29.09.2024, 00:18 ✶
Im dłużej Electra przypatrywała się gościom, tym bardziej rozumiała, że The Heaven nie był normalnym mugolskim klubem. I nie chodziło tylko o to, że przy wejściu poproszono ją o galeona, a niektórzy klienci ewidentnie trzymali różdżki. Kolorowe bandany w kieszeniach, muzyka Diany Ross, mężczyźni flirtujący z mężczyznami i kobiety flirtujące z kobietami... to był gejowski klub! Czarodziejski gejowski klub!
Kiedy dziewczyna sobie to uświadomiła, kradzież portfela poszła w niepamięć. Prewettówna była po prostu zbyt podekscytowana tym odkryciem. Odwiedziła już parę takich miejscówkach w Londynie, chociaż nie było ich wiele i często polegały po prostu na osobnej sali dla gości nie hetero, którzy musieli wchodzić tylnym wejściem. Dla Electry najważniejsza jednak była nie wielkość klubu ani jakość drinków, ale atmosfera. Potrzebowała przestrzeni, w której mogłaby być naprawdę sobą, bez niedomówień i udawania kogoś innego. Potrzebowała przestrzeni, w której mogłaby być po prostu Electrą Prewett.
Patrząc na to, jak swobodnie zachowywali się goście The Heaven, ten klub wydawał się być bezpiecznym miejscem. Dwóch facetów w skórzanych kurtkach właśnie zaczęło się obściskiwać, a jakaś dziewczyna zapraszała inną do tańca. Electra już miała wskoczyć na parkiet, kiedy usłyszała powolne kroki na schodach oraz ciężki oddech Icarusa i osłupiała. O nie. Jak Ari zareaguje na klub pełen takich ludzi? Jej brat wydawał się być dość liberalny, jeśli chodziło o kwestie społeczne, ale Prewettówna z doświadczenia wiedziała, że mężczyzn hetero często brzydziło takie jawne okazywanie czułości między gejami. A gdyby Icarus zaczął teraz rzucać przy niej homofobicznymi tekstami, chyba dostałaby załamania. Czekała więc, aż brat zejdzie i stanie obok niej, uważnie obserwując jego reakcję.
– Dzięki, że za mnie zapłaciłeś. – rzuciła mu. Domyśliła się, że to zrobił, skoro wykidajło ich nie gonił. Na szczęście Ari nie wydawał się na razie zdegustowany; wręcz przeciwnie, nie był nawet zdziwiony tym, co działo się w klubie. Jedyne co, zaskoczyło Prewetta, to że barman nagle zaczął go wołać po imieniu... CO?!
W tym momencie Electrze opadła szczęka. Czy to oznaczało, że Icarus był tu wcześniej? W gejowskim klubie?! A może ten barman był po prostu jakimś starym znajomym z Hogwartu. Ari najwyraźniej jednak nie czuł się niekomfortowo z tym, że został wywołany po imieniu i nazwisku w takim miejscu. Podszedł do baru, jak gdyby nigdy nic i zaczął gadać z tym Ajaxem. Oszołomiona Electra była jedynie w stanie podążać parę kroków za nim. Informacje o Shawnie ledwo do niej dotarły, bo skupiła się na tym, że najwyraźniej Ari i Ajax mieli jakąś wspólna przeszłość. Tylko jaką? Czy była związana z gejowskim klubem? Musiała parę razy mrugnąć, żeby sprawdzić czy jej się nie przywidziało i rudzielec naprawdę właśnie dotknął jej brata w ten sposób. Kiedy barman zwrócił się bezpośrednio do niej, nie była pewna jak zareagować. Zwłaszcza, że najwyraźniej Ajax zachowywał się jak jakiś rycerz.
– Yyy… Mi również miło cię poznać... sir? – pewnie zabrzmiało to strasznie głupio, ale w tym momencie Prewettówna już nie ogarniała co się działo. Dlaczego typ z The Heaven mówił zdrobniale do jej brata? O co tu chodziło, na brodę gejowskiego Merlina!
Kiedy dziewczyna sobie to uświadomiła, kradzież portfela poszła w niepamięć. Prewettówna była po prostu zbyt podekscytowana tym odkryciem. Odwiedziła już parę takich miejscówkach w Londynie, chociaż nie było ich wiele i często polegały po prostu na osobnej sali dla gości nie hetero, którzy musieli wchodzić tylnym wejściem. Dla Electry najważniejsza jednak była nie wielkość klubu ani jakość drinków, ale atmosfera. Potrzebowała przestrzeni, w której mogłaby być naprawdę sobą, bez niedomówień i udawania kogoś innego. Potrzebowała przestrzeni, w której mogłaby być po prostu Electrą Prewett.
Patrząc na to, jak swobodnie zachowywali się goście The Heaven, ten klub wydawał się być bezpiecznym miejscem. Dwóch facetów w skórzanych kurtkach właśnie zaczęło się obściskiwać, a jakaś dziewczyna zapraszała inną do tańca. Electra już miała wskoczyć na parkiet, kiedy usłyszała powolne kroki na schodach oraz ciężki oddech Icarusa i osłupiała. O nie. Jak Ari zareaguje na klub pełen takich ludzi? Jej brat wydawał się być dość liberalny, jeśli chodziło o kwestie społeczne, ale Prewettówna z doświadczenia wiedziała, że mężczyzn hetero często brzydziło takie jawne okazywanie czułości między gejami. A gdyby Icarus zaczął teraz rzucać przy niej homofobicznymi tekstami, chyba dostałaby załamania. Czekała więc, aż brat zejdzie i stanie obok niej, uważnie obserwując jego reakcję.
– Dzięki, że za mnie zapłaciłeś. – rzuciła mu. Domyśliła się, że to zrobił, skoro wykidajło ich nie gonił. Na szczęście Ari nie wydawał się na razie zdegustowany; wręcz przeciwnie, nie był nawet zdziwiony tym, co działo się w klubie. Jedyne co, zaskoczyło Prewetta, to że barman nagle zaczął go wołać po imieniu... CO?!
W tym momencie Electrze opadła szczęka. Czy to oznaczało, że Icarus był tu wcześniej? W gejowskim klubie?! A może ten barman był po prostu jakimś starym znajomym z Hogwartu. Ari najwyraźniej jednak nie czuł się niekomfortowo z tym, że został wywołany po imieniu i nazwisku w takim miejscu. Podszedł do baru, jak gdyby nigdy nic i zaczął gadać z tym Ajaxem. Oszołomiona Electra była jedynie w stanie podążać parę kroków za nim. Informacje o Shawnie ledwo do niej dotarły, bo skupiła się na tym, że najwyraźniej Ari i Ajax mieli jakąś wspólna przeszłość. Tylko jaką? Czy była związana z gejowskim klubem? Musiała parę razy mrugnąć, żeby sprawdzić czy jej się nie przywidziało i rudzielec naprawdę właśnie dotknął jej brata w ten sposób. Kiedy barman zwrócił się bezpośrednio do niej, nie była pewna jak zareagować. Zwłaszcza, że najwyraźniej Ajax zachowywał się jak jakiś rycerz.
– Yyy… Mi również miło cię poznać... sir? – pewnie zabrzmiało to strasznie głupio, ale w tym momencie Prewettówna już nie ogarniała co się działo. Dlaczego typ z The Heaven mówił zdrobniale do jej brata? O co tu chodziło, na brodę gejowskiego Merlina!