05.10.2024, 02:01 ✶
Fenrisowi nigdy nie po drodze było do kuchni, co nie zmieniało faktu że był utalentowanym facetem, jeśli chodziło o mieszanie składników. Te radioaktywne odpady, które mógł gotować z córkami, to wcale nie stały tak daleko od prawdy, ale Asena też niespecjalnie garnęła się do tego by opowiadać komukolwiek jak to jej tatulek szprycował każdego szczeniaka, który trafił w jego ręce. I nie chodziło tutaj tylko o jego własne dzieci, bo nawet jeśli te obdarowywał największą ilością miłości, to miał też inne okazy na których mógł testować swoje teorie.
Ale była jeszcze mama. Mama czasem stawała z nimi w kuchni i faktycznie piekła ten chleb, próbując im wmówić że to ważne, by czasem poświęcić czemuś myśli i intencje. Co prawda to wspólne pieczenie to dość górnolotne określenie, bo dzieciarnia zwykle robiła co chciała, ganiając się z piąstkami pełnymi mąki i obsypując nią od stóp do głów. Ale mimo wszystko to było całkiem miłe wspomnienie. Niestety nie przekładało się to na wiedzę, czy potrzebne są jajka.
- To dobrze, bo się skończyły - rzuciła bez zastanowienia, zaglądając do wnętrza kotła. Nie mógł sobie tak stać na samym środku, dlatego złapała go za krawędź i metodycznym ruchem przemieściła na standardowe dla niego miejsce, gdzieś pod ścianą, tam gdzie aż tak bardzo nie przeszkadzał. Przynajmniej w tym momencie.
- Dobra to, wodę mamy - no i łatwo, to już brzmiało jak połowa sukcesu. Na całe szczęście Woody okazał się o wiele lepszym kucharzem w tym momencie, bo wiedział gdzie znajduje się reszta składników i zaraz je wyciągnął. No i stolnica! Stolnicę też znalazł, a Asena była prawie pewna że ostatnia rzeczą, jaką było na niej krojone, to było jakieś mięso bo jako że wykonana oczywiście z drewna, stolnica robiła często za zwykłą deskę kuchenną.
Ale nic na ten temat nie powiedziała, bo to by przeczyło twierdzeniu, ze brak higieny popłaca. A ona, jako ktoś kto zlizywał z palców krew ze smakiem, żeby kogoś znaleźć, tym aspektem bezpieczeństwa martwiła się bardzo, bardzo mało.
- Nie no ale chwila moment bo na co mi ta deska do krojenia, jak my mamy Magicmixa? Hyc do miski i po sprawie - poklepała urządzenie, podsuwając sobie bliżej niego składniki i zawczasu nalewając wody do szklanki. Nikt o zdrowych zmysłach nie piłby kranówy na Nokturnie, ale przecież ten chlebek potem pójdzie do pieca, wiec wszystko się zdezynfekuje. Oni też się potem zdezynfekują, bo Greyback już czuła, że za tę robotę będzie im się należeć wino jagodowe.
Ale była jeszcze mama. Mama czasem stawała z nimi w kuchni i faktycznie piekła ten chleb, próbując im wmówić że to ważne, by czasem poświęcić czemuś myśli i intencje. Co prawda to wspólne pieczenie to dość górnolotne określenie, bo dzieciarnia zwykle robiła co chciała, ganiając się z piąstkami pełnymi mąki i obsypując nią od stóp do głów. Ale mimo wszystko to było całkiem miłe wspomnienie. Niestety nie przekładało się to na wiedzę, czy potrzebne są jajka.
- To dobrze, bo się skończyły - rzuciła bez zastanowienia, zaglądając do wnętrza kotła. Nie mógł sobie tak stać na samym środku, dlatego złapała go za krawędź i metodycznym ruchem przemieściła na standardowe dla niego miejsce, gdzieś pod ścianą, tam gdzie aż tak bardzo nie przeszkadzał. Przynajmniej w tym momencie.
- Dobra to, wodę mamy - no i łatwo, to już brzmiało jak połowa sukcesu. Na całe szczęście Woody okazał się o wiele lepszym kucharzem w tym momencie, bo wiedział gdzie znajduje się reszta składników i zaraz je wyciągnął. No i stolnica! Stolnicę też znalazł, a Asena była prawie pewna że ostatnia rzeczą, jaką było na niej krojone, to było jakieś mięso bo jako że wykonana oczywiście z drewna, stolnica robiła często za zwykłą deskę kuchenną.
Ale nic na ten temat nie powiedziała, bo to by przeczyło twierdzeniu, ze brak higieny popłaca. A ona, jako ktoś kto zlizywał z palców krew ze smakiem, żeby kogoś znaleźć, tym aspektem bezpieczeństwa martwiła się bardzo, bardzo mało.
- Nie no ale chwila moment bo na co mi ta deska do krojenia, jak my mamy Magicmixa? Hyc do miski i po sprawie - poklepała urządzenie, podsuwając sobie bliżej niego składniki i zawczasu nalewając wody do szklanki. Nikt o zdrowych zmysłach nie piłby kranówy na Nokturnie, ale przecież ten chlebek potem pójdzie do pieca, wiec wszystko się zdezynfekuje. Oni też się potem zdezynfekują, bo Greyback już czuła, że za tę robotę będzie im się należeć wino jagodowe.