tę propozycję pomarańczy i miodu, sam o tym nie pomyślał a brzmiało jakby Brenna przeszukała głębinę jego umysłu i wyniosła z niej tę podświadomą potrzebę. Zamiast przysłowiowo wyłożyć mu to na talerz, to zaprezentuje to w filiżance wspaniałego naparu. - To zabawne, że kilka małych jaszczurek może stworzyć tak wiele zagrożenia dla środowiska, nie sądzisz? - On to uważał za fascynujące. - Ameryka zna podobny przykład. Sprowadzono tam kiedyś kudzu z Azji, które było łatwo hodowane, doskonale nadawało się do jedzenia i błyskawicznie rosło. Jego hodowla była ratunkiem dla ludzi przy Wielkim Kryzysie, jaki wtedy panował. Niestety nikt nie przemyślał tego, że rosnąca w trudniejszych warunkach Azji roślina będzie przytłaczać wszystkie inne. Zaczęła masowo niszczyć uprawy i rozrastać się o wiele szybciej w tak sprzyjających warunkach. Nie było też naturalnie żywiących się kudzu owadów i zwierząt, które by pomagały w jej zwalczaniu. Ta tragedia nadal tam trwa. Aktualnie jedynym sposobem na walczenie z nim jest ogień. - A ten był destrukcyjną i równie trudną do kontrolowania siłą, nawet przez czarodziei. Umówmy się - który rolnik był doskonałym praktykantem magii żywiołów? - Taka... mała dygresja. - Niepotrzebna, ale Laurent nawet się nad tym nie zastanowił, a już zaczął paplać. Idealna dygresja, kiedy Brenna oglądała miecz ze wszystkich stron. Perfekcyjnie wyważony, z jej inicjałami w klindze. Z prawdziwymi rubinami w rękojeści.
- Jest magiczny. - Przyglądał się kobiecie z mieczem. Wyglądała z nim... idealnie. - Pomaga w obronie przed czarną magią. Choć... jego możliwości nie są do końca poznane z oczywistych powodów. - Więc wymagało to eksploracji. - Mam nadzieję, że ty również nie będziesz miała okazji się o nich przekonać. - Gdyby jednak sądził, że tak będzie, to nie dawałby jej magicznego miecza kutego specjalnie dla niej.