Rozmowy z Alkiem

Londyn, 28 VIII 1972

Hej,

nabawiłam się traumy na tym wydarzeniu zorganizowanym przez Muzę. Wbrew pozorom nie przez to, jak nieprzyjemnie się zakończyło, a raczej przez to, że byłam tam z obojgiem rodziców. Mogłam się dźgnąć w lewą nerkę i osiągnęłabym podobny, jeśli nie zabawniejszy efekt, ale - jak zwykle - najmądrzejsza jestem po szkodzie.

Muszę ponarzekać. Na ojca, na matkę, na sztukę, na takiego jednego, dziwnego kuzyna, na siebie samą, bo prawie przytuliłam Brennę w imię wyższego celu i dalej mam dreszcze, jak o tym myślę. Nie musisz mi odpowiadać, ale byłoby mi niezmiernie miło, gdybyś chciał posłuchać.

Masz na dniach jakiś wolny wieczór?

Twoja,

E.

PS Mam też teorie spiskowe. Najgorsze jest w nich to, że układają się w logiczną całość.