01.11.2024, 15:09 ✶
- Nie jestem pewien czy dla brygadzistów, skoro przez ten cały czas sobie nie radzą z rozwiązaniem problemu to może faktycznie jest w tym coś więcej? - zapytał nim zaciągnął się dymem po raz kolejny. Wszyscy wypytywali o koty, wiele osób ich szukało, ale bez powodzenia. Co prawda on z Norą i Ginny znaleźli jednego z nich, ale co z resztą?
Jak wiele kotów nadal było gdzie poza domami, zagubionych i miało nie wrócić już nigdy? Nie podobało mu się to, dlatego musiał coś zrobić. często pojawiał się w Dolinie żeby choć przez chwilę poszukać kotów, zbadać kolejny trop czy poszlakę, ale bezskutecznie. Dlatego też prośba Isaaca sprawiła, że nie zastanawiał się ani chwili.
- Nie wydaje mi się, żeby znikały w Kniei, ale obiecałem że nie będę jej sprawdzał i się do niej zapuszczał - co prawda kusiło go udanie się w tamto miejsce, aby móc całkowicie wykluczyć, że koty znikają właśnie tam, ale danie słowa siostrze traktował poważnie i nie zamierzał go łamać.
Ciągle to Beltane i Beltane. Aż gryzł ovo to w kostki, że nie dał rady być wtedy w kraju i musiał wyjechać. Może gdyby był to miałby pełniejsze pojęcie na temat wydarzeń, które miały miejsce? Bo jednak co innego bazować na czyichś opowieściach, a co innego samemu brać udział w danym wydarzeniu.
- Myślicie, że wydarzenia z Bełtane sięgają aż tak daleko i mają wpływ na to co dzieje się teraz?- zapytał nie chcąc wchodzić w dyskusję na temat tego co powiedział Isaac. Ludzie się bali, nie było wiadomo do końca kto po jakiej stronie stoi, dlatego publiczne wygłaszanie swoich poglądów bywało niebezpieczne - tak robili tylko ludzie, którzy nie mieli nic do stracenia albo byli szaleni. Thomas z drugiej strony miał zbyt wiele do stracenia, aby uczestniczyć w publicznych dyskusjach na temat Czarnego Pana, jak sam się nazywał ten czarnoksiężnik.
Rzucił niedopałek na ziemię i przydepnął go butem, aby na pewno dogasić papierosa. Niemal całe życie towarzyszyła mu rozpacz, którą w mniejszym lub większym stopniu był w stanie tłumić, dlatego też w pierwszej chwili nie zauważył, że czuje się jakoś inaczej. Sprawa kotów dodawała mu zmartwień, dlatego sądził, że to dlatego czuje się taki przybity, bo nie jest w stanie rozwikłać tego problemu, który stawał się coraz poważniejszy. Zamarł jednak, kiedy poczuł pustkę, zupełnie jakby utracił wszystkie ważne osoby w swoim życiu. Czu się jakby czas zwalniał, znał to uczucie, nadciągającą cisza przed ciosem, choć nie znał przyczyny to... Poczuł się jak zalała go ogromna fala rozpaczy, jakby w jednej chwili wszyscy, którzy byli mu bliscy zniknęli z tego świata. Był w stanie jedynie patrzeć tępo przed siebie, a nogi się pod nim uginając niemal sprawiając, że padł na kolana - sam nie wiedział jakim cudem ustał, choć zachwiał się. Jaki był sens tej pierdolonej katastrofy zwanej życiem, gdy zabrakło w nim najważniejszych osób? Jak miał dalej żyć, bez nich, bez Nory, Mabel, Brenny, Millie i innych...
Jesteś taki słaby, lepiej od razu ze sobą skończ
Znajomy szyderczy głos nie mógł przecież odpuścić w tak idealnej sytuacji. Ale czy nie miał racji? Bez bliskich nie miał powodu do życia, świat nie miał sensu bo to oni byli jego światem. Tylko głos pozwolił mu dotrzeć do tej jednej myśli, nikt mu nie przekazał informacji, że co się z nimi stało, wiec co do kurwy? Co tu się działo? Próbował rozejrzeć, dlaczego nagle poczuł się jakby całe szczęście tego świat wyparowało.
