Bardzo prawdopodobne, że w tym miejscu mogła być jakaś kawiarnia. Brakowało jedynie wyposażenia stołów i krzeseł, aby mieć pewność stuprocentową, że Olivia zgadła. Te meble mogły zostać zabrane przez poprzedniego właściciela, jako że mogły być jeszcze mu przydatne, w dobrym stanie. Lecz pozostałe tutejsze meble, najwyraźniej były mu niepotrzebne.
Kanapa, którą zainteresowała się panna Quirke, zdecydowanie nadawała się już do wyrzucenia. Pachniała stęchlizną, możliwe, że była zapleśniała na tyłach swojej ściany, bądź w samym środku. Aby to sprawdzić, musieliby ją otworzyć. Gdy i Tristan się jej przyjrzał, przypominała mu wyrób mugolski. Nie, czarodziejski. Materiał tej kanapy nie już tak przyjemny w dotyku co kiedyś. Może miała znacznie więcej lat niż ostatnia działalność tego lokalu?
Ward skupił uwagę na słowach swojej ukochanej, która skomentowała drzwi i już myślała o uroczym dzwoneczku. Aż spojrzał na sufit, w miejsce gdzie powinien wisieć, aby skrzydło drzwi w nie uderzało. Oczami wyobraźni widział to. Spojrzał ponownie na Olivię i kiwnął głową, że się zgadza. Tak samo jak z naprawą drzwi wejściowych. Zdecydowanie wypadałoby je naoliwić. Lepsze jak dzwonek zaalarmuje o przybyciu klienta, niżeli skrzypiące zawiasy.
Mężczyzna także się rozejrzał. Budżet miał niewielki. Na pewno stać byłoby go na farby i renowację, niżeli zakup czegokolwiek nowego. Półki mógłby sam zrobić z metalu. Pięknie ozdabiałyby odmalowane ściany. Tak samo witryny.
Zaplecze. Nawet on rozejrzał się za takim pomieszczeniem. Już chciał zajrzeć do środka jednego z korytarzy na tyłach tej dużej przestrzeni, kiedy naprzeciw wyszedł mu znany mężczyzna.
Przywitał trochę zmieszany, ale uśmiechnął uprzejmie. Wysoki blondyn, nieco starszy od samego Warda. Wyciągnął rękę w jego kierunku, aby uścisnąć. Po czym zarejestrował obecność jego towarzyszki.
- Alphonso Marlow. Zarządca nieruchomościami.
Przywitał się także z Olivią, z szacunkiem wyciągając w jej kierunku dłoń. Można było od razu pomyśleć, że takie wychowanie nie sprawiało, aby łączyły go więzi krwi z rodem Malfoyów, a bardziej z Lovegoodami. Od strony matki. Nazwisko sugerowało, że miał mugolskiego ojca. Czarodziej półkrwi.
- Jak państwo widzicie, pomieszczenie opuszczono dość dawno. Wymaga remontu, ale to jedno z nielicznych na tej ulicy, w cenie odpowiadającej pana budżetowi.
Wyjaśnił krótko, spoglądając na jedno i drugie.
Tristan mając u swego boku Olivię, zdał się na jej ocenę i mowę. Jak ona oceniała to miejsce. Najpewniej chciał, aby wspólnie ten lokal prowadzili, jeżeli uda się cokolwiek załatwić. Jej zdanie, opinia były dla niego ważne.