30.09.2024, 01:58 ✶
Powroty do kraju zawsze obfitowały w wiele spotkań, nie tylko z członkami rodziny i innymi bliskimi, ale też wymagały od Thomasa zajęcia się innymi sprawami. Nie żeby miał coś przeciwko, bo zawsze chętnie służył pomocą tym którzy ją potrzebowali, ale też czasami chciałby po prostu walnąć się w fotelu ze szklanką whisky i patrzeć na ogień w kominku. Szczególnie w takie dni jak dzisiaj, kiedy sypało śniegiem - może nie było szczególnie zimno i dało się przeżyć, ale jeszcze trzy dni temu znajdował się w ciepłej Grecji i powrót do chłodnej Anglii był dla niego swoistego rodzaju szokiem.
Szedł zaśnieżoną ścieżka w stronę domu przyglądając mu się z daleka i pogrążając się w swoich myślach. W torbie przy boku pochowane miał prezenty, co prawda miał już je kupione w Grecji przed przyjazdem, ale to wcale nie znaczyło, że na tym musiał poprzestać - skoro nie było go przez większą część czasu w kraju to choć tak mógł porozmieszczać najbliższych - już niemal słyszał jak Nora go strofuje, że rozpuszcza jej córkę taką liczbą prezentów, ale nie mógł nic na to poradzić tak samo jak swoją młodszą siostrę tak też traktował jej córkę - jak księżniczki.
Nie miał pojęcia czy dziecko czasem nie śpi, dlatego cicho wślizgnął się do środka, przekraczając próg bez słowa i wyciągając różdżkę, nie chciał żeby cały ten śnieg, który niemal zamienił go w bałwana stopniał i tylko go przemoczył.
Kiedy już się osuszył i rozebrał, powiesił płaszcz i szalik na wieszaku wchodząc głębiej do środka. Powiedzieć, że był zaskoczony to mało kiedy usłyszał odgłosy z salonu. Spodziewał się wiele, ale nie tego, że powita go jakaś skoczna przyśpiewka w wykonaniu Ambroise. Z szelmowskim uśmiechem na ustach zostawił torbę z zakupami w przedpokoju i ruszył w stronę gdzie znajdował się mężczyzna - starał się być jak najciszej tylko był w stanie i stanął w wejściu opierając się o framugę.
- Nie miałem pojęcia, ze potrafisz zajmować się dziećmi - odezwał się w końcu patrząc z rozbawieniem jak Greengrass zajmuje się jego małą siostrzenicą było w tym coś niesamowicie zabawnego, oj tak, zapewne nie szybko mu zapomni to. Śpiewanie tych dziwnych piosenek małemu dziecku było warte przypominania dość częstego. - Jak rozumiem Nora musiała załatwić jakieś ważne sprawy skoro zostałeś sam z Mabel? - skoro to on zabawiał młodą to znaczyło, że siostry nie było w zasięgu. Ale to, że wrócił wcale nie oznaczało, że zamierzał natychmiast uwalniać przyjaciela od młodej Figgówny, co to to nie. Zdecydowanie zabawniej i lepiej patrzyło się jak ten zajmuje się młodą.
Szedł zaśnieżoną ścieżka w stronę domu przyglądając mu się z daleka i pogrążając się w swoich myślach. W torbie przy boku pochowane miał prezenty, co prawda miał już je kupione w Grecji przed przyjazdem, ale to wcale nie znaczyło, że na tym musiał poprzestać - skoro nie było go przez większą część czasu w kraju to choć tak mógł porozmieszczać najbliższych - już niemal słyszał jak Nora go strofuje, że rozpuszcza jej córkę taką liczbą prezentów, ale nie mógł nic na to poradzić tak samo jak swoją młodszą siostrę tak też traktował jej córkę - jak księżniczki.
Nie miał pojęcia czy dziecko czasem nie śpi, dlatego cicho wślizgnął się do środka, przekraczając próg bez słowa i wyciągając różdżkę, nie chciał żeby cały ten śnieg, który niemal zamienił go w bałwana stopniał i tylko go przemoczył.
Kiedy już się osuszył i rozebrał, powiesił płaszcz i szalik na wieszaku wchodząc głębiej do środka. Powiedzieć, że był zaskoczony to mało kiedy usłyszał odgłosy z salonu. Spodziewał się wiele, ale nie tego, że powita go jakaś skoczna przyśpiewka w wykonaniu Ambroise. Z szelmowskim uśmiechem na ustach zostawił torbę z zakupami w przedpokoju i ruszył w stronę gdzie znajdował się mężczyzna - starał się być jak najciszej tylko był w stanie i stanął w wejściu opierając się o framugę.
- Nie miałem pojęcia, ze potrafisz zajmować się dziećmi - odezwał się w końcu patrząc z rozbawieniem jak Greengrass zajmuje się jego małą siostrzenicą było w tym coś niesamowicie zabawnego, oj tak, zapewne nie szybko mu zapomni to. Śpiewanie tych dziwnych piosenek małemu dziecku było warte przypominania dość częstego. - Jak rozumiem Nora musiała załatwić jakieś ważne sprawy skoro zostałeś sam z Mabel? - skoro to on zabawiał młodą to znaczyło, że siostry nie było w zasięgu. Ale to, że wrócił wcale nie oznaczało, że zamierzał natychmiast uwalniać przyjaciela od młodej Figgówny, co to to nie. Zdecydowanie zabawniej i lepiej patrzyło się jak ten zajmuje się młodą.