Rzut na percepcję
Jak wiele kotów nadal było gdzie poza domami, zagubionych i miało nie wrócić już nigdy? Nie podobało mu się to, dlatego musiał coś zrobić. często pojawiał się w Dolinie żeby choć przez chwilę poszukać kotów, zbadać kolejny trop czy poszlakę, ale bezskutecznie. Dlatego też prośba Isaaca sprawiła, że nie zastanawiał się ani chwili.
- Nie wydaje mi się, żeby znikały w Kniei, ale obiecałem że nie będę jej sprawdzał i się do niej zapuszczał - co prawda kusiło go udanie się w tamto miejsce, aby móc całkowicie wykluczyć, że koty znikają właśnie tam, ale danie słowa siostrze traktował poważnie i nie zamierzał go łamać.
Ciągle to Beltane i Beltane. Aż gryzł ovo to w kostki, że nie dał rady być wtedy w kraju i musiał wyjechać. Może gdyby był to miałby pełniejsze pojęcie na temat wydarzeń, które miały miejsce? Bo jednak co innego bazować na czyichś opowieściach, a co innego samemu brać udział w danym wydarzeniu.
- Myślicie, że wydarzenia z Bełtane sięgają aż tak daleko i mają wpływ na to co dzieje się teraz?- zapytał nie chcąc wchodzić w dyskusję na temat tego co powiedział Isaac. Ludzie się bali, nie było wiadomo do końca kto po jakiej stronie stoi, dlatego publiczne wygłaszanie swoich poglądów bywało niebezpieczne - tak robili tylko ludzie, którzy nie mieli nic do stracenia albo byli szaleni. Thomas z drugiej strony miał zbyt wiele do stracenia, aby uczestniczyć w publicznych dyskusjach na temat Czarnego Pana, jak sam się nazywał ten czarnoksiężnik.
Rzucił niedopałek na ziemię i przydepnął go butem, aby na pewno dogasić papierosa. Niemal całe życie towarzyszyła mu rozpacz, którą w mniejszym lub większym stopniu był w stanie tłumić, dlatego też w pierwszej chwili nie zauważył, że czuje się jakoś inaczej. Sprawa kotów dodawała mu zmartwień, dlatego sądził, że to dlatego czuje się taki przybity, bo nie jest w stanie rozwikłać tego problemu, który stawał się coraz poważniejszy. Zamarł jednak, kiedy poczuł pustkę, zupełnie jakby utracił wszystkie ważne osoby w swoim życiu. Czu się jakby czas zwalniał, znał to uczucie, nadciągającą cisza przed ciosem, choć nie znał przyczyny to... Poczuł się jak zalała go ogromna fala rozpaczy, jakby w jednej chwili wszyscy, którzy byli mu bliscy zniknęli z tego świata. Był w stanie jedynie patrzeć tępo przed siebie, a nogi się pod nim uginając niemal sprawiając, że padł na kolana - sam nie wiedział jakim cudem ustał, choć zachwiał się. Jaki był sens tej pierdolonej katastrofy zwanej życiem, gdy zabrakło w nim najważniejszych osób? Jak miał dalej żyć, bez nich, bez Nory, Mabel, Brenny, Millie i innych...
Jesteś taki słaby, lepiej od razu ze sobą skończ
Znajomy szyderczy głos nie mógł przecież odpuścić w tak idealnej sytuacji. Ale czy nie miał racji? Bez bliskich nie miał powodu do życia, świat nie miał sensu bo to oni byli jego światem. Tylko głos pozwolił mu dotrzeć do tej jednej myśli, nikt mu nie przekazał informacji, że co się z nimi stało, wiec co do kurwy? Co tu się działo? Próbował rozejrzeć, dlaczego nagle poczuł się jakby całe szczęście tego świat wyparowało.
Rzut na percepcję
Rzut N 1d100 - 35
Akcja nieudana
Akcja nieudana