adnotacja moderatora
Rozliczono - Basilius Prewett - osiągnięcie Piszę, więc jestem
adnotacja moderatora
Electra Prewett / Piszę więc jestem
A więc planowany od miesiąca spisek, mający na celu znalezienie dziewczyny dla Basila, spełznął na niczym. I to nie dlatego, że zorganizowany przez rodzeństwo wieczorek singli okazał się klapą, wręcz przeciwnie. Do Convivium przyszło sporo zainteresowanych, a atmosfera była na tyle dobra, że niektórzy goście faktycznie zaczęli łączyć się w pary. Chrissy udało się też ogarnąć drinki oraz zmywanie z pomocą Electry i Brutusa. Gdyby Prewettówna przepytała więcej klientek, prawdopodobnie znalazłaby kogoś pasującego do Basiliusa, problem w tym, że kompletnie nie miała do tego głowy. Od czasu rozmowy Icarusa z Moną, której była świadkiem, cały czas martwiła się o brata. Najpierw o to, czy bezpiecznie wrócił do domu w rozemocjonowanym stanie, a kiedy przez kolejne dwa dni nic nie mówił i tylko topił smutki w alkoholu, zaczęła naprawdę bać się o jego zdrowie. Owszem, wiedziała, że średni Prewett zazwyczaj pił dużo, jednak alkohol w połączeniu z dołkiem emocjonalnym potrafił być naprawdę niebezpieczny. Nie mogła więc tak zostawić Ariego, ale nie miała też pojęcia co zrobić, skoro brat sam nie chciał nikomu powiedzieć, co mu doskwiera. Jedynym rozwiązaniem było pójście po radę do najstarszego Prewetta, ale to wymagało niestety wyjaśnienia mu całej akcji ze spiskiem i wieczorkiem singli. Zapowiadało się więc na bardzo niezręczną rozmowę.
Zwłaszcza, że najwyraźniej zamiast wypoczywać, Basil tylko bardziej się zmęczył podczas urlopu. Na domiar złego, po powrocie spotkał się z Florence i wrócił kuśtykając z siniakiem na czole. Ten to chyba naprawdę miał pecha (i pewnie dlatego nie mógł sobie znaleźć dziewczyny). Teraz jednak uzdrowiciel zdążył już trochę odpocząć (przynajmniej taką miała nadzieję), a Icarus wyszedł późnym popołudniem ogarnąć parę rzeczy w barze. Jeśli już miała przeprowadzić jakąś rozmowę w sprawie interwencji, to nie było lepszej okazji.
Podeszła więc pod drzwi pokoju brata i zapukała delikatnie (co było nietypowe, bo zazwyczaj po prostu właziła do środka jak do siebie).
— Hej, mogę wejść? Chciałabym pogadać. — obok dziewczyny lewitowała taca ze smakołykami na udobruchanie Basiliusa: ciastem marchewkowym (kupionym w cukierni) oraz lemoniadą (którą akurat zrobiła zupełnie sama!).