21.01.2023, 11:45 ✶
Rozczarowanie mężczyzny mogło wynikać z wielu rzeczy. Równie dobrze z kradzieży, jak i tego, że na miejsce przysłano mu dwie kobiety, z których w dodatku żadna nie była jeszcze siwa i pomarszczona. Brenna na informację, z której gabloty znikł kamień, podeszła do niej, choć niczego nie dotykała.
Spojrzenie Brygadzistki na moment przebiegło po innych rzeczach. Skoro sala przypominała salę muzealną, mogła chyba wykluczyć chęć wzbogacenia się jako motywację kradzieży… Potem spojrzała na drzwi, jakby oceniając ich solidność i w stronę okien, jeżeli tu były: czy wyglądały na zabezpieczone zaklęciami? Ponoć nie było śladów włamania, co sugerowało, że takich nie zdjęto…
- Na początek mam kilka pytań, proszę pana – powiedziała uprzejmie, wyciągając z jednej z licznych kieszeni notes oraz ołówek. Zazwyczaj mówiła szybko, ale zadając pytania starała się robić to wolno, wyraźnie, by rozmówca na pewno zrozumiał i nie miał problemy z wyłapaniem dokładnych informacji ze słowotoku.
– Kiedy dokładnie ktoś z państwa ostatni raz widział artefakt? – Słyszała, że do kradzieży doszło w nocy, ale jeżeli nikt z nich nie był tu poprzedniego wieczorem, to już trzeba było to potwierdzić. – Kto ma dostęp do tego pomieszczenia? Konsultowali państwo z kimś sprawę kamieni? Zwłaszcza ostatnio, skoro były tutaj już od wielu lat, a znikły dopiero teraz. Czy wiele osób wiedziało w ogóle o jego istnieniu i znalezieniu?
Nie miała czasu zrobić badań na ten temat. Wysłano je tu natychmiast po zgłoszeniu. Niestety, temat kamieni tego typu nigdy jej nie interesował. Shafiqowie mogli więc równie dobrze pilnie strzec sekretu kamieni, jak zamieścić ich zdjęcia w prasie. (Oby nie, bo to drugie zwiększyłoby im krąg podejrzanych do nieprawdopodobnych rozmiarów. Choć od czasu Hogwartu, niestety, nestor rodu pewnie zdążył pokazać te kamienie setkom ludzi.) Sprawa stawała się nieco niepokojąca głównie z dwóch powodów.
Przez lata nikt nie zainteresował się kamieniami, a teraz znikł jeden z nich, choć w tym domu na pewno była masa innych, cennych rzeczy…
- Jakich umiejętności w pańskiej ocenie potrzeba, by przełamać zabezpieczenia domu i gabloty?
Ostatnie pytanie starała się sformułować dyplomatycznie. Zapytanie o to, jakie dokładnie są zabezpieczenia mogłoby być źle widziane, w końcu mieli tu wiele cennych rzeczy. Ale jeśli były jakieś specjalne zamki, klątwy i tym podobne, to mogło sugerować albo co potrafił włamywacz… albo że wcale nie musiał się włamywać. Znalazł jakiś inny sposób na wejście do środka.
Oczywiście, Brenna nie zamierzała tego mówić na głos. Ale tak na dzień dobry na szczycie podejrzanych stali: członkowie rodziny, współpracownicy rodziny oraz ewentualnie „przyjaciele”.
Spojrzenie Brygadzistki na moment przebiegło po innych rzeczach. Skoro sala przypominała salę muzealną, mogła chyba wykluczyć chęć wzbogacenia się jako motywację kradzieży… Potem spojrzała na drzwi, jakby oceniając ich solidność i w stronę okien, jeżeli tu były: czy wyglądały na zabezpieczone zaklęciami? Ponoć nie było śladów włamania, co sugerowało, że takich nie zdjęto…
- Na początek mam kilka pytań, proszę pana – powiedziała uprzejmie, wyciągając z jednej z licznych kieszeni notes oraz ołówek. Zazwyczaj mówiła szybko, ale zadając pytania starała się robić to wolno, wyraźnie, by rozmówca na pewno zrozumiał i nie miał problemy z wyłapaniem dokładnych informacji ze słowotoku.
– Kiedy dokładnie ktoś z państwa ostatni raz widział artefakt? – Słyszała, że do kradzieży doszło w nocy, ale jeżeli nikt z nich nie był tu poprzedniego wieczorem, to już trzeba było to potwierdzić. – Kto ma dostęp do tego pomieszczenia? Konsultowali państwo z kimś sprawę kamieni? Zwłaszcza ostatnio, skoro były tutaj już od wielu lat, a znikły dopiero teraz. Czy wiele osób wiedziało w ogóle o jego istnieniu i znalezieniu?
Nie miała czasu zrobić badań na ten temat. Wysłano je tu natychmiast po zgłoszeniu. Niestety, temat kamieni tego typu nigdy jej nie interesował. Shafiqowie mogli więc równie dobrze pilnie strzec sekretu kamieni, jak zamieścić ich zdjęcia w prasie. (Oby nie, bo to drugie zwiększyłoby im krąg podejrzanych do nieprawdopodobnych rozmiarów. Choć od czasu Hogwartu, niestety, nestor rodu pewnie zdążył pokazać te kamienie setkom ludzi.) Sprawa stawała się nieco niepokojąca głównie z dwóch powodów.
Przez lata nikt nie zainteresował się kamieniami, a teraz znikł jeden z nich, choć w tym domu na pewno była masa innych, cennych rzeczy…
- Jakich umiejętności w pańskiej ocenie potrzeba, by przełamać zabezpieczenia domu i gabloty?
Ostatnie pytanie starała się sformułować dyplomatycznie. Zapytanie o to, jakie dokładnie są zabezpieczenia mogłoby być źle widziane, w końcu mieli tu wiele cennych rzeczy. Ale jeśli były jakieś specjalne zamki, klątwy i tym podobne, to mogło sugerować albo co potrafił włamywacz… albo że wcale nie musiał się włamywać. Znalazł jakiś inny sposób na wejście do środka.
Oczywiście, Brenna nie zamierzała tego mówić na głos. Ale tak na dzień dobry na szczycie podejrzanych stali: członkowie rodziny, współpracownicy rodziny oraz ewentualnie „przyjaciele”.
Don't promise to live forever. Promise to forever live while you're alive.