17.10.2024, 20:06 ✶
(Ten post był ostatnio modyfikowany: 09.06.2026, 19:42 przez Electra Prewett.)
o przeszłości
Electra przyszła na świat jako owoc związku dwóch osób, które się nie cierpiały. Małżeństwo Dedalusa Prewetta oraz Elise Rosier zostało zaaranżowane przez ich rodziców. Związek ten, choć pozbawiony miłości, zapewne nie różniłby się od innych czystokrwiatych małżeństw, gdyby głowa rodziny nie uległa swoim prywatnym obsesjom. Dedalus pragnął bowiem mieć zdrowego potomka, którego mógłby wychować na posłusznego sobie historyka. Kiedy więc Basilius urodził się z odziedziczoną po matce włochatością serca, ojciec kompletnie stracił nim zainterwsowanie. Zamiast wesprzeć żonę oraz syna, zaczął spotykać się z innymi, zdrowymi kobietami. Nie stronił przy tym od mugolek i właśnie z jedną z nich spłodził swoje wymarzone dziecko, Icarusa. Po urodzeniu bękarta wymazał pamięć jego matce, a syna zabrał do domu rodzinnego. Oczywiście, Elise była tym zdruzgotana; nie tylko ze względu na zdradę, ale przede wszystkim przez brak szacunku okazany jej oraz jej dziecku. Icarus oficjalnie posiadał status czystej krwi i skupiał na sobie całą atencję ojca, który często stosował w swoim wychowaniu przemoc emocjonalną. Jednocześnie Dedalus ignorował pierworodnego syna oraz szydził z jego problemów zdrowotnych. Elise zaczęła więc nienawidzić bękarta, nie okazując mu ani krzty współczucia. Frustracja była tym większa, że wychowana w szacunku do konserwatuwnych wartości Elise nie mogła znieść myśli o tym, że jej dziecko czystej krwi było traktowane gorzej od potomka mugolki. Chociaż mąż otwarcie nią gardził, po paru latach zdecydowała się spróbować powrócić do jego łask. Gdy Basilius podrósł, zaszła w ciążę po raz drugi, modląc się do bogini Matki o zdrowe dziecko. Jej życzenie się spełniło i na świat przyszła zdrowa córeczka. Dedalus jednak nie był pod wrażeniem, gdyż liczył konkretnie na męskiego potomka. Na złość żonie nawet nazwał dziecko Electra, bo postaci z mitów greckich, która zabiła własną matkę.Electra Prewett była więc kompletnie ignorowana przez ojca, z którym nigdy nie wytworzyła głębszej relacji. Stała się za to oczkiem w głowie mamy, która od najmłoszych lat uczyła ją szycia oraz technik krawieckich Rosierów. Rolę meskich wzorców przejęli z kolei jej bracia, których obu kochała tak samo bardzo. Mimo dużej różnicy wieku, zawsze starali się oni poświęcać siostrze jak najwięcej czasu. Dla Electry nie miało znaczenia, że Icarus był bękartem ani to, że był półkrwi; po prostu był jej bratem. Z tego powodu bolały ją niemiłe komentarze rzucane przez matkę pod adresem Ariego. Basil również nie zgadzał się z takim traktowaniem brata i starał się sprzeciwiać matce. Te doświadczenia z dzieciństwa wpłynęły na promugolskie poglądy Prewettówny w dorosłym życiu.
Kiedy Electra poszła do Hogwartu, wreszcie mogła wyrwać się spod oka nadopiekuńczej matki. Żądza przygód Gryfonka pakowała się w różne tarapaty, z biegiem lat również w te związane z imprezowaniem czy flirtowaniem. W szkole błyszczała swoją ekstrawertyczną osobowością, choć z wynikami w nauce było już gorzej. Uczyła się na tyle dobrze by zdać wszystkie zaliczenia, jednak ze wszystkich przedmiotów najbardziej interesowało ją latanie na miotle. Talent sportowy przełożył się na otrzymanie pozycji ścigającej w drużynie Gryffindoru. W szkole nawiązała również wiele bliskich relacji z uczniami półkrwi, którzy uświadomili ją na temat pozycji społecznej osób o krwi innej niż czysta.
Gdy była na szóstym roku nauki, ojciec zmarł w wyniku klątwy złapanej w Grecji. Wydarzenie to wiele zmieniło, częściowo na gorsze, ale głównie na lepsze. Elise poupadła na zdrowiu i wyprowadziła się z londyńskiej kamienicy Prewettów do rodzinnego domku na wsi. Od tej pory trójka rodzeństwa mieszkała w kamienicy sama wraz z ich pudlem, Cerberem.
Po ukończeniu Hogwartu Electra miała swobodę robić co tylko chciała, ponieważ nie kontrolował jej żaden rodzic, a starsi bracia byli bardzo pobłażliwi. Mogła rozpocząć karierę w Domu Mody Rosier, jednak zrezygnowała z tego pomysłu ze względu na niechęć do rodziny od strony matki (uważała ich za dupków). Zamiast tego wolała eksplorować nieznane, tj. niemagiczny Londyn. Wycieczki te wywołały u niej fascynajcję mugolską modą; próbowała nawet odtworzyć wypatrzone na ulicy trendy we własnych kreacjach. Udało jej się nawet wkręcić w kręgi lokalnej bohemy artystycznej. Raz, kiedy spacerowała po Carnaby Street, wpadła w oko pewnemu fotografowi. Następnie pojawiła się propozycja pracy w mugolskiej agencji modelek, na którą Electra się zgodziła, nie zważając na potencjalne niebezpieczeństwo z tym związane. Od lata 1971 roku można było więc ją wypatrzeć na niemagicznych zdjęciach oraz wybiegach.