21.10.2022, 22:38 ✶
(Ten post był ostatnio modyfikowany: 14.04.2026, 01:20 przez Dora Crawford.)
Córka zdrajczyni, Susanne Borgin, której rodzina nigdy nie wybaczyła poślubienia mugola. Od 10 roku życia mieszkała w Dolinie Godryka, gdzie jej nowym domem stała się Warownia. Tam spędzała każdą chwilę, jej mieszkańców traktując jak własną rodzinę. Gryfonka, która od zawsze poświęcała się w większości tak samo zielarstwu i eliksirom, jak i siedzeniu nad najbardziej zakurzonymi i topornymi tomiszczami w szkolnej bibliotece. Po opuszczeniu szkoły zdała egzaminy do akademii w szpitalu św. Munga, przez jakiś czas będąc stażystką na Wydziale Zatruć Eliksiralnych. W końcu jednak, w czerwcu 1971 porzuciła naukę, po konfrontacji z rodziną swojej zmarłej matki.
Green is what is left when ardor fades, when passion dies and we die too. When you go your footprints will fill with grass, moss shall cover your tombstone and as the sun rises, green shall spread over all in its shades and hues.
Członkini Zakonu Feniksa. Trochę dziwna dziewczyna, której zdarza się pleść odrobinkę za dużo na każdy temat, a innym razem nie do końca wie co powiedzieć. Da się od niej wyczuć silny zapach ziół, a jej palce są często odbarwione od składników eliksiralnych i roślin. Wraz z jesienią 1972 jej skóra zaczęła stopniowo przyjmować zielonkawy odcień, a we włosach wyrosły drobne, błękitne kwiaty.
The gentleness that comes, not from the absence of violence, but despite the abundance of it.
W lustrze Ain Eingarp widzę... siebie z lekiem na wszystkie choroby. Bogin przyjmuje przy mnie formę... martwej rodziny i przyjaciół. Amortencja pachnie mi... majową łąką, ziemią, metalem. Moje ulubione zaklęcie to... protego. Mój patronus przyjmuje formę... sarny. Wróżbiarstwo to dla mnie... wskazówki. Czarna magia? Cóż... boję się jej używać. Za swoje największe osiągnięcie uważam... ukończenie nauki. Stoję po stronie... moich przyjaciół. Moje serce należy do... nauki.