Nic nie powiedział. Niby nie spodziewał się niczego wielkiego, a jednak było w tym coś strasznie duszącego. Chciał coś usłyszeć. Albo poczuć. Cokolwiek. Cokolwiek...
Dlatego wysunął ręce spod koca i położył go na szafce, gdzie leżało sporo bibelotów codziennego użytku. Poczuł od razu zimno. Ta kobieta, Cora, mieszkała tu sama? Bez męża? Albo tak zawładnęła tym miejscem - to przecież takie kobiece. Nawet zapach w środku wydawał się bardziej ukierunkowany na perfumy, których użyła by niewiasta. Ściągnął z siebie szlafrok, żeby spojrzeć na swoje ciało w odbiciu lustra. Mizerniejące tylko z miesiąca na miesiąc. Jeśli tak się to dalej będzie przesuwało, to czy niedługo w ogóle cokolwiek z niego zostanie? Nie podobały mu się te kości, które malowały się teraz na jego skórze. Bardziej nie podobały mu się te krople wody przemieszanej z krwią. I ten opatrunek, który miał na szyi. Wzdrygnął się od zimna i przesunął szlafrok z plamami krwi na bok.
Cora. Samotna matka? Czy jednak nie? W pierwszej chwili sądził, że trafi na zadupie, gdzie ludzie zazwyczaj muszą chodzić z nożem pod ręką. Odkręcił bardzo powoli kran. Ta atmosfera napięcia, która płynęła od Flynna do samej Cory, albo w drugą stronę? Laurent był na nią zupełnie ślepy, ale on był ślepy prawie na wszystko. Nie potrafiłby chyba rozpoznać tej kobiety na ulicy, gdyby ją spotkał na następny dzień. Była jakaś tajemnicza znajoma, miałby się czuć przy niej bezpiecznie? Nie. Czy przy Flynnie czuł się bezpiecznie..? Ha... Powiedziałby, że tak - jeszcze parę dni temu. Z drugiej strony nie czuł się niebezpiecznie. Mieszał te odczucia - niepewność względem tego, że ten człowiek był ptakiem, który tylko na moment przysiadał na ramieniu, a pewność, że fizycznie nic mu przy nim nie grozi. I tylko fizycznie. Przecież tego u niego szukał - inaczej nie użyłby pierścienia. Wszedł pod ten prysznic, żeby zmyć z siebie krew. Ciepła woda. Nie, cieplejsza. Żeby się ogrzać. Oczekiwał tego od wody, ale nie oczekiwał tego od mężczyzny stojącego zaraz przy drzwiach. Mógł w ogóle go nie wzywać, ale śmierć... To nie była ta pustka, której szukał. Sądził, że to ona, ale nie. Nie miała niczego wspólnego z tym, co pragnął znaleźć. Kwestia wejścia do tej wanny była wyzwaniem, które potraktował z szacunkiem do własnych możliwości. Czyli nie odważył się wejść do niej wcale. Usiadł na jej brzegu i przesunął nogi na drugą stronę, żeby nie zamoczyć podłogi. W końcu był czysty - to tylko parę kropelek do zmycia... Parę brzydkich linii i rozmazań.
Więc siedział na tej wannie, kiedy tym cichym głosem zawołał Flynna modląc się, że ten usłyszy. Nie miał ze sobą nawet swojej różdżki - została w domu. Poziom własnej bezbronności powinien go przytłaczać, a teraz ledwo poczuł zażenowanie swoją nieporadnością. Przekręcił się ostrożnie na brzegu wanny, żeby spojrzeć na Flynna, zdziwiony, że ten pojawił się... w zasadzie wydawało mu się, że dobrze nie zdążył wypowiedzieć jego imienia.
- Nie mam ręcznika... - Odezwał się w końcu, w pierwszym momencie czekając na jakiś alarm, skoro tak nagle i szybko tu wpadł, ale... nic. Żadnego dźwięku. Flynn był bliski prawdziwe w swoich podejrzewaniach, że Laurent mógł w każdej chwili się po prostu osunąć na podłogę. Nawet teraz siedział bliżej ściany i się o nią podpierał, żałośnie zgarbiony. - Skoro chcesz, żebym został... to równie dobrze możesz mnie wytrzeć. A potem ogrzać mi nogi. - I mówiąc to akurat nie myślał o grze wstępnej. Jego myśli pochłonięte były stosami trupów tonących we krwi, które próbował przepychać myśleniem o rzeczach najbardziej trywialnych. Na przykład tym, że głupio mu było sięgać po jakiekolwiek mydło, więc obmył się wodą.