29.09.2024, 07:54 ✶
Zmierzył Basiliusa zniesmaczonym spojrzeniem, bo ten był trochę za bardzo rozgadany jak na kogoś kto znajdował się w zasięgu oczka wodnego przy jednoczesnym lęku przed wodą. Ale Atreus postanowił być w tym momencie niezwykle łaskawy i nie wepchnąć go do wody. Zamiast tego westchnął, prosząc siłę wyższą o to żeby dała mu cierpliwość bo siły ma aż za dużo i nie chce jej wykorzystać.
- Do ryzyka, zgryźliwy staruchu - mruknął, połykając przekleństwo, które cisnęło mu się na usta. - Najwyraźniej się nimi zaraził od swojej drogiej narzeczonej, bo Wood ma same głupie pomysły - nie posiadał co prawda na to dowodów, bo nie chciał z nią mieć wiele wspólnego, ale wystarczyło mu tylko na nią spojrzeć żeby z łatwością wyrobić sobie o niej odpowiednie zdanie.
- Oczywiście, że zadziałało. Czemu miało nie zadziałać - rzucił, chociaż jedyne co w tym momencie się liczyło to to, że Basil wyglądał jakby w te wszystkie bzdury faktycznie uwierzył. Znaczy, może w normalnych warunkach Bulstrode posłużyłby się podobną taktyką, ale zazwyczaj był na aż nazbyt leniwy. Musiałby coś z tego mieć, żeby faktycznie udawać dla spokoju takie głupoty. - Dziękuję. Mam tylko nadzieję, ze nigdy nie będziesz musiał sprawdzać tego na własnej skórze - kiwnął głową, jakby z troską klepiąc go po pleckach, bo jego akurat w takiej sytuacji to sobie już absolutnie nie wyobrażał. A jeśli już to jako kompletną ofiarę sytuacji, która pogubiłaby się we wszystkim jeszcze bardziej niż powinna.
Zignorował już tego dementora, no bo już naprawdę - mogli się tak przepychać w jedną i drugą stronę aż do samego ranka i nic by z tego nie wyszło. Zamiast tego przyjrzał się tafli i tym razem woda faktycznie wydawała się pokazać mu... coś. Dziwne uczucie zaciążyło gdzieś w żołądku, bo często kiedy Longbottom go denerowowała, zastanawiał się nad jedną rzeczą, która przyszła do niego na statku. W sumie to były dwie rzeczy, które zostawiła w nim Perła Morza; pierwszą było poczucie, że w sumie powinien ją wtedy pocałować. Dla zaspokojenia własnej ciekawości i kiedy mógł się wykręcić słabą wolą i odgrywaniem nadanej mu przez Fawley roli. Ale drugą był obraz, który widział teraz, powtarzający mu w głowie pytanie co by było, gdyby zrealizowali jego pomysł i faktycznie popełnili razem samobójstwo.
Atreus przez moment stał, próbując przełknął obraz ich dwojga, z krwią cieknącą po nadgarstkach, trzymających się za ręce i z kipiącą wodą, która wlewała się schodach, niszcząc wizję. Mrugnął i nawet jeśli obraz rozpłynął się, to dziwne uczucie zostało, a wtedy Basil zaczął swój krótki koncert.
- W barda się zamieniasz? Karierę postanowiłeś przemyśleć? - zapytał, przeczesując włosy palcami z roztargnieniem. - Nie znam, ale chyba... chyba masz to samo co ja wcześniej? Też słyszałem melodię, ale to było raczej la la laaa.
- Do ryzyka, zgryźliwy staruchu - mruknął, połykając przekleństwo, które cisnęło mu się na usta. - Najwyraźniej się nimi zaraził od swojej drogiej narzeczonej, bo Wood ma same głupie pomysły - nie posiadał co prawda na to dowodów, bo nie chciał z nią mieć wiele wspólnego, ale wystarczyło mu tylko na nią spojrzeć żeby z łatwością wyrobić sobie o niej odpowiednie zdanie.
- Oczywiście, że zadziałało. Czemu miało nie zadziałać - rzucił, chociaż jedyne co w tym momencie się liczyło to to, że Basil wyglądał jakby w te wszystkie bzdury faktycznie uwierzył. Znaczy, może w normalnych warunkach Bulstrode posłużyłby się podobną taktyką, ale zazwyczaj był na aż nazbyt leniwy. Musiałby coś z tego mieć, żeby faktycznie udawać dla spokoju takie głupoty. - Dziękuję. Mam tylko nadzieję, ze nigdy nie będziesz musiał sprawdzać tego na własnej skórze - kiwnął głową, jakby z troską klepiąc go po pleckach, bo jego akurat w takiej sytuacji to sobie już absolutnie nie wyobrażał. A jeśli już to jako kompletną ofiarę sytuacji, która pogubiłaby się we wszystkim jeszcze bardziej niż powinna.
Zignorował już tego dementora, no bo już naprawdę - mogli się tak przepychać w jedną i drugą stronę aż do samego ranka i nic by z tego nie wyszło. Zamiast tego przyjrzał się tafli i tym razem woda faktycznie wydawała się pokazać mu... coś. Dziwne uczucie zaciążyło gdzieś w żołądku, bo często kiedy Longbottom go denerowowała, zastanawiał się nad jedną rzeczą, która przyszła do niego na statku. W sumie to były dwie rzeczy, które zostawiła w nim Perła Morza; pierwszą było poczucie, że w sumie powinien ją wtedy pocałować. Dla zaspokojenia własnej ciekawości i kiedy mógł się wykręcić słabą wolą i odgrywaniem nadanej mu przez Fawley roli. Ale drugą był obraz, który widział teraz, powtarzający mu w głowie pytanie co by było, gdyby zrealizowali jego pomysł i faktycznie popełnili razem samobójstwo.
Atreus przez moment stał, próbując przełknął obraz ich dwojga, z krwią cieknącą po nadgarstkach, trzymających się za ręce i z kipiącą wodą, która wlewała się schodach, niszcząc wizję. Mrugnął i nawet jeśli obraz rozpłynął się, to dziwne uczucie zostało, a wtedy Basil zaczął swój krótki koncert.
- W barda się zamieniasz? Karierę postanowiłeś przemyśleć? - zapytał, przeczesując włosy palcami z roztargnieniem. - Nie znam, ale chyba... chyba masz to samo co ja wcześniej? Też słyszałem melodię, ale to było raczej la la laaa.