20.10.2024, 11:21 ✶
Roselyn również czuła niepokój. Nie mogła dobrze spać, a sen w który zapadała co wieczór, nie był na tyle regenerujący, by pozbyć się dziwnej mgły mózgowej, która ścisnęła jej umysł i zdawała się nie odpuszczać. Powodów mogło być naprawdę wiele, ale na ten moment życie Rose było naprawdę pojebane. Kłótnia z ojcem, zatajanie prawdy, nurzanie się w bezkresie kłamstw... No i drzewko. Jej drzewko, jej eksperyment, jej furtka do świetlanej przyszłości. Gdy weszła do szklarni, zachowywała się cicho, jak zwykle. Wiedziała, że brat tam będzie. W końcu prosiła go o to, tę część eksperymentu mieli przecież robić wspólnie. Ona notowała absolutnie wszystko, co zaobserwowała. Udostępniła mu także notes, w którym mógł bazgrać swoje obserwacje, ale jeżeli Ambroise postanowił zerknąć do głównego dziennika, mógł zauważyć, że Roselyn przepisywała jego bazgroły. Nie planowała przywłaszczyć sobie jego obserwacji: każdą jedną, należącą do niego, podpisywała jego imieniem i nazwiskiem. Ale najwyraźniej siostra musiała mieć absolutny porządek w notatkach, a jego pismo... Cóż, było pismem uzdrowiciela.
- Za to ja wiedziałam, że tu będziesz - odpowiedziała beztrosko, zamykając drzwi. Skrzywiła się trochę, czując zapach papierosa, którego postanowił odpalić w szklarni, ale wspaniałomyślnie postanowiła zignorować to pogwałcenie zasad BHP. Otworzyła tylko dodatkowe, maleńkie okienko, żeby ziołowy dym mógł szybciej się ulotnić. - Też nie możesz spać?
Zapytała, chociaż ton jej głosu sugerował, że było to pytanie retoryczne. Ambroise zawsze miał problemy ze snem, zwalała to na karb stresu, który towarzyszył mu całe życie. Ona również tego doświadczyła, szczególnie w tym miesiącu. Stres potrafił naprawdę mocno i konkretnie rozjebać całą gospodarkę hormonalną organizmu.
- Jak to się rusza? - stanęła obok stołu, na którym siedział jej brat. Patrzyła na drzewko wiggenowe, które wskazywał. Drzewko pozostawało nieruchome, chociaż Roselyn dostrzegła drgnięcie gałązki. Zmarszczyła brwi. - W jaki sposób?
Ostrożnie podeszła do rośliny, chcąc przyjrzeć się jej z bliska. Nie dotykała jej, milczała, obserwując. Wyglądało tak, jakby... Drżało? Jakby w nieprzyzwyczajone do tego ciało wlać ogrom kofeiny.
- Próbowało cię atakować? Odgonić?
- Za to ja wiedziałam, że tu będziesz - odpowiedziała beztrosko, zamykając drzwi. Skrzywiła się trochę, czując zapach papierosa, którego postanowił odpalić w szklarni, ale wspaniałomyślnie postanowiła zignorować to pogwałcenie zasad BHP. Otworzyła tylko dodatkowe, maleńkie okienko, żeby ziołowy dym mógł szybciej się ulotnić. - Też nie możesz spać?
Zapytała, chociaż ton jej głosu sugerował, że było to pytanie retoryczne. Ambroise zawsze miał problemy ze snem, zwalała to na karb stresu, który towarzyszył mu całe życie. Ona również tego doświadczyła, szczególnie w tym miesiącu. Stres potrafił naprawdę mocno i konkretnie rozjebać całą gospodarkę hormonalną organizmu.
- Jak to się rusza? - stanęła obok stołu, na którym siedział jej brat. Patrzyła na drzewko wiggenowe, które wskazywał. Drzewko pozostawało nieruchome, chociaż Roselyn dostrzegła drgnięcie gałązki. Zmarszczyła brwi. - W jaki sposób?
Ostrożnie podeszła do rośliny, chcąc przyjrzeć się jej z bliska. Nie dotykała jej, milczała, obserwując. Wyglądało tak, jakby... Drżało? Jakby w nieprzyzwyczajone do tego ciało wlać ogrom kofeiny.
- Próbowało cię atakować? Odgonić?