Normalnie pewnie kontynuowałby słowną “przepychankę” z Dorą o tym, które z nich powinno bardziej się martwić o drugie, bo on pobiegł za złodziejem i mogło mu się coś stać, ale to na nią obecnie polowali Śmierciożercy. I pewnie mówiłby to wszystko, co chciałby jej w takim przypadku powiedzieć, z bardzo poważną postawą i jeszcze poważniejszą miną, ale nie był w stanie się nie uśmiechnąć, kiedy jego wzrok zjechał z twarzy Dory na jej portmonetkę, którą udało im się odzyskać.
Ta żabka była zbyt urocza.
-Biorąc pod uwagę, ile osób tutaj próbowało nam pomóc, chyba mogę stwierdzić, że nie stałoby mi się absolutnie nic -, szczególnie gdy jednym z tych “bohaterów” był dziadziuś, poruszający się z trudem o lasce.
Możliwe, że trochę przesadzał ze swoim zamartwianiem się, bo w końcu, fakt, nic się nie stało - jedynie co, to Dora mogła się trochę przestraszyć, że mogłaby stracić nie tylko pieniądze, ale również swoją żabkę. Nikt o zdrowych zmysłach raczej nie odważyłby się na atak w tak zaludnionym miejscu, jakim była Ulica Pokątna, bo przecież zawsze znajdzie się ktoś, kto rzuci się na pomoc i zawsze będzie ktoś, kto wezwie odpowiednie służby. Dora musiałaby przejść na Nokturn, a tego raczej by nie zrobiła, prawda?
Ale czy można było mu się dziwić? Podczas ich wcześniejszego spotkania natknęli się na wampira, co już było stresującą sytuacją. Potem Jasper dowiedział się, kto ściga jego przyjaciółkę. W pewien sposób wystawił ją wtedy na niebezpieczeństwo, bo gdyby mieli mniej szczęścia, jakiś Śmierciożerca mógł czaić się wtedy w okolicy i widząc Dorę w towarzystwie jednej jedynie osoby, która nie była nawet aurorem, mógł wykorzystać okazję. Według Jaspera mieli wtedy ogromne szczęście, że skończyło się jedynie na ugryzieniu.
Wampir, na szczęście, został schwytany, więc przynajmniej jego ewentualnym powrotem i zemstą Jessie nie musiał się martwić. Westchnął cicho, a jego dłoń znalazła swoje miejsce na jego karku.
-Tak, uhm… Przepraszam - tylko za to, że zabrzmiał jak Brenna. -Cieszę się, że to był zwykły kieszonkowiec, a nie ktoś groźniejszy.
No cóż, nie miał zamiaru donosić Brennie o tym, że spotkał Dorę na Pokątnej, wśród tylu czarodziei. No i odwiedzała ciotkę, a ciotka przecież nie pozwoliłaby, żeby coś jej się stało.
-Ouch… Uhm… Nie musiałaś. Dziękuję - powiedział, zabierając od niej zabawki. -Benji ostatnio sporo ich psuje. Pochwalisz się, co tam ciekawego czytujesz? - spytał, patrząc na wypchaną torbę.
Bezpieczny temat dla rozluźnienia atmosfery.