11.08.1972 - Wieczorek singli

Electra od rana czuła, że buzuje w niej energia. Wreszcie, po miesięcznych przygotowaniach, miał się odbyć wieczorek singli! Dziewczyna była bardzo dumna, że przez cały ten czas udało im się utrzymać spisek w tajemnicy (pomijając drobne potknięcie z wysłaniem ogłoszenia matrymonialnego, ale to nawet nie była jej wina, tylko tych durnych ślizgonów!). Tak czy siak, do tej pory wszystko zdawało się iść jak po maśle. Basil wyjechał na urlop, więc rodzeństwo mogło parę dni wcześniej rozwiesić plakaty informujące o tym wydarzeniu (zresztą, najstarszy Prewett pewnie i tak by ich nie zauważył, bo cały czas tylko siedział w pracy). Mimo tak krótkiego wyprzedzenia, na wieczorku pojawiło sie już sporo gości. Prewettówna miała pełne ręce roboty, bo poza zagadywaniem do klientek oraz wypytywaniem je o preferencje dotyczące partnera, musiała też robić za barmankę. Chociaż nigdy wcześniej nie stała za barem, radziła sobie całkiem nieźle i nie czuła się przytłoczona, kiedy Ari opuścił ją by pójść na zaplecze.
Była właśnie zajęta wydawaniem ostatniego zamówienia, kiedy do lady podeszła przepiękna kobieta, o długich, rudych lokach. Wyglądała na trochę zmęczoną po całym dniu (nic dziwnego, skoro był piątek), ale nie odejmowało jej to urody.
– Już się robi. Chcesz jakąś popitę? – dziewczynę zaskoczyło, że nieznajoma zamówiła po prostu wódę. Może to trochę stereotypowe, ale kobiety zwykle wybierały lżejsze drinki. Niemniej Electra oceniła to zdecydowanie na plus, bo w ich rodzinie mocna głowa była atutem. – A więc, też przyszłaś tutaj szukać miłości? – zagadała ją, rozpoczynając od formułki, którą powtarzała już któryś raz tego wieczoru. Kiedy zauważyła, że kobieta jej się przygląda, uśmiechnęła się do niej promiennie. Fakt, wyglądała młodo, ale była już pełnoletnia i mogła stać za barem